به گزارش ایسنا و به نقل از نیو اطلس، یک مطالعه جدید، دقیقترین تحقیقات تا به امروز را در مورد تأثیرات شناختی دراز مدت کووید شدید ارائه کرده است. این تحقیق که توسط دانشمندان "کالج امپریال لندن" و دانشگاه "کمبریج" انجام شده، نقایص شناختی ماندگار را در بیماران بستری شده در بیمارستان نشان داد که معادل کاهش قدرت شناختی مطابق با ۲۰ سال پیری مغز است.
این تحقیق جدید که در مجله eClinicalMedicine منتشر شده است، به بررسی ۴۶ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ شدید در بیمارستان پرداخت که ۱۶ نفر از این بیماران در طول مدت اقامت خود در بیمارستان به اتصال به دستگاه تنفس مصنوعی (ونتیلاتور) نیاز پیدا کرده بودند.
شرکتکنندگان در این مطالعه، حدود ۶ ماه پس از تجربه این بیماری حاد، مجموعهای از ارزیابیهای شناختی پیچیده را پشت سر گذاشتند. سن هر فرد مبتلا به کووید طبقهبندی شد و از نظر جمعیتی با افراد سالم مقایسه شد.
"دیوید منون"، نویسنده ارشد این مقاله توضیح داد: اختلال شناختی در طیف وسیعی از اختلالات عصبی از جمله زوال عقل و حتی پیری معمولی رایج است، اما الگوهایی که ما دیدیم، از همه اینها متمایز بود.
این بیماران مبتلا به کووید در مقایسه با گروه کنترل، در پاسخگویی به تکالیف شناختی، کندتر بودند و در پاسخهایشان دقت کمتری داشتند. به طور مشخص، بیماران مبتلا به کووید در وظایف «استدلال قیاسی کلامی» که برای آزمایش حوزههای شناختی استدلال مبتنی بر کلمه خاص طراحی شدهاند، ضعیف عمل کردند.
این تحقیق نشان داد که مقیاس این نقایص شناختی به طور قابل توجهی با شدت بیماری کووید برای هر بیمار مرتبط است و افراد مبتلا به کووید شدید که نیاز به ونتیلاتور پیدا کرده بودند، بیشترین کاهش شناختی را داشتند.
این تحقیق به طور متوسط، میزان نقایص شناختی را معادل حدود ۲۰ سال پیری محاسبه کرد. بنابراین، یک فرد ۵۰ ساله که با کووید شدید در بیمارستان بستری شده بود، نمرات تست شناختی مشابه آنچه را که از یک فرد ۷۰ ساله دیده میشود، نشان داد.
اکنون این یافتهها دو سوال بزرگ را مطرح میکنند که محققان در حال حاضر پاسخ خوبی برای آنها ندارند. اینکه به طور خاص چه چیزی باعث این اختلالات ماندگار شناختی میشود و آیا ظرفیتهای شناختی بیماران در مدت زمان طولانی بهبود مییابد؟
محققان با فرض یک علت بالقوه میگویند برخلاف اینکه برخی یافتههای تحقیقات قبلی ممکن است اشاره داشته باشند، اما این مشکلات شناختی احتمالاً نتیجه نفوذ ویروس عامل بیماری کووید-۱۹ موسوم به "SARS-CoV-۲" به مغز نیست. در عوض، قابل قبولترین توضیح در این مرحله این است که کووید شدید به دلیل اختلال در تامین اکسیژن مغز و لخته شدن یا خونریزی در طول بیماری حاد میتواند موجب آسیب مغزی شود.
همچنین گمان میرود که واکنش ایمنی بیش از حد در نقایص ماندگار شناختی در افراد مبتلا به بیماری شدید نقش داشته باشد.
اما آیا این مشکل با گذشت زمان برطرف یا بهتر میشود؟ "منون" میگوید که تیم او سیگنالهای ظریفی از بهبود را در بیماران پس از دورههای طولانی پیگیری مشاهده کرده است، اما در بهترین حالت هر گونه بهبودی شناختی، کند و ت