به گزارش ایسنا، در حالی که جهان بیش از هر زمان دیگری با بحران تغییرات اقلیمی، کاهش تنوع زیستی و تهدید امنیت غذایی روبهروست، نقش گردهافشانها و بهویژه زنبورعسل، از یک فعالیت صرفا تولیدی فراتر رفته و به مسئلهای راهبردی در حفظ حیات تبدیل شده است. کارشناسان معتقدند بدون حفاظت از زنبورها، پایداری اکوسیستمها، تولید محصولات کشاورزی و حتی بقای حیات وحش با تهدیدی جدی مواجه خواهد شد؛ موضوعی که به باور فعالان این حوزه، نیازمند بازنگری جدی در نگاه مدیریتی و سیاستگذاری کشور است.
شبنم پریچهره، عضو هیئت علمی بخش زنبورعسل مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، در گفتوگو با ایسنا اظهار داشت: گردهافشانی، فراتر از یک فرآیند ساده کشاورزی، ستون فقرات حیات در سیاره زمین است که با تضمین باروری گیاهان، علاوه بر افزایش کمی و کیفی محصولات کشاورزی، پایداری زنجیره غذایی را تضمین میکند. این خدمت بیبدیل طبیعت، با حفظ تنوع زیستی و گسترش پوشش گیاهی، نقش مؤثری در تصفیه طبیعی هوا، تثبیت خاک، جلوگیری از فرسایش و استفاده بهینه از منابع آبی ایفا میکند.
پریچهره با اشاره به نقش گردهافشانها در مقابله با تغییرات اقلیمی تصریح کرد: در شرایطی که جهان با بحران گرمایش زمین مواجه است، گردهافشانها با تقویت تابآوری زیستبومها و کمک به ترسیب کربن توسط گیاهان، بهعنوان سدی دفاعی در برابر تغییرات اقلیمی عمل میکنند؛ از اینرو، صیانت از زنبورها صرفاً حمایت از یک صنعت نیست، بلکه اقدامی راهبردی برای حفاظت از سلامت سیاره و تأمین امنیت آینده بشر محسوب میشود.
عضو هیئت علمی بخش زنبورعسل مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور با بیان اینکه علیرغم اینکه بیش از ۱۰ میلیون کلونی زنبورعسل در کشور، راندمان این صنعت هر سال تحت تاثیر آفات، بیماریها و سمپاشیهای غیراصولی با سموم منسوخ کاهش مییابد، راه حل بحران زنبورداری را بازتعریف جایگاه زنبور و زنبوردار در نگاه جامعه عنوان کرد و گفت: یکی از اشتباهات تاریخی این است که زنبوردار صرفاً تولیدکننده محصولات کندو تلقی میشود، در حالی که او پاسدار سامانههای زیستی و رهاکننده هزاران گردهافشان در طبیعت است. زنبوردار در واقع نگاهبان قاعده هرم زنجیره غذایی کشور به شمار میرود و اگر این جایگاه راهبردی بهدرستی برای افکار عمومی و مسئولان تبیین شود، نگاهها از یک موضوع صرفاً صنفی به مسئلهای کلان و زیستمحیطی تغییر خواهد کرد.
وی تاکید کرد: در چنین شرایطی، تصویب قوانین حمایتی برای صنعت زنبورداری دیگر یک انتخاب نخواهد بود، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر برای عبور از بحران موجود و تضمین آینده زیستمحیطی کشور خواهد شد.
عضو هیئت علمی بخش زنبورعسل مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور با انتقاد از نبود متولی مشخص برای حفاظت از گردهافشانها اظهار کرد: یک تناقض آشکار در ساختار مدیریتی کشور وجود دارد؛ سازمان حفاظت محیط زیست که مسئول صیانت از حیات وحش و ذخایر زیستی است، در برابر نابودی سالانه میلیونها گردهافشان بر اثر مصرف سموم شیمیایی سکوت کرده است.
وی ادامه داد: در حال حاضر وزارت جهاد کشاورزی، زنبورعسل را صرفاً یک واحد تولیدی میبیند و سازمان حفاظت محیط زیست نیز آن را در زمره حیات وحش قرار نمیدهد، در حالی که زنبورداران در خط مقدم حفظ تنوع زیستی کشور قرار دارند. سکوت در برابر استفاده از سموم منسوخ، در واقع سکوت در برابر فروپاشی اکوسیستمهاست و زمان آن رسیده که حفاظت از گردهافشانها از یک موضوع صنفی در بخش دامپروری، به اولویتی فوری در شورای عالی محیط زیست تبدیل شود.
پری چهره با اشاره به اهمیت زنبورعسل در بقای حیات طبیعی کشور گفت: اگر یوزپلنگ ایرانی نماد حیات وحش کشور است، زنبورعسل را باید موتور محرک بقای گیاهان و حیات وحش ایران دانست، چرا که بدون زنبورها حتی غذای حیات وحش نیز تأمین نخواهد شد.
عضو هیئت علمی بخش زنبورعسل مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور در پایان تأکید کرد: فعالان و مسئولان این حوزه باید نگاه خود را از مقیاس محدود تولید محصولات کندو فراتر برده و برای تثبیت جایگاه اجتماعی، حقوقی و اقتصادی زنبور و زنبوردار تلاش کنند. مطالبه اصلی صنعت زنبورداری نباید صرفاً افزایش تولید یا تأمین شکر باشد، بلکه باید بر تصویب قوانینی متمرکز شود که زنبورداری را بهعنوان خدمتی حیاتی برای اکوسیستم و امنیت غذایی کشور در نظام حقوقی ایران به رسمیت بشناسد.
انتهای پیام
