به گزارش ایسنا، این پژوهش که نتایج آن در اکتبر ۲۰۲۶ در نشریه «Journal of Multidisciplinary Research and Practice» منتشر شده، بر اساس نظرسنجی از ۱۸۹ استاد و کارمند دانشگاهی در کانادا، ایالات متحده آمریکا و انگلستان انجام شده است. شرکتکنندگان در این مطالعه درباره تجربه خود از ۲۲ نوع رفتار آزاردهنده از سوی همکاران و مدیران و همچنین فشارهایی که دانشجویان برای تغییر نمره به آنها وارد میکنند، پاسخ دادهاند.
بر اساس یافتههای این تحقیق، بیش از ۳۰ درصد کارکنان بزرگسال در ایالات متحده و کانادا در هر مقطع زمانی با نوعی از قلدری، آزار یا سوءرفتار جنسی مواجه میشوند؛ اما وضعیت در محیطهای دانشگاهی بهمراتب وخیمتر است و میزان این رفتارها در برخی موارد به بیش از دو برابر میانگین محیطهای کاری و حتی ۶۸ درصد میرسد. پژوهشگران میگویند این سطح از آزار با آنچه در محیطهای پراسترس مانند خدمات اورژانس مشاهده میشود، قابل مقایسه است.
یکی از نکات قابل توجه این مطالعه، نقش دانشجویان در اعمال فشار بر استادان برای دریافت نمرات بهتر است. حدود ۳۰ درصد پاسخدهندگان گفتهاند که از سوی دانشجویان برای تغییر یا افزایش نمره تحت فشار قرار گرفتهاند. این فشارها همیشه شکل مستقیم و آشکاری ندارند؛ تهدید به ثبت اعتراض رسمی به نمره، طرح شکایتهای مغرضانه، انتشار نظرات منفی در فضای آنلاین، سوءاستفاده عاطفی و حتی ارعاب و تهدید از جمله روشهایی است که دانشجویان برای تاثیرگذاری بر تصمیم استادان به کار میگیرند.
پژوهشگران این پدیده را نوعی «آزار از سوی فرد دارای قدرت رسمی کمتر» میدانند؛ وضعیتی که در آن فردی با جایگاه سازمانی پایینتر، مانند دانشجو، فردی با اختیار و قدرت رسمی بیشتر، مانند استاد را هدف آزار قرار میدهد. یافتهها همچنین نشان میدهد استادان باسابقه و ارشد، بیش از همکاران جوانتر خود با چنین فشارهایی از سوی دانشجویان مواجه میشوند.
در مقابل، استادان و کارکنان جوانتر بیشتر از سوی همکاران و مدیران خود هدف قلدری قرار میگیرند. اعضای هیات علمی و کارکنان سیاهپوست، بومی و متعلق به گروههای اقلیت نژادی نیز بیش از دیگران در معرض این رفتارها هستند.
اهمیت این مسئله تنها به سلامت روان استادان و کارکنان محدود نمیشود. تداوم چنین فضایی میتواند رضایت شغلی، بهرهوری و اعتبار دانشگاهها را تضعیف کند و در نهایت کیفیت آموزش و تجربه تحصیلی دانشجویان را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
انتهای پیام