به گزارش ایسنا، سامان مرادحسینی، فعال حوزه روستا، بنیانگذار تلویزیون روستا، کارگردان و تهیهکننده در یادداشتی به وضعیت زباله در روستاهای گردشگری به ویژه در نقاط شمالی کشور پرداخت و درباره آن نوشت: «رونق گردشگری در روستاها و مناطق ییلاقی، فرصتی ارزشمند برای رونق اقتصادی و معرفی فرهنگ اصیل این مناطق است. اما در کنار این استقبال، گاهی شاهد صحنههایی هستیم که چندان با شأن میزبانی از مهمانان و حرمت طبیعت همخوانی ندارد. زبالههای رها شده در دامن طبیعت، معضلی است که شاید ریشه در یک «سردرگمی» ساده داشته باشد گردشگر نمیداند زبالهاش را کجا بگذارد.
در بازدیدهای میدانی از برخی تفرجگاههای روستایی، با صحنههایی مواجه میشویم که نشان میدهد گردشگران پس از یک روز تفریح، کیسههای زباله خود را در دست دارند اما مقصدی برای تحویل آن پیدا نمیکنند. نبود سطل زباله در نقاط پرتردد، باعث میشود این کیسهها سر از زیر درختان و حاشیه جادهها دربیاورند. این اتفاق اگرچه چهره طبیعت را زشت میکند، اما بیش از آن، نشاندهنده یک خلأ زیرساختی در مقاصد گردشگری روستایی است.
نکته تأملبرانگیزتر، وجود تابلوهای هشدار و برخورد در برخی از این مناطق است، در حالی که در همان نزدیکی، حتی یک سطل زباله برای عمل کردن به این توصیهها وجود ندارد. این تناقض، نه از سر بیتوجهی گردشگر، بلکه از نبود امکانات اولیه نشأت میگیرد.
البته در این میان، هنوز شهروندان مسئولیتپذیری هستند که کیسههای زباله (حتی زبالههای رها شده دیگران) را جمع کرده و با خود تا سطلهای حاشیه جاده یا مناطق شهری حمل میکنند تا طبیعت پاک بماند. این رفتار ارزشمند نشان میدهد مشارکت مردمی وجود دارد، اما این مشارکت زمانی پایدار میماند که متولیان نیز با فراهم کردن زیرساختهای مناسب، از آن استقبال کنند.

برای ساماندهی این وضعیت، به نظر میرسد یک همکاری دوسویه میان متولیان و گردشگران ضروری است، از همین رو پیشنهاد میشود:
۱. استقرار سطلهای زباله دربدار و مناسب در نقاطی که گردشگران توقف میکنند (نزدیک درختان، حاشیه جادهها و تفرجگاهها) به عنوان یک اقدام اولیه و کمهزینه که حتی برای اجرای این طرح می توان از صاحبان تفرجگاه ها و ... کمک و همراهی خواست.
۲. تخلیه منظم و بهموقع این سطلها برای جلوگیری از سرریز شدن و جلب اعتماد گردشگران به سیستم جمعآوری.
۳. استفاده از ظرفیت رسانهها و تشکلهای محلی برای فرهنگسازی و آموزش گردشگران در خصوص بردن زبالهها تا نزدیکترین سطل، و تشویق روستاییان به عنوان میزبانان اصلی این مناطق.
طبیعت روستاهای ما، خانهای است که هر هفته میزبان هزاران مهمان است. حفظ این خانه، نیازمند فراهم کردن ابزارهای سادهای است که هم میزبان و هم مهمان را در کنار هم قرار دهد. با نگاهی پیشنهادی و همدلانه، میتوان از این معضل کوچک، به فرصتی برای ارتقای فرهنگ گردشگری پایدار و معرفی هرچه بهتر ظرفیتهای روستایی عبور کرد.»

انتهای پیام