یکشنبه ۱ آذر ۱۴۰۵ | ۱۸:۴۰
با جدیدترین ماه‌نورد ناسا آشنا شوید

با جدیدترین ماه‌نورد ناسا آشنا شوید

ناسا قصد دارد در سال ۲۰۲۸ ماه‌نورد PROMISE با سوخت پلوتونیوم را به قطب جنوب ماه پرتاب کند. این کاوشگر بر پایه تجربه سخت‌افزارهای آزمایش‌شده روی مریخ برای حفاری یخ‌آب ماه ساخته شده است.

به گزارش ایسنا، وقتی مهندسان برای قطب جنوب ماه ماه‌نورد می‌سازند، نور خورشید دشمن یک برنامه خوب است. برخلاف مریخ که مریخ‌نوردهای خورشیدی می‌توانند با چرخه‌های شارژ روزانه یا یک چرت کوتاه از پس آن برآیند، یک شب قمری تقریباً ۱۴ روز زمینی در تاریکی مطلق طول می‌کشد و داخل دهانه‌های قطبی که دائماً در سایه هستند نیز خورشید هرگز نمی‌تابد.

ناسا برای غلبه بر آن یخبندان عمیق بدون ساخت یک ماه‌نورد چند میلیارد دلاری از ابتدا، به گاراژ مریخ خود روی آورده است. این آژانس در حال پیشبرد پروژه PROMISE است. این ماه‌نورد هسته‌ای شش‌چرخ به اندازه یک خودروی شاسی‌بلند است و عمدتاً از قطعات یدکی و بسترهای آزمایشی مهندسی ساخته شده برای ماموریت‌های مریخ‌نوردهای کنجکاوی(Curiosity) و استقامت (Perseverance) ساخته شده است.

استفاده از قطعات مریخی

طبق خلاصه ماموریت ناسا و اعلامیه برنامه پایگاه ماه در ۷ نوامبر ۲۰۲۶، مهندسان آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا(JPL) در جنوب کالیفرنیا در حال ساخت PROMISE با استفاده از قطعات یدکی پرواز و سخت‌افزار بستر آزمایشی زمینی هستند که در ابتدا برای مریخ‌نوردهای «کنجکاوی» و «استقامت» ساخته شده بودند.

این مریخ‌نورد با طول تقریبی ۲.۹ متر و وزن حدود ۱۰۲۵ کیلوگرم، به جای شروع از یک صفحه خالی، از سیستم تعلیق و قابلیت تحرک اثبات‌شده JPL بهره می‌برد.

استفاده مجدد از سخت‌افزار آزمایشی زمینی و سیستم‌های الکترونیکی یدکی مریخ، یک میانبر عمدی برای کاهش زمان و هزینه توسعه قبل از پرتاب هدفمند در اواخر ۲۰۲۸ است. قرار است شرکت «بلو اوریجین» این وسیله نقلیه را با فرودگر «بلو مون مارک ۱» به قطب جنوب ماه برساند و یک ماموریت اولیه ۱۸ ماهه را برای بررسی سطح ماه، نقشه‌برداری از منابع زیرسطحی و کمک به انتخاب مناطق فرود ایمن برای فضانوردان آینده آغاز کند.

چگونه یک باتری پلوتونیوم در شب قمری دوام می‌آورد؟

آنچه PROMISE را از کاوشگرهای قمری وابسته به خورشید متمایز می‌کند، نیروگاهی است که به عرشه عقب آن پیچ شده است؛ یک ژنراتور ترموالکتریک رادیوایزوتوپ چند ماموریتی یدکی پرواز یا MMRTG که به جای حمل یک رآکتور شکافت هسته‌ای مینیاتوری که اتم‌ها را بر اساس تقاضا تجزیه می‌کند، مانند یک باتری هسته‌ای حالت جامد پایدار عمل می‌کند که از واپاشی رادیواکتیو طبیعی «پلوتونیوم-۲۳۸» تغذیه می‌شود.

با واپاشی سوخت پلوتونیوم-۲۳۸، گرمای مداوم ساطع می‌شود. ترموکوپل‌های حالت جامد آن انرژی حرارتی را مستقیماً به تقریباً ۱۱۰ وات برق در شروع ماموریت تبدیل می‌کنند، در حالی که گرمای اضافی از طریق حلقه‌های سیال گردش می‌کند تا قطعات الکترونیکی، باتری‌ها و مکانیسم‌های کاوشگر را گرم نگه دارد.

از آنجا که این خروجی حرارتی و الکتریکی بدون توجه به نور خورشید بدون توقف کار می‌کند، PROMISE می‌تواند به دهانه‌های همیشه سایه‌دار برود و شب‌های دو هفته‌ای سخت قمری را که دما به زیر منفی ۲۰۰ درجه فارنهایت می‌رسد، پشت سر بگذارد.

جستجوی یخ‌آب ماه با مته قمری

کاوشگر PROMISE پس از رسیدن به سطح ماه، به عنوان یک کاوشگر پیشرفته برای معماری گسترده‌تر پایگاه ماه ناسا عمل خواهد کرد. محموله آن به شدت از ابزارهای توسعه‌یافته برای کاوشگر ماه ناسا موسوم به وایپر(VIPER) وام گرفته است که در صدر آنها مته TRIDENT ساخت شرکت «هانی‌بی رباتیک» قرار دارد که می‌تواند تا یک متر در سنگ‌پوش ماه نفوذ کند تا مقاومت و دمای خاک را اندازه‌گیری کند.

در کنار مته، طیف‌سنج‌های داخلی از جمله MSOLO، NIRVSS و یک طیف‌سنج نوترونی، هیدروژن را بو می‌کشند و مواد فرّار تبخیر شده را تجزیه و تحلیل می‌کنند تا تأیید کنند که آیا یخ‌آب قابل استفاده در زیر گرد و غبار قطبی محبوس شده است یا خیر.

ماه‌نورد PROMISE همچنین پردازنده نسل جدید محاسبات پرواز فضایی با کارایی بالا(HPSC) ناسا و یک «دوربین قمری» مشتق شده از دوربین‌های فرود مریخ‌نورد «استقامت» را به همراه نورافکن‌های داخلی برای رانندگی در تاریکی مطلق آزمایش خواهد کرد.

با این حال، تبدیل سخت‌افزار مریخ به یک کاوشگر آماده برای ماه، یک تعویض ساده و سریع نیست. همانطور که تحلیلگران سیاست‌های فضایی در انجمن سیاره‌ای اشاره کرده‌اند، ارزیابی مجدد سخت‌افزارهای بستر آزمایش مریخ برای نوسانات حرارتی شدید ماه، گرد و غبار باردار الکترواستاتیکی ساینده و بررسی‌های دقیق ایمنی پرتاب هسته‌ای، موانع مهندسی و برنامه‌ریزی بزرگی را ایجاد می‌کند. این بدان معنا است که PROMISE باید ثابت کند که فناوری بازیافتی مریخ می‌تواند یکی از سخت‌ترین محیط‌های منظومه شمسی را تحمل کند.

انتهای پیام

# علمی‌ و دانشگاهی

آخرین اخبار علمی‌ و دانشگاهی