فاطمه ساکی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به بحران فرونشست و مهاجرت داخلی اظهار کرد: مهاجرت پدیده‌ای چندعاملی است و نمی‌توان آن را صرفاً به فرونشست نسبت داد.
وی افزود: آب، اشتغال، کشاورزی، درآمد، خدمات، مسکن، کیفیت محیط زیست و شرایط اجتماعی، همگی در تصمیم افراد برای ماندن یا جابه‌جایی نقش دارند؛ بنابراین، فرونشست می‌تواند یکی از عوامل مؤثر بر آینده سکونت باشد، اما نمی‌توان برای آن به‌تنهایی رابطه‌ای قطعی و خطی با مهاجرت ترسیم کرد.
ساکی ادامه داد: اگر افت منابع آب و فرونشست در یک منطقه با کاهش تولید کشاورزی، افزایش هزینه نگهداری زیرساخت‌ها، آسیب به ساختمان‌ها و کاهش کیفیت زندگی همراه شود، طبیعی است که فشارهای اقتصادی و اجتماعی افزایش پیدا کند و در بلندمدت بر الگوهای مهاجرت تأثیر بگذارد.
این دکترای جغرافیای طبیعی بیان کرد: مسئله اصلی برای ما مهاجرت حتمی نیست، بلکه پیشگیری از رسیدن به شرایطی است که گزینه‌های سکونت و فعالیت اقتصادی در یک منطقه محدود شوند. به همین دلیل، مدیریت فرونشست باید پیش از رسیدن به مراحل بحرانی انجام شود.
وی خاطرنشان کرد: مهم‌ترین نکته این است که فرونشست را نباید صرفاً به‌عنوان پایین‌رفتن سطح زمین ببینیم؛ این پدیده در بسیاری از دشت‌های ایران، نشانه‌ای از عدم تعادل میان برداشت و تغذیه آبخوان است.
ساکی در ادامه اظهار کرد: اگر بخشی از رسوبات آبخوان دچار تراکم غیرکشسان شود، بازگرداندن زمین به شرایط اولیه بسیار دشوار یا غیرممکن خواهد بود، اما این موضوع به معنای تسلیم‌شدن در برابر بحران نیست.
این دکترای جغرافیای طبیعی تصریح کرد: می‌توان با مدیریت برداشت، کاهش فشار بر آبخوان، اصلاح الگوی مصرف آب، افزایش بهره‌وری کشاورزی، تقویت تغذیه طبیعی و مصنوعی در مناطق مناسب، بازچرخانی آب، کنترل توسعه فعالیت‌های آب‌بر و پایش دقیق تغییر شکل زمین، سرعت و دامنه بحران را کاهش داد.
ساکی در بخش دیگری از صحبت‌های خود افزود: مسئله اصلی امروز این نیست که آیا می‌توان زمین فرونشسته را دوباره به ارتفاع اولیه بازگرداند یا خیر، بلکه مسئله مهم‌تر، چگونگی کنترل روند فرونشست پیش از آن است که خسارت‌های بیشتری به منابع آب، زیرساخت‌ها، کشاورزی، سکونتگاه‌ها و میراث فرهنگی وارد شود.
وی ادامه داد: در بسیاری از مناطق، با مداخله زودهنگام، کاهش برداشت و مدیریت علمی آبخوان می‌توان این مسئله را کنترل کرد.
ساکی بیان کرد: فرونشست زمین هشداری درباره وضعیت منابع آب زیرزمینی است؛ هشداری که اگر جدی گرفته شود، هنوز می‌توان از تشدید بسیاری از پیامدهای آن جلوگیری کرد.
انتهای پیام
