به گزارش ایسنا، خاموشی و قطع برق، خانوارها را مجبور می‌کند که ابتدا تصمیم بگیرند چه چیزی بیشتر به برق نیاز دارد و در اولویت است؛ یخچال، چند چراغ یا سیستم گرمایشی؟ یک باتری خانگی و یک نیروگاه سیار یا پاور استیشن(power station) هر دو می‌توانند انرژی ذخیره شده را تأمین کنند، اما در نحوه ارائه آن و چگونگی نصب و استقرار متفاوت هستند.

برای خانوارهایی که برق پشتیبان را انتخاب می‌کنند، این تصمیم به این بستگی دارد که کدام وسایل باید کار کنند، معمولاً قطع برق چقدر طول می‌کشد و آیا سیستم باید به طور خودکار کار کند یا خیر.

یک پاور استیشن سیار می‌تواند برای دستگاه‌های منتخب مناسب باشد، در حالی که یک باتری خانگی نصب شده می‌تواند بسته به پیکربندی آن، مدارهای سراسر خانه را پشتیبانی کند.

نحوه ارائه برق پشتیبان توسط این دو سیستم

یک باتری خانگی از طریق یک اینورتر و تجهیزات کنترل مرتبط به سیستم برق خانگی متصل می‌شود. در یک نصب با قابلیت پشتیبان، این تجهیزات در طول خاموشی، خانه را از شبکه جدا می‌کند و مدارهای تعیین شده را از باتری تغذیه می‌کند.

بسته به طراحی سیستم، پوشش می‌تواند شامل بارهای ضروری منتخب یا کل خانه باشد.

یک پاور استیشن قابل حمل، باتری، اینورتر و پریزها را در واحدی قرار می‌دهد که لوازم خانگی را مستقیماً به آن متصل می‌کند. این امر آن را برای تأمین انرژی دستگاه‌های منفرد بدون نصب سیستم باتری دائمی مفید می‌کند.

با این حال، این تمایز در حال کمرنگ‌تر شدن است. برخی از پاور استیشن‌های سیارِ بزرگتر از باتری‌های انبساطی پشتیبانی می‌کنند و می‌توانند از طریق تجهیزات انتقال سازگار به مدارهای خانگی متصل شوند.

بنابراین خریداران باید پیکربندی واقعی را مقایسه کنند. یک واحد قابل حمل متصل به یک پنل خانگی، تجهیزات و الزامات نصب متفاوتی نسبت به واحدی که صرفاً برای شارژ تلفن‌ها استفاده می‌شود، دارد.

ظرفیت، زمان اجرا را تعیین می‌کند، در حالی که خروجی، کاربرد را محدود می‌کند.

دو ویژگی ظرفیت انرژی و توان خروجی مهم هستند. ظرفیت که با وات‌ساعت یا کیلووات‌ساعت اندازه‌گیری می‌شود، نشان می‌دهد که باتری چقدر انرژی می‌تواند ذخیره کند. خروجی نیز که با وات یا کیلووات اندازه‌گیری می‌شود، تعیین می‌کند که تجهیزات چقدر می‌توانند همزمان کار کنند.

یک مثال ساده را در نظر بگیرید؛ یک باتری که ۱ کیلووات‌ساعت (۱۰۰۰ وات‌ساعت) به لوازم خانگی انرژی می‌دهد، می‌تواند یک بار ثابت ۱۰۰ واتی را به مدت ۱۰ ساعت پشتیبانی کند. زمان کارکرد واقعی به تلفات تبدیل، شارژ موجود و نحوه چرخه لوازم خانگی بستگی دارد.

تقاضای شروع نیز مهم است. یخچال یا پمپ ممکن است هنگام روشن شدن موتور خود به طور خلاصه به برق بیشتری نیاز داشته باشد.

یک باتری بزرگتر به طور خودکار به این معنی نیست که هر دستگاهی می‌تواند با دیگری کار کند. شرکت‌ها به صاحبان این تجهیزات توصیه می‌کنند که تجهیزات پرمصرف را در طول قطعی برق مدیریت کنند، زیرا تقاضای ترکیبی می‌تواند از رتبه‌بندی توان سیستم فراتر رود. کاهش این بارها همچنین زمان کارکرد را افزایش می‌دهد.

کدام گزینه منطقی‌تر است؟

برای یک مستاجر یا یک خانوار که گاهی اوقات قطعی‌های کوتاه را تجربه می‌کند، یک پاور استیشن سیار یک نقطه شروع عملی است؛ زمانی که اولویت چند وسیله ضروری، اتصال به برق است. هر چند باید قیمت، ظرفیت قابل استفاده، خروجی، وزن و گزینه‌های شارژ آن را به خوبی سنجید و مقایسه کرد.

یک باتری خانگی نصب شده وقتی که پشتیبان‌گیری خودکار و لوازم خانگی سیم‌کشی شده در اولویت هستند، شایسته بررسی دقیق‌تری است. قیمت‌های کامل نصب و استقرار، از جمله کارهای الکتریکی و کنترل‌های پشتیبان را به جای قیمت باتری به تنهایی مقایسه کنید.

برای خاموشی‌های طولانی، شارژ مجدد تعیین‌کننده می‌شود. هر دو گزینه در نهایت انرژی ذخیره شده خود را تمام می‌کنند، مگر اینکه منبع دیگری آن را دوباره پر کند. پنل‌های خورشیدی سازگار می‌توانند کمک کنند، اما تولید به نور خورشید و قابلیت‌های سیستم بستگی دارد.

سیستم‌های خورشیدی پشت‌بامی موجود به طور خودکار در هنگام خاموشی، برق را تأمین نمی‌کنند. وزارت انرژی ایالات متحده توضیح می‌دهد که سیستم‌های خورشیدی متصل به شبکه معمولاً در هنگام قطع برق خاموش می‌شوند؛ ادامه کار نیاز به یک اینورتر و سیستم ذخیره‌سازی با پیکربندی مناسب دارد.

باید با تهیه یک فهرست از لوازم خانگی ضروری و مدت زمان قطعی واقعی شروع کرد. اگر چند پریز برق این نیازها را پوشش دهند، قابلیت حمل ممکن است کافی باشد. اگر نیاز به پشتیبان‌گیری خودکار در سطح مدار باشد، یک سیستم نصب شده ممکن است کارهای اضافی را توجیه کند.

انتهای پیام