الیاس عیدی در گفت‌وگو با ایسنا با تأکید بر اینکه انیمیشن به دلیل قالب جذاب و رسانه‌ای خود، تأثیر شگرفی در شکل‌دهی به رفتارها و ارزش‌های اخلاقی کودکان دارد، اظهار کرد: برخلاف بسیاری از رسانه‌های دیگر، مواجهه مخاطب با انیمیشن معمولاً همراه با سخت‌گیری و دفاع روانی نیست. در اصطلاح عامیانه، آن را «کارتون» می‌نامند و همین احساس ساده و بی‌ریا، راه را برای نفوذ عمیق‌تر محتوا چه مناسب و چه نامناسب به راحتی باز می‌کند.

وی با بیان اینکه این تأثیرگذاری آسان، مسئولیت سنگینی بر داستان‌پردازان و سازندگان انیمیشن می‌گذارد، ادامه داد: به نظر می‌رسد موفقیت در این امر، تنها در گروی قرار دادن پیام در لایه‌های آشکار و سطحی اثر نیست. کلید اصلی، ایجاد جذابیت اولیه است. یک پویانمایی باید از نظر بصری، داستانی و شخصیت‌پردازی آنقدر جذاب باشد که مخاطب را جلب کند.

این انیمیشن‌ساز خاطرنشان کرد: وقتی مخاطب به ویژه کودک با اثر ارتباط برقرار کرد، آمادگی بیشتری برای پذیرش تأثیرات بعدی و پیام‌های نهفته در لایه‌های عمیق‌تر داستان خواهد داشت. این امر در سریال‌های انیمیشنی که تداوم دارند، پررنگ‌تر است. البته باید به عواملی مانند رده سنی و ذائقه مخاطب نیز توجه داشت.

عیدی با اشاره به اینکه واقعیت جامعه امروز این است که غالباً با حجم انبوهی از محتوای سطحی و کم‌عمق مواجهیم، خاطرنشان کرد: این محتواها به تدریج ذائقه مخاطب حتی مخاطب خردسال را تغییر داده و به سمت عادت به محصولات سریع و ساده‌پسند سوق می‌دهند. در مقابل، آرمان بسیاری از سازندگان، خلق آثاری برای مخاطب متفکر و عمیق است.

وی اضافه کرد: در اینجا یک دوگانگی مهم پدید می‌آید؛ چگونه نه به پرورش ذائقه سطحی دامن بزنیم و نه اثر کاملاً پیچیده و فلسفی خلق کنیم که ارتباطش با عموم مخاطبان قطع شود؟ راه حل، حرکت تدریجی و هوشمندانه به سمت ایده‌آل‌هاست؛ به این معنا که باید واقعیت جامعه و سطح درک مخاطب را در نظر گرفت.

این انیمیشن‌ساز با تأکید بر اینکه باید با زبانی جذاب و درست، محتوا را گام به گام عمق بخشید، گفت: نمی‌توان انتظار داشت در زمان کوتاه مخاطبی که به داستان‌های ساده عادت کرده، به سمت مفاهیم کاملاً انتزاعی حرکت کند. نقش سازنده، همانند یک راهنمای صبور است که دست مخاطب را می‌گیرد و او را به لایه‌های عمیق‌تر فهم و لذت می‌برد.

عیدی تصریح کرد: در این مسیر، والدین و معلمان نقش کلیدی دارند. انیمیشن می‌تواند به یک ابزار آموزشی و تربیتی قدرتمند تبدیل شود، مشروط بر آنکه با آگاهی و نظارت همراه باشد. اولین توصیه به والدین و مربیان، رصد دقیق محتوایی است که در اختیار کودک قرار می‌گیرد.

وی خاطرنشان کرد: همان‌گونه که در انتخاب غذای جسم سخت‌گیریم، در انتخاب این خوراک روحی نیز باید دقت فراوان داشته باشیم. نمی‌توان به سادگی تلویزیون یا اینترنت را روشن کرد و کنترل را به طور کامل به دست کودک سپرد.

این انیمیشن‌ساز تأکید کرد: تأثیرات منفی یک محتوای نامناسب روحی، می‌تواند به مراتب عمیق‌تر و خطرناک‌تر از بسیاری آسیب‌های دیگر باشد و پاکسازی یا درمان آن بسیار دشوار است. بنابراین، همراهی آگاهانه، گفت‌وگو درباره محتوا و انتخاب هوشمندانه آثار، ضرورتی انکارناپذیر است. با این رویکرد می‌توان از ظرفیت شگفت‌انگیز انیمیشن در پرورش نسلی خلاق و فرهیخته بهره برد.

انتهای پیام