خشکسالیهای پیدرپی، کمبارشیهای فصلی، کاهش شدید منابع آبی و تغییرات اقلیمی فزاینده، تولید گندم در استان اصفهان را با چالشی جدی روبهرو کرده است. این استان که همواره بهعنوان یکی از قطبهای کشاورزی در منطقه مرکزی کشور شناخته میشد، اکنون در آستانه بحران قرار دارد. کشت گندم آبی و دیم، اگرچه براساس الگوی کشت برنامهریزیشده انجام شده، اما عملکرد نهایی آن بهشدت تحتتأثیر شرایط اقلیمی قرار گرفته است. کاهش بارشهای مؤثر در پاییز، زمستان و بهار، سرمای زمستانی بدون پوشش برف، افت رطوبت خاک و در نهایت وزش بادهای گرم در بهار از جمله عواملی هستند که در تضعیف عملکرد مزارع گندم نقش داشتهاند.
در شرایطی که روند برداشت در مناطق مختلف استان ادامه دارد، آمار خرید تضمینی گندم نشاندهنده کاهش بیسابقه تولید نسبت به سال گذشته است. در حالیکه نیاز سالانه استان به گندم برای مصرف نانواییها و صنایع وابسته، چندین برابر میزان برداشت شده است و بخشی از این نیاز، ناگزیر باید از سایر استانها یا حتی منابع خارجی تأمین شود. اگرچه اجرای برنامه الگوی کشت و توسعه کشت محصولات مقاوم به خشکی از راهکارهای موجود برای مقابله با تنشهای اقلیمی عنوان میشود، اما تداوم روند موجود زنگ خطری برای آینده امنیت غذایی و توازن کشاورزی در استان محسوب میشود.
پیمان فیروزنیا، مدیر زراعت سازمان جهاد کشاورزی استان اصفهان به ایسنا میگوید: استان اصفهان در زمینه تولید گندم در سطح کشور جایگاه متوسطی دارد و در میانه استانها قرار دارد. براساس برنامه الگوی کشت استان برای سال جاری، سطح زیرکشت گندم آبی استان حدود ۵۷ هزار هکتار و گندم دیم حدود ۳۰ هزار هکتار بوده که در مجموع نزدیک به ۹۰ هزار هکتار گندم آبی و دیم کشت شده است.
وی با اشاره به شرایط نامساعد اقلیمی میافزاید: در سال جاری با خشکسالی شدید روبهرو بودهایم؛ مزارع دیم بیشتر تحت تنش قرار گرفتند و مزارع آبی نیز بهدلیل نبود بارشهای مؤثر در پاییز، زمستان و بهار از نظر عملکرد دچار افت و خسارت شدند. سرمای طولانیمدت زمستان بدون پوشش برف، کاهش رطوبت خاک و بادهای گرم به