به گزارش ایسنا، بیژن رنجبر امروز در مراسم بزرگداشت روز جهانی کودکان قربانی جنگ «یادمان شهدای میناب» که در ساختمان مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی برگزار شد، ضمن خیرمقدم به حاضران، سفرای کشورهای مختلف، استادان دانشگاه و مسئولان حاضر در نشست، اظهار کرد: به روح پاک و مطهر شهدای انقلاب اسلامی، شهدای جنگ تحمیلی اخیر، شهدای دانشآموز و همه شهیدان راه عزت و استقلال ایران اسلامی درود میفرستم.
وی با اشاره به تقارن این مراسم با سالروز قیام ۱۵ خرداد گفت: این روز در تاریخ معاصر ایران جایگاهی تعیینکننده دارد. مردم ایران در سال ۱۳۴۲ در اعتراض به دستگیری حضرت امام خمینی(ره) نهضتی را آغاز کردند که پس از ۱۵ سال به پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار جمهوری اسلامی ایران منجر شد.
روز جهانی کودکان قربانی جنگ؛ فراتر از یک مناسبت تقویمی
رنجبر با اشاره به نامگذاری روز جهانی کودکان قربانی تهاجم از سوی سازمان ملل متحد اظهار کرد: این روز را نباید صرفاً یک مناسبت تقویمی دانست، بلکه باید آن را فراخوانی جهانی برای دفاع از آینده بشریت تلقی کرد.
وی افزود: به عنوان رئیس دانشگاهی در جهان اسلام و کشوری که در جنگهای تحمیلی دهها هزار کودک قربانی داده است، معتقدم امروز دانشگاهیان جهان وظیفهای فراتر از آموزش و پژوهش برعهده دارند. ما نمایندگان علم هستیم و باید برای نجات فردای بشریت تلاش کنیم.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی ادامه داد: کودکی که امروز زیر آوار جان میدهد، در مدرسهای بمباران میشود یا در محاصره جنگ و تحریم از دارو و غذا محروم میماند، در حقیقت بخشی از آینده بشریت است که از بین میرود.
جنگ، سرمایه انسانی آینده را نابود میکند
رنجبر با استناد به گزارشهای بینالمللی گفت: در دهه گذشته بیش از ۱۰۰ هزار کودک در درگیریهای مسلحانه کشته یا مجروح شدهاند. در دو سال اخیر نیز از غزه و بیروت تا سودان، یمن، سوریه، لیبی، افغانستان و ایران، مدارس، بیمارستانها و خانههای کودکان هدف حملات مستقیم قرار گرفتهاند.
وی افزود: میلیونها کودک در سراسر جهان با پیامدهای روانی جنگ از جمله اختلال استرس پس از سانحه، کابوسهای شبانه، لکنت زبان و آسیبهای روحی ماندگار مواجه شدهاند؛ آسیبهایی که آثار آن تا نسلها باقی میماند.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی خاطرنشان کرد: آنچه بیش از همه دانشگاهیان را نگران میکند، نابودی سرمایه انسانی آینده است. در کشوری که گرفتار جنگ است، امکان تربیت پزشک، مهندس، معلم و دیپلمات برای آینده به شدت آسیب میبیند. جنگ، تمدنها را از ریشه میسوزاند و نخستین قربانیان آن کودکان بیدفاع هستند.
پیشنهاد تشکیل شبکه جهانی دانشگاههای منادی صلح
رنجبر با اشاره به برنامههای دانشگاه آزاد اسلامی در این حوزه گفت: دانشگاه آزاد اسلامی با برخورداری از نزدیک به یکونیم میلیون دانشجو و صدها واحد دانشگاهی در سراسر کشور، خود را متعهد میداند که در حوزه حمایت از کودکان قربانی جنگ نقشآفرینی کند.
وی ادامه داد: راهاندازی کرسیهای علمی و پژوهشی دائمی در زمینه کودکان و درگیریهای مسلحانه، توسعه همکاری با دانشگاههای سایر کشورها، اجرای برنامههای تبادل استاد و دانشجو با دانشگاههای مناطق جنگزده و مشارکت در پروژههای تحقیقاتی مشترک از جمله برنامههای پیشبینیشده در این زمینه است.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی از سفرای حاضر در مراسم دعوت کرد تا در شکلگیری شبکهای از دانشگاههای منادی صلح مشارکت کنند.
وی افزود: این شبکه میتواند بدون توجه به محل وقوع جنگ، حمایتهای آموزشی، علمی و روانی از کودکان آسیبدیده را در دستور کار قرار دهد.
سکوت در برابر جنایت علیه کودکان پذیرفتنی نیست
رنجبر با انتقاد از عملکرد برخی قدرتهای جهانی و نهادهای بینالمللی اظهار کرد: نمیتوان در برابر واقعیتهای تلخ جهان امروز سکوت کرد. هنوز برخی کشورها به حمایت از متجاوزان ادامه میدهند و برخی قدرتهای بزرگ در شورای امنیت مانع تصویب قطعنامههای آتشبس میشوند.
وی افزود: کودکان در فلسطین، لبنان، افغانستان، عراق، سودان، یمن و دیگر کشورهای آسیایی و آفریقایی همچنان قربانی معیارهای دوگانه و سیاستهای ناعادلانه هستند.
روایت «ماکان»؛ نماد مظلومیت کودکان قربانی جنگ
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به حادثه مدرسه میناب گفت: اگر تاکنون از آمار و ارقام سخن گفتیم، اکنون میخواهم از یک نام سخن بگویم؛ نام کودکی که به نماد مظلومیت کودکان قربانی جنگ تبدیل شده است.
وی ادامه داد: ماکان، کودکی هفتساله بود که در نخستین روز جنگ تحمیلی اخیر به همراه دهها دانشآموز و معلم دیگر در مدرسه به شهادت رسید. پیکر او هرگز پیدا نشد و تنها نشانهای که از وی باقی ماند، آویزی مچالهشده و یک کفش کودکانه در حیاط مدرسه بود.
حمله به مدرسه میناب یک اشتباه نبود
رنجبر با اشاره به حمله به مدرسه شجره طیبه میناب در جنوب کشور اظهار کرد: این مدرسه یک مرکز آموزشی عادی برای دانشآموزان دختر و پسر بود؛ جایی که کودکان در آن درس میخواندند و بازی میکردند.
وی افزود: این مدرسه در نخستین روز جنگ هدف چندین موشک قرار گرفت. بررسیها نشان داد که یکی از موشکهای استفادهشده از نوع سنگرشکن بوده است. اصابت چند موشک به یک مدرسه را نمیتوان اشتباه یا خطای محاسباتی دانست؛ این اقدام مصداق تخریب هدفمند و سیستماتیک یک مرکز آموزشی و حمله مستقیم به کودکان است.
جزئیات فاجعه مدرسه میناب
رنجبر با تشریح ابعاد این حادثه گفت: در میان شهدا، خانم زهره شهریاری، از معلمان مدرسه، به همراه فرزند ششماههای که در رحم داشت، جان خود را از دست داد. مادری در این حادثه دو فرزند خود، مهدیه و امین، را از دست داد و تنها از طریق آثار باقیمانده بر ناخنهای آنان توانست هویتشان را شناسایی کند؛ ناخنهایی که شب قبل از حادثه کوتاه شده بودند.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی با اشاره به روایت نیروهای امدادی اظهار کرد: یکی از مأموران آتشنشانی حاضر در محل حادثه میگفت بسیاری از کودکان در حالی پیدا شدند که کولهپشتیهایشان را بر دوش داشتند و قصد ترک مدرسه را داشتند، اما هرگز فرصت خروج پیدا نکردند. سقف مدرسه فروریخت، دیوارها در هم شکست و عملیات بیرون کشیدن پیکرها از زیر آوار سه روز به طول انجامید.
وی افزود: پدران و خانوادهها با دستان خالی در کنار نیروهای امدادی برای کنار زدن قطعات سنگین بتنی تلاش میکردند. امروز در آرامستان میناب ردیفهایی از قبرهای کوچک دیده میشود، اما یکی از آن قبرها همچنان خالی است؛ زیرا پیکر «حدیث» هرگز پیدا نشد.
حمله به مدرسه میناب مصداق جنایت جنگی است
رنجبر با رد ادعاهای مطرحشده درباره این حادثه گفت: دولت آمریکا در ابتدا مدعی شد که شاید مدرسه در مجاورت یک پایگاه موشکی قرار داشته و سپس اعلام کرد اطلاعات موجود درباره موقعیت مدرسه قدیمی بوده است.
وی افزود: واقعیت این است که این مدرسه از سال ۲۰۱۸ فعال بوده، آدرس و اطلاعات آن در دسترس عموم قرار داشته و دهها تصویر از دانشآموزان و فعالیتهای آن در فضای مجازی و اینترنت منتشر شده بود.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی تصریح کرد: عاملان این حمله بهخوبی میدانستند هدف قرار دادن یک مرکز آموزشی فعال در ساعات رسمی مدرسه، نقض آشکار حقوق بشر، حقوق بینالملل بشردوستانه و مصداق بارز جنایت جنگی است. به همین دلیل تلاش کردند با طرح ادعاهای مختلف، مسئولیت این جنایت را انکار کنند.
وی ادامه داد: اگر مدرسه در مجاورت یک هدف نظامی مهم قرار داشت، ابعاد انفجار و تخریب باید بخش گستردهای از شهر را در بر میگرفت. این در حالی است که شواهد موجود، ادعاهای مطرحشده را تأیید نمیکند.
درخواست برای تشکیل کمیته حقیقتیاب بینالمللی
رنجبر با طرح این پرسش که اگر چنین حادثهای در پاریس، لندن، واشنگتن یا توکیو رخ میداد، آیا باز هم از آن بهعنوان یک اشتباه اطلاعاتی یاد میشد، اظهار کرد: آیا در آن صورت نیز جهان سکوت میکرد و واکنشهای بینالمللی به همین اندازه محدود بود؟
وی تأکید کرد: از این تریبون از همه وجدانهای بیدار جهان، نهادهای بینالمللی و جامعه جهانی میخواهم برای روشن شدن ابعاد این فاجعه، کمیتهای حقیقتیاب و مستقل تشکیل دهند.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی افزود: عاملان، آمران و همه کسانی که در طراحی، صدور دستور و اجرای این حمله نقش داشتهاند باید در مراجع قضایی بینالمللی، از جمله دیوان کیفری بینالمللی، مورد پیگرد و محاکمه قرار گیرند.
وی همچنین خواستار اعمال محدودیتهای بینالمللی بر فروش تسلیحات به کشورهایی شد که سابقه نقض حقوق بشر و حقوق بشردوستانه را دارند.
نباید اجازه دهیم نام قربانیان فراموش شود
رنجبر گفت: برای مهدیه، امین، زهره، حدیث و همه کودکانی که حق داشتند مدرسه را مکانی امن برای آموزش و زندگی بدانند، از همه شما میخواهم که به هر شکل ممکن صدای مظلومیت میناب و قربانیان این حادثه باشید.
وی تصریح کرد: ما نمیتوانیم کودکان از دسترفته را به زندگی بازگردانیم، اما میتوانیم اطمینان حاصل کنیم که نام آنان در تاریخ ثبت خواهد شد و اجازه نخواهیم داد قربانیان امروز به مقدمهای برای قربانیان جنگهای آینده تبدیل شوند.
انتهای پیام
