حسین اسماعیلیان در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به وضعیت کیفیت آب شرب مشهد، اظهار کرد: کنترل کیفیت آب شرب و حفظ سلامت و بهداشت مردم از موضوعات مورد تاکید وزارت نیرو است و شرکت‌های آب و فاضلاب موظف به رعایت الزامات مربوط به آن هستند. در این راستا، شرکت آب و فاضلاب مشهد از آزمایشگاه‌های پیشرفته برای کنترل کیفیت آب برخوردار است و برخی از این آزمایشگاه‌ها گواهینامه بین‌المللی ایزو ۱۷۰۲۵ را نیز دریافت کرده‌اند.
وی افزود: علاوه بر نظارت‌های آزمایشگاهی شرکت آب و فاضلاب، دانشگاه‌های علوم پزشکی نیز مسئولیت نظارت و کنترل کیفیت آب را بر عهده دارند و ارتباط و تعامل نزدیکی میان شرکت آب و فاضلاب مشهد و دانشگاه علوم پزشکی در این زمینه برقرار است. در صورت اعلام هرگونه مورد از سوی دانشگاه علوم پزشکی درباره کیفیت آب، موضوع بررسی و اقدامات اصلاحی لازم انجام می‌شود.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب مشهد با اشاره به تفاوت میان حد مجاز استانداردهای آب شرب و حد مطلوبیت آن، تصریح کرد: کیفیت آب شرب بر اساس استانداردهای سازمان جهانی بهداشت و استانداردهای ملی ارزیابی می‌شود. آب تامین شده برای شرب و بهداشت باید در محدوده استانداردهای قابل‌قبول قرار داشته اما ممکن است از نظر طعم و ذائقه با آب مطلوب تفاوت‌هایی داشته باشد.
اسماعیلیان ادامه داد: برای مثال ممکن است آب یک منطقه از مشهد از چاه‌های غرب شهر و آب منطقه‌ای دیگر از سد دوستی تامین شود. در چنین شرایطی، شهروندی که از یک منطقه به منطقه دیگر نقل مکان می‌کند، ممکن است تفاوت طعم آب را احساس کند اما این موضوع لزوما به معنا خروج کیفیت آب از محدوده استاندارد نیست.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب مشهد با اشاره به تاثیر خشکسالی‌های متوالی بر منابع تامین آب شهر، گفت: در سال‌های اخیر، به دلیل تداوم خشکسالی و کاهش شدید حجم ذخایر سدها، سهم استفاده از منابع آب سطحی کاهش یافته است. از آنجا که آب برخی سدها از کیفیت مطلوبی برخوردارند و کاهش سهم این منابع می‌تواند بر کیفیت آب ترکیبی تامین شده برای مشهد نیز تاثیر بگذارد.
وی خاطرنشان کرد: با کاهش حجم ذخیره آب سدها، برخی پارامترهای شیمیایی آب نیز ممکن است تغییر کنند. با وجود این شرایط، کیفیت آب توزیع شده در مشهد همچنان در محدوده استاندارد قرار دارد و این موضوع خط قرمز شرکت آب و فاضلاب است؛ هرچند با ادامه کاهش ذخایر سدها، احتمال تشدید تغییرات کیفی آب وجود دارد.
انتهای پیام
