اسماعیل سعدی‌پور، امروز پنجشنبه ۱۴ آبان در هشتمین همایش ملی دانش‌آموزش محتوا (PCK) در راهنمایی و مشاوره، با اشاره به تحولات ناشی از گسترش فناوری‌های دیجیتال اظهار کرد: این فناوری‌ها تغییرات گسترده‌ای در نظام آموزش و پرورش ایجاد کرده‌اند و معلمان، والدین و فعالان حوزه تعلیم و تربیت باید شناخت بیشتری از آثار و پیامدهای آن‌ها داشته باشند.
وی با اشاره به برخی آثار منتشرشده درباره تأثیر فناوری بر کودکان افزود: در کتاب «چگونه از کودکان در برابر اثرات مخرب و وابستگی به تلفن همراه حفاظت کنیم؟» نویسنده به موضوع وابستگی کودکان به تلفن همراه پرداخته و تجربه شخصی خود را در زمینه محدود کردن دسترسی فرزندانش به این ابزار تا ۱۸ سالگی مطرح کرده است.
عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی با اشاره به کتاب «نسل مضطرب» ادامه داد: در این کتاب از پدیده‌ای با عنوان سونامی بیماری‌های روانی سخن گفته شده و دو عامل مهم برای آن مطرح شده است؛ نخست، تغییر سبک زندگی کودکان از زندگی مبتنی بر بازی به زندگی مبتنی بر تلفن همراه و فناوری‌های دیجیتال و دوم، تغییر الگوی نظارت خانواده‌ها بر فرزندان در محیط واقعی و مجازی.
سعدی‌پور با مقایسه سبک زندگی کودکان در گذشته و امروز بیان کرد: در گذشته بازی‌های پرتحرک و فعالیت‌های جمعی بخش مهمی از زندگی کودکان را تشکیل می‌داد و والدین باید آن‌ها را برای بازگشت به خانه از بازی فرامی‌خواندند، اما امروز در بسیاری از موارد خانواده‌ها باید کودکان را به حضور در فضای بیرون و فاصله گرفتن از تلفن همراه تشویق کنند.
وی با بیان اینکه «بازی، زندگی بچه‌هاست و نباید با زندگی آن‌ها بازی کرد»، تصریح کرد: خانواده‌ها و نظام آموزشی نظارت بر کودکان در محیط واقعی را به حداکثر رسانده‌اند، اما توجه به شیوه حضور و فعالیت آن‌ها در فضای مجازی نیز باید به همان اندازه جدی گرفته شود.
این استاد دانشگاه با اشاره به اهمیت روان‌شناسی رسانه اظهار کرد: رشته روان‌شناسی رسانه در سال ۱۹۸۷ در انجمن روان‌شناسی آمریکا به رسمیت شناخته شد، اما این حوزه در کشور ما حتی در مقطع کارشناسی نیز جایگاه مشخصی ندارد؛ در حالی که شناخت تأثیر رسانه‌ها بر سلامت روان، رشد و شخصیت کودکان و نوجوانان اهمیت فزاینده‌ای دارد.
سعدی‌پور با اشاره به تحول مفهوم سواد در جهان گفت: در گذشته توانایی خواندن و نوشتن معیار باسوادی بود، اما در نیمه دوم قرن بیستم، مهارت استفاده صحیح از رایانه و تسلط بر زبان دوم نیز به این معیارها اضافه شد.
وی افزود: در دو دهه نخست قرن بیست‌ویکم نیز یونسکو ۱۲ نوع سواد جدید از جمله سواد عاطفی، ارتباطی، مالی، رسانه‌ای، تربیتی، رایانه‌ای، سلامت، بوم‌شناختی، تحلیلی، انرژی و علمی را مطرح کرد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی با تشریح مفهوم سوادهای جدید اظهار کرد: سواد عاطفی به توانایی برقراری ارتباط صمیمانه با اعضای خانواده و اطرافیان، سواد ارتباطی به برقراری ارتباط مؤثر با دیگران و سواد مالی به مدیریت درآمد و هزینه‌ها مربوط می‌شود.
وی با بیان اینکه داشتن اطلاعات و مدارک دانشگاهی به‌تنهایی نشانه باسوادی نیست، ادامه داد: فرد باسواد کسی است که بتواند از دانش و اطلاعات خود برای بهبود زندگی خویش و دیگران استفاده کند و در خود و محیط پیرامونش تغییر مثبت ایجاد کند.
سعدی‌پور با اشاره به چهار مؤلفه اصلی سواد رسانه‌ای، تفکر نقادانه را نخستین مؤلفه آن دانست و گفت: مخاطب هنگام شنیدن، دیدن و خواندن پیام‌ها باید قدرت تحلیل و ارزیابی داشته باشد و هر مطلبی را بدون بررسی باور نکند یا برای دیگران نفرستد.
وی با اشاره به نقش ضعف تفکر نقادانه در گسترش شایعات بیان کرد: بارها خبر فوت افراد مشهور در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، در حالی که صحت نداشته است؛ این اتفاق نشان می‌دهد کاربران گاهی بدون مطالعه، بررسی و اطمینان از درستی محتوا، اقدام به بازنشر آن می‌کنند.
انتهای پیام
