به گزارش ایسنا، یکی از شرکت‌های دانش‌بنیان فعالیت خود را از سال ۱۴۰۰ آغاز کرده‌ و زمینه فعالیت این شرکت به‌طور کلی شامل عملیات حرارتی و پوشش‌دهی فلزات با تأکید بر طراحی و ساخت تجهیزات پوشش‌دهی پلاسمایی و ارائه خدمات تخصصی در این حوزه است. مسئولان این مجموعه اعلام کرده‌اند که توسعه روش‌های نوین عملیات حرارتی و پوشش‌دهی با رویکرد علمی و اجرای پروژه‌های تحقیق و توسعه، از اهداف اصلی شرکت محسوب می‌شود.

یکی از فناوری‌های مورد توجه این شرکت، نیتروژن‌دهی پلاسمایی (نیتراسیون یونی) است که به‌عنوان یک فرآیند ترموشیمیایی برای افزایش مقاومت به سایش، خوردگی و خستگی قطعات فلزی به‌کار می‌رود. در این فرآیند، نیتروژن تحت تأثیر گرما به سطح قطعه نفوذ کرده و موجب تغییرات شیمیایی در ساختار سطحی فلز می‌شود.

نیتروژن‌دهی پلاسمایی در یک محفظه خلأ انجام می‌شود؛ به‌گونه‌ای که قطعات نقش کاتد و محفظه نقش آند را ایفا می‌کند. پس از ایجاد خلأ اولیه، گازهای عملیاتی نظیر نیتروژن، هیدروژن، آرگون و متان وارد محفظه شده و با اعمال میدان الکتریکی، گازها یونیزه شده و پلاسما تشکیل می‌شود. در ادامه، یون‌های نیتروژن با انرژی بالا به سطح قطعه برخورد کرده و موجب گرم‌شدن، تمیزسازی و جذب نیتروژن در سطح می‌شوند.

پس از رسیدن قطعه به دمای مورد نظر، مرحله زمان نگهداری آغاز می‌شود که بسته به نوع متریال و عمق نفوذ مورد نیاز تنظیم می‌شود. به گفته متخصصان این شرکت، مدت زمان نیتروژن‌دهی پلاسمایی در بسیاری موارد حدود نصف زمان مورد نیاز در روش گازی است.

از جمله مزایای این روش می‌توان به دمای پایین فرآیند، تغییر ابعادی بسیار کم، سازگاری بیشتر با محیط زیست، امکان ایجاد لایه سفید تک‌فاز، کاهش زمان فرآیند نسبت به روش گازی و قابلیت تنظیم ساختار لایه متناسب با تنش‌های وارد بر قطعه اشاره کرد. همچنین امکان تمیزکاری و فعال‌سازی سطح در محیط پلاسما، کیفیت لایه نهایی را افزایش می‌دهد.

در این روش، نیتروژن‌دهی انتخابی نیز با سهولت انجام می‌شود و برای محافظت از بخش‌هایی از قطعه که نباید تحت عملیات قرار گیرند، می‌توان از ماسک‌های مکانیکی استفاده کرد؛ بدون آنکه نیازی به رنگ‌های حفاظتی باشد.

به گفته کارشناسان، نیتروژن‌دهی پلاسمایی یکی از گزینه‌های اصلی برای فولادهای زنگ‌نزن به‌شمار می‌رود، زیرا در این فولادها لایه اکسید کروم مانع نفوذ نیتروژن می‌شود و پیش از عملیات باید حذف شود؛ امری که در فرآیند پلاسمایی به‌طور مؤثر انجام می‌گیرد.

کاهش وابستگی صنعتی، از مهمترین مزایای این دستگاه‌های نیتروژن‌دهی پلاسمایی است؛ چرا که این دستگاه‌ها معمولاً وارداتی و گران‌قیمت هستند و بومی‌سازی آن‌ها منجر به صرفه‌جویی ارزی، امکان تعمیر و توسعه داخلی و دسترسی سریع‌تر صنایع به خدمات خواهد شد.

همچنین این فناوری باعث افزایش مقاومت به سایش، مقاومت به خوردگی و عمر خستگی قطعات می‌شود و این یعنی عمر بیشتر قالب‌ها، چرخ‌دنده‌ها، قطعات خودرو، ابزارهای صنعتی و تجهیزات نفت و گاز.

انتهای پیام