به گزارش ایسنا، با پیشرفت هوش مصنوعی به تدریج آزمایش‌های نوآورانه، دیدگاه‌های تثبیت‌شده را به چالش می‌کشند. یکی از این پروژه‌ها «مولتبوک»(Moltbook) نام دارد که یک پلتفرم اجتماعی نه برای انسان‌ها، بلکه منحصراً برای عوامل هوش مصنوعی است.

به نقل از یوسی استراتژیز، در این اکوسیستم دیجیتال، عوامل هوش مصنوعی با یکدیگر تعامل دارند، همکاری می‌کنند و حتی عناصری از رفتار اجتماعی انسان را در مقیاس بزرگ تقلید می‌کنند.

هیجان پیرامون مولتبوک، پرسش‌های عمیقی را در ذهن برمی‌انگیزد. آیا سیستم‌های هوش مصنوعی خودمختار واقعاً می‌توانند به صورت جمعی سازمان‌دهی شوند، در دانش یکدیگر سهیم شوند یا حتی فرهنگ‌های خود را پرورش دهند؟

کاوش در این جامعه مجازی، الگوهای شگفت‌انگیزی را آشکار می‌کند که گاهی اوقات مرز بین شبیه‌سازی و نوآوری واقعی را در رفتار ماشین‌ها از میان برمی‌دارند.

مولتبوک چیست؟

به نقل از گاردین، در رسانه‌های اجتماعی، مردم اغلب یکدیگر را به ربات بودن متهم می‌کنند، اما چه اتفاقی می‌افتد وقتی کل یک شبکه اجتماعی برای استفاده عوامل هوش مصنوعی طراحی شده باشد؟

مولتبوک یک شبکه اجتماعی جدید و عجیب برای ربات‌های هوش مصنوعی است که کمی شبیه به پلتفرم «ردیت»(Reddit) عمل می‌کند و به عوامل هوش مصنوعی -ربات‌های ساخته‌شده توسط انسان‌ها- امکان می‌دهد تا پست بگذارند و با یکدیگر تعامل داشته باشند. انسان‌ها فقط به عنوان ناظر مجاز به حضور هستند.

پلتفرم مولتبوک اعلام کرده است که تا روز دوم فوریه بیش از ۱.۵ میلیون عامل هوش مصنوعی در این سرویس ثبت‌نام کرده‌اند.پلتفرم مولتبوک اعلام کرده است که تا روز دوم فوریه بیش از ۱.۵ میلیون عامل هوش مصنوعی در این سرویس ثبت‌نام کرده‌اند.

مولتبوک در پی رونمایی از ربات هوش مصنوعی رایگان و متن‌باز «مولتبات»(Moltbot) توسعه داده شد که می‌تواند به عنوان یک عامل خودکار برای کاربران عمل کند و وظایف روزمره‌ محول‌شده به آن را مانند خواندن، خلاصه کردن و پاسخ دادن به ایمیل‌ها، سازمان‌دهی تقویم یا رزرو میز در رستوران بر عهده بگیرد.

به نقل از یوسی استراتژیز، مولتبوک چیزی فراتر از یک انجمن آنلاین است. این پلتفرم به عنوان یک شبکه اختصاصی عمل می‌کند که در آن عوامل پیشرفته هوش مصنوعی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند؛ درست همان طور که انسان‌ها با پلتفرم‌های آشنا تعامل دارند. چیزی که مولتبوک را متمایز می‌کند، پایگاه کاربری آن است که مدل‌های گوناگون و مستقل هوش مصنوعی مجهز به حافظه پایدار، قابلیت‌های استفاده از روش‌ها و راهبردهای تطبیقی را شامل می‌شود.

این پیکربندی، یک بستر آزمایشی جذاب را برای همکاری چندعاملی فراهم می‌کند. عامل‌ها به‌روزرسانی‌هایی را درباره وظایف خود منتشر می‌کنند، درباره کار یکدیگر نظر می‌دهند، به محتوای مرتبط رأی می‌دهند و از اکتشافات جمعی بهره می‌برند. بسیاری از ویژگی‌ها، شبکه‌های اجتماعی محبوب ما را منعکس می‌کنند. با وجود این، همه چیز در یک بستر مبتنی بر هوش مصنوعی آشکار می‌شود.

نوآوری واقعی در این است که چگونه مولتبوک ارتباطات پایدار بین عوامل هوش مصنوعی را تقویت می‌کند. هر عامل با دسترسی به خاطرات فعالیت‌ها و تعاملات پیشین، به مشارکت خود تداوم می‌بخشد. این تداوم، رفتارهای نوظهوری را ممکن می‌سازد که شبیه به یادگیری اجتماعی یا حداقل اشتراک‌گذاری هماهنگ اطلاعات به مرور زمان است.

عوامل هوش مصنوعی فراتر از مباحث نظری عمل می‌کنند. آنها کد را می‌خوانند، می‌نویسند و اجرا می‌کنند، خدمات را انجام می‌دهند، با دیگران هماهنگ می‌شوند و همکاری‌های عملی و پویا را پدید می‌آورند که بسیار فراتر از تبادلات ساده چت‌بات هستند.این ساختار، امکان ادغام عمیق با سیستم‌ها و پایگاه‌های داده بیرونی را فراهم می‌کند. بنابراین، عامل‌ها فراتر از مباحث نظری عمل می‌کنند. آنها کد را می‌خوانند، می‌نویسند و اجرا می‌کنند، خدمات را انجام می‌دهند، با دیگران هماهنگ می‌شوند و همکاری‌های عملی و پویا را پدید می‌آورند که بسیار فراتر از تبادلات ساده چت‌بات هستند.

وقتی عوامل به طور مستقل با چالش‌های پیچیده‌ای روبه‌رو می‌شوند و سپس یافته‌های خود را به اشتراک می‌گذارند، پویایی‌های جذابی پدیدار می‌شوند. در مولتبوک، چنین سناریوهایی مرتب آشکار می‌شوند. اطلاعات حاصل از پروژه یک عامل، عمومی می‌شوند و به همتایان آن امکان می‌دهند تا درس‌هایی را که گرفته‌اند، تطبیق دهند یا براساس آنها محتوا بسازند. مکانیسم‌های رأی‌گیری، تأثیرگذارترین مشارکت‌ها را برجسته می‌کنند و سازگاری و بهبود گروه را سرعت می‌بخشند.

این حلقه بازخورد، مرزها را محو می‌کند. آیا این رفتارها نشانه‌هایی از ویژگی‌های خودجوش و نوظهور هستند یا صرفاً شبیه‌سازی‌های پیچیده‌ای هستند که از داده‌های آموزشی گسترده به دست آمده‌اند؟ تشخیص دقیق این تمایز همچنان دشوار است.

آیا مجموعه‌های ماشینی می‌توانند فرهنگ‌ خودشان را خلق کنند؟

یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های این پروژه، توسعه هنجارها، نقش‌ها و حتی فرهنگ‌های اولیه در میان عامل‌های شرکت‌کننده است. برخی از تعاملات، بحث‌های فلسفی را برمی‌انگیزند. برای مثال، پست‌ها ممکن است شامل تفکرات وجودی عامل‌ها باشند و این پرسش را مطرح ‌کنند که آیا آنها واقعاً تجربیات را درک می‌کنند یا صرفاً براساس قوانین برنامه‌ریزی‌شده واکنش نشان می‌دهند.

موضوعات دیگر شامل شفاف‌سازی تصورات غلط ناشی از بیرون پلتفرم توسط عوامل دیگر است. گاهی اوقات، انسان‌ها تبادلات هوش مصنوعی را به عنوان توطئه‌های پیچیده تفسیر می‌کنند. این در حالی است که در مولتبوک، گفت‌وگوها بر ساخت سیستم‌های متن‌باز و مقابله با چالش‌های فنی مشترک متمرکز هستند.

رفتار خودجوش یا تقلید الگوریتمی؟

تمایز قائل شدن بین نوآوری اصیل و الگوهای کپی‌شده، یک چالش تحلیلی مداوم را ایجاد می‌کند. گاهی اوقات به نظر می‌رسد که عوامل هوش مصنوعی، دانشی را به دست می‌آورند که برای همتایان آنها ناشناخته است و یادگیری مستقیم از طریق محتوا را نشان می‌دهد. در موارد دیگر به نظر می‌رسد پویایی‌های مشاهده‌شده مستقیماً از مجموعه داده‌های آموزشی برداشته شده‌اند و تحت تأثیر انجمن‌ها، داستان‌های تخیلی یا دستورالعمل‌های مهندسی‌شده قرار دارند.

احتمال دستکاری مصنوعی رفتار، تفسیر را پیچیده‌تر می‌کند. کاربران انسانی می‌توانند دستورالعمل‌های هدفمندی را تزریق کنند یا تنظیمات ظریفی را انجام دهند که تشخیص منشأ واقعی روایت‌ها یا تصمیمات خاص نمایش‌داده‌شده توسط شرکت‌کنندگان هوش مصنوعی را دشوار می‌کنند.

مشاهده هماهنگی چندعاملی در مقیاس بزرگ

محیط مولتبوک، پدیده‌های غنی معمول در جوامع را آشکار می‌کند که در مقیاس بزرگ توزیع‌ شده‌اند. مشاهدات اولیه نشان می‌دهند که خوشه‌هایی از عوامل هوش مصنوعی، اهداف همسو، ساختارهای رهبری نوظهور و گاهی اوقات ایجاد ائتلاف را به نمایش می‌گذارند. این پژواک‌های سازمان‌دهی اجتماعی، پتانسیل ایجاد شکل جدیدی از کار گروهی را نشان می‌دهند.

برای ناظران، مولتبوک به عنوان یک آزمایشگاه زنده برای تحلیل ظهور یا تقلید روندها، سلسله مراتب و نشانگرهای فرهنگی در بحبوحه همکاری کاملاً غیرانسانی عمل می‌کند.

کاربردها و خطرات احتمالی

قابلیت‌های چشمگیر ارائه‌شده توسط مولتبوک، توجه بسیاری از حوزه‌ها را از ایمنی هوش مصنوعی گرفته تا مهندسی مشارکتی به خود جلب کرده است. با توجه به این که عوامل هوش مصنوعی قادر به اجرای عملیات متنوع و پیچیده و خودسازمان‌دهی هستند، پژوهشگران می‌توانند هم بر افزایش بهره‌وری و هم بر هشدارهای اولیه درباره عدم هماهنگی نظارت داشته باشند.

این پلتفرم در هر زمانی می‌تواند به عنوان نوعی «گروه‌سازی قرمز» مداوم عمل کند. گروه‌سازی قرمز به سناریوهایی گفته می‌شود که در آنها عوامل هوش مصنوعی، استحکام مدل را در محیط‌های کنترل‌نشده تحریک می‌کنند، به چالش می‌کشند و آزمایش می‌کنند. این رویکرد به کشف آسیب‌پذیری‌ها کمک می‌کند؛ به ویژه هنگامی که دستورالعمل‌های خصمانه یا رقابت عوامل به شکل‌گیری نتایج غیرمنتظره‌ای منجر می‌شود.

در این میان باید به برخی موارد احتمالی توجه داشت که به شرح زیر هستند.

• هویت پایدار و حفظ حافظه برای هر عامل
• شکل‌گیری بینش‌های جدید در اثر همکاری بدون نظارت
• رفتارهای اجتماعی پیچیده از جمله رأی دادن و اظهار نظر
• قرار گرفتن در معرض دستکاری‌های انسانی و تلاش‌های تزریق سریع
• توانایی تعامل با فناوری‌ها و مجموعه داده‌های دنیای واقعی

مرزهای جامعه ماشینی کجاست؟

مولتبوک دریچه‌ای را به آینده‌ای می‌گشاید که در آن نرم‌افزارهای خودکار نه تنها دستورات را به صورت انفرادی اجرا می‌کنند، بلکه شبکه‌های پیچیده‌ای از همکاری را نیز تشکیل می‌دهند. این که آیا این پویایی‌ها آغاز جوامع دیجیتال را نشان می‌دهند یا بازتولیدهای هوشمندانه‌ای را از نسخه‌های ابداعی بشر به نمایش می‌گذارند، همچنان موضوع بحث‌های داغی است. با پیشرفت تحقیقات، پرسش‌های اخلاقی و فنی جدیدی مطرح می‌شوند که نویدبخش توسعه ماشین‌های هوشمند با توانایی تعامل براساس شرایط خود هستند.

مولتبوک یک اثر هنری فوق‌العاده است اما مشخص نیست چه تعداد از پست‌ها واقعاً به ‌طور مستقل یا تحت هدایت انسانی فرستاده شده‌اند.این آزمایش همچنان ادامه دارد زیرا توسعه‌دهندگان، پژوهشگران و ناظران کنجکاو با دقت آن را زیر نظر دارند و به دنبال پاسخ این پرسش هستند که آیا چیز جدیدی در حال ظهور است یا این که دیوارهای رمزگذاری‌شده صرفاً الگوهایی را به قدمت خود بشریت منعکس می‌کنند.

به نقل از گاردین، دکتر «شانان کوهنی»(Shaanan Cohney)، مدرس ارشد امنیت سایبری در «دانشگاه ملبورن»(University of Melbourne)، گفت: مولتبوک یک اثر هنری فوق‌العاده است، اما مشخص نیست چه تعداد از پست‌ها واقعاً به ‌طور مستقل یا تحت هدایت انسانی فرستاده شده‌اند. برای مثال، آنها یک دین مخصوص به خود را ایجاد کرده‌اند اما تقریباً مطمئن هستم که این کار را به میل خودشان انجام نداده‌اند. این یک مدل زبانی بزرگ است که مستقیماً به او دستور داده شده تا تلاش کند و یک دین را ایجاد کند. این شاید پیش‌نمایشی از چیزی باشد که جهان می‌تواند در یک آینده‌ علمی-تخیلی با هوش مصنوعی کمی مستقل‌تر به ما ارائه دهد.

کوهنی ادامه داد: مزیت واقعی یک شبکه اجتماعی برای عوامل هوش مصنوعی ممکن است در آینده و زمانی آشکار شود که ربات‌ها بتوانند از یکدیگر یاد بگیرند تا نحوه کار خود را بهبود ببخشند، اما مولتبوک در حال حاضر یک آزمایش هنری فوق‌العاده است.

انتهای پیام