حسین جوان آراسته در آستانه عید غدیر خم در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: این جشنهای خیابانی نشاندهنده آن است که جامعه با وجود تمامی فشارها، تهدیدها و جنگهای روانی، همچنان از امید، انسجام و استمرار برخوردار است و میتواند هزینههای ایستادگی را مدیریت کند. در واقع این تصویر به بیرون مخابره میکند که مرکز ثقل مقاومت نه صرفاً از سازوکارهای رسمی، بلکه از درون جامعه تغذیه میشود.
پیام وحدت ملی و زیست مسالمتآمیز تحت پرچم ولایت
عضو هیات علمی گروه حقوق و فقه اجتماعی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با اشاره به تقارن این شبهای شادی با حضور قشرهای مختلف مردم در کنار یکدیگر، تصریح کرد: پیام وحدت ملی و زیست مسالمتآمیز تحت پرچم ولایت، در همنشینی اقشار مختلف از جمله سنین، طبقات، سلیقهها و حتی قومیتها در یک میدان و یک آیین مشترک تجلی مییابد. امری که نشان میدهد ولایت برای این جمع، نقش نقطه کانونی همگرایی را ایفا میکند و امکان «کنار هم بودن» با وجود تفاوتها را فراهم میآورد.
وی بیان کرد: پیوند میان ایثار و بندگی عید قربان با تداوم هدایت و ولایت عید غدیر، یک تجلی اجتماعی است که در آن، عید قربان پیام گذشتن از خود و تقدیم محبوبها در راه خدا را دارد و غدیر، پیام «جهتدهی این بندگی در مسیر ولایت و هدایت اجتماعی» را منتقل میکند.
جوان آراسته با اشاره به پیام جهانی این کنش گفت: پیام جهانی این کنش، آن است که این جامعه میتواند بدون حذف یکدیگر و با وجود اختلافهای طبیعی، بر سر ارزشهای کلان به توافق برسد و یک زندگی اجتماعی آرام و همدلانه بسازد. تصویری که روایتهای تفرقهافکنانه را تضعیف کرده و نشان میدهد که وحدت ملی در بزنگاهها، کاملاً قابل فراخوان و بالفعل شدن است.
تجلی اجتماعی پیوند «ایثار و بندگی» با «تداوم هدایت و ولایت»
وی بیان کرد: پیوند میان «ایثار و بندگی» عید قربان با «تداوم هدایت و ولایت» عید غدیر در کنشهای مردم زمانی دیده میشود که شادی آنها صرفاً مصرفگرایانه نبوده و به خدمت (نظیر پذیرایی، کمک و رسیدگی به دیگران) تبدیل شود، زمانی که حضورشان فراتر از یک تماشا رفته و مسئولیت اجتماعی به همراه بیاورد. به طوری که معنویت فردی به همبستگی جمعی ترجمه شود و بندگی از مسجد و خانه به میدان زندگی اجتماعی امتداد پیدا کند.
جوان آراسته با اشاره به نقش خودجوش بودن و مشارکتهای مردمی، گفت: پیام خودجوش بودن و مشارکتهای مردمی، از طریق موکبها و ایستگاههای صلواتی، نشان میدهد که این حرکت، امری دستوری و تزئینی نبوده بلکه از درون مردم میجوشد. وجود این موکبها و ایستگاهها پیامهای مشخصی دارد؛ از جمله اینکه سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی همچنان فعال است و مردم توان سازماندهی نرم را دارند. و نیز نشاندهنده آن است که جامعه دارای ظرفیت بالا در همیاری، بخشش و کار داوطلبانه است، به گونهای که در بحرانها نیز میتواند به سرعت شبکهسازی کند.
عضو هیات علمی گروه حقوق و فقه اجتماعی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه اظهار کرد: این آیینها در واقع نمایش «قدرت نرم» و انتقال ارزشها از طریق محبت، خدمت و کرامت است و نه از طریق اجبار، که برای مخاطبان خارج از کشور نیز نشان میدهد پیوند مردم با هویت دینی و ولایی، امری رفتاری و عملیاتی است و نه صرفاً یک موضوع احساسی یا رسانهای.
انتهای پیام
