صعود تیم ملی بسکتبال با ویلچر ایران به مسابقات قهرمانی جهان بار دیگر توانمندیهای این رشته را به نمایش گذاشت، رشتهای که با وجود کمبود امکانات و هزینههای بالای تجهیزات تخصصی، همچنان در میان قدرتهای برتر آسیا قرار دارد، اما در این میان اصفهان که سالها بازیکنان مطرحی را به تیم ملی و لیگهای معتبر جهان معرفی کرده است، این روزها با چالشهایی در زمینه استعدادیابی و پرورش نسل جدید ورزشکاران مواجه شده است.
در حالی که بسیاری از ستارههای اصفهانی این رشته در لیگهای اروپایی و آسیایی توپ میزنند، جای خالی نمایندگان اصفهان در ترکیب اخیر تیم ملی بیش از گذشته به چشم میآید.
مازیار میرعظیمی، مربی و کارشناس بسکتبال با ویلچر ایران در گفتوگو با ایسنا ضمن تشریح مسیر صعود تیم ملی به مسابقات قهرمانی جهان، از ظرفیتهای بالای این رشته در کشور، حضور پرشمار لژیونرهای ایرانی و دلایل کاهش سهم اصفهان در تیمهای ملی سخن گفت که مشروح آنرا در ادامه میخوانید:
ابتدا درباره رقابتهای انتخابی اخیر و مسیر صعود تیم ملی بسکتبال با ویلچر به مسابقات قهرمانی جهان توضیح دهید؟
سال گذشته مسابقات قهرمانی آسیا و اقیانوسیه که حکم انتخابی مسابقات قهرمانی جهان را داشت برگزار شد. طبق قوانین، دو تیم نخست بهصورت مستقیم سهمیه حضور در رقابتهای جهانی را کسب میکردند و تیمهای سوم و چهارم باید در مرحله شانس مجدد شرکت میکردند. در آن مسابقات استرالیا قهرمان و ژاپن نایبقهرمان شد و این دو تیم مستقیماً به رقابتهای جهانی راه یافتند. ایران نیز در جایگاه سوم قرار گرفت و همراه با کرهجنوبی به مرحله شانس مجدد صعود کرد. این رقابتها از ۱۸ تا ۲۱ خرداد در تایلند و با حضور هشت تیم برگزار شد. در نهایت چهار تیم از این جمع جواز حضور در مسابقات قهرمانی جهان را کسب میکردند.
نتایج تیم ملی در این رقابتها چگونه بود؟
ایران در گروهی با لهستان، برزیل و سنگال قرار داشت. در سوی دیگر جدول نیز کرهجنوبی، تایلند و مکزیک حضور داشتند که البته مکزیک در مسابقات شرکت نکرد. تیم ملی ایران با سه پیروزی متوالی به عنوان صدرنشین گروه خود راهی مرحله بعد شد. با توجه به انصراف مکزیک، شرایط جدول به شکلی پیش رفت که ایران بدون مشکل خاصی سهمیه حضور در مسابقات جهانی را بهدست آورد. البته معتقدم حتی در صورت حضور تمامی تیمها نیز ایران بهترین تیم این رقابتها بود و شایستگی کسب سهمیه را داشت.
وضعیت بسکتبال با ویلچر ایران را در مقایسه با والیبالنشسته چگونه ارزیابی میکنید؟
والیبالنشسته ایران سالهاست که در سطح جهان شناخته شده و از قدرتهای اصلی این رشته محسوب میشود. یکی از دلایل موفقیت آن، نیاز کمتر به تجهیزات تخصصی است، اما در بسکتبال با ویلچر شرایط متفاوت میشود. یک ویلچر حرفهای ورزشی در سطح دنیا بیش از پنج هزار دلار قیمت دارد و تهیه چنین تجهیزاتی برای بسیاری از ورزشکاران دشوار است. تحریمها و مشکلات اقتصادی نیز این شرایط را سختتر کرده است. با این وجود، پتانسیل بسکتبال با ویلچر ایران بسیار بالا است. در حال حاضر بیش از ۴۰ بازیکن ایرانی در لیگهای معتبر کشورهای مختلف از جمله آلمان، انگلیس، اسپانیا، ایتالیا، ترکیه، یونان و امارات بازی میکنند. بنابراین از نظر استعداد و کیفیت فنی در سطح بسیار خوبی قرار داریم، اما مشکل اصلی تأمین امکانات و تجهیزات است.
جایگاه بسکتبال با ویلچر ایران در آسیا و جهان چگونه است؟
در منطقه آسیا و اقیانوسیه جزو سه قدرت اصلی هستیم. همواره با ژاپن و استرالیا برای قرار گرفتن روی سکو رقابت میکنیم. استرالیا چندین دوره قهرمان پارالمپیک شده و ژاپن نیز نایبقهرمان پارالمپیک بوده است. در بازیهای آسیایی جاکارتا قهرمان شدیم و در هانگژو پس از شکست برابر ژاپن به مقام سوم رسیدیم. در مسابقات آینده نیز یکی از مدعیان اصلی کسب مدال طلا خواهیم بود.
آیا در ترکیب فعلی تیم ملی بازیکنی از اصفهان حضور داشت؟
در این دوره بازیکنی از اصفهان در ترکیب تیم ملی حضور نداشت. البته بسیاری از بازیکنان شاخصی که در اصفهان رشد و پرورش یافتهاند، اکنون در لیگهای اروپایی بازی میکنند. همچنین با توجه به شرایط کلاسبندی پزشکی و سیاستهای فنی تیم ملی، در این اردو از تعدادی بازیکن جوان استفاده شد و عملاً نمایندهای از اصفهان در ترکیب نهایی حضور نداشت.
دلیل کمرنگ شدن حضور بازیکنان جوان اصفهانی در تیم ملی چیست؟
تیم ملی در حال پوستاندازی و جوانگرایی است و چند بازیکن از تیم جوانان به ترکیب بزرگسالان اضافه شدهاند. متأسفانه در سالهای اخیر در بخش استعدادیابی و پرورش بازیکنان جوان در اصفهان عملکرد مطلوبی نداشتهایم و همین موضوع باعث شده سهم اصفهان در تیم ملی کاهش پیدا کند.
علت این موضوع را چه میدانید؟
این سؤال را بیشتر باید از مسئولان هیئت و انجمن بسکتبال با ویلچر اصفهان پرسید!
پس از انحلال تیم مخابرات و کاهش حضور تیمهای اصفهانی در لیگهای سطح بالا، روند استعدادیابی و توسعه این رشته با مشکلاتی مواجه شد. البته مجموعه گلنور در سالهای اخیر حمایتهایی داشته و بهعنوان اسپانسر وارد عمل شده است، اما همچنان مشکل اصلی تأمین تجهیزات مورد نیاز ورزشکاران است. یک ویلچر ورزشی تولید داخل حدود ۴۰۰ میلیون تومان قیمت دارد. طبیعی است که بسیاری از ورزشکاران جوان توانایی تهیه چنین تجهیزاتی را ندارند و این موضوع یکی از بزرگترین موانع توسعه رشته محسوب میشود.
درباره بازیکنان لژیونر ایرانی بیشتر توضیح میدهید؟
خوشبختانه تعداد زیادی از ملیپوشان ایران در لیگهای معتبر خارجی بازی میکنند. در ترکیب تیم ملی حاضر در رقابتهای تایلند، افرادی مانند مهدی عباسی، محسن طلوعی، محمدحسن سیاره و صائب عابدی در لیگ ترکیه حضور داشتند. امیررضا احمدی نیز در لیگ فرانسه بازی میکند. علاوهبر اینها، بازیکنانی مانند دانیال ذاکری، مهدی خانمحمدی، محمدرضا طغانیپور، مهران حسینی و میلاد عزیزیمهر نیز در لیگهای انگلیس، یونان، ایتالیا و ترکیه فعالیت دارند. در مجموع بیش از ۳۰ بازیکن ایرانی در لیگهای خارجی مشغول به بازی هستند.
با وجود این تعداد لژیونر، چرا لیگ داخلی از کیفیت لازم برخوردار نیست؟
متأسفانه لیگ فصل گذشته تنها با حضور چهار تیم برگزار شد و حتی بهدلیل شرایط خاص کشور نیمهتمام ماند. مشکل اصلی این است که بازیکنان مستعد پس از رسیدن به سطح حرفهای جذب لیگهای خارجی میشوند و از سوی دیگر بهدلیل هزینههای بالای این رشته، جایگزین مناسبی برای آنها تربیت نمیشود. همین مسئله باعث شده کیفیت لیگ داخلی در مقایسه با یک دهه قبل افت محسوسی داشته باشد.
شما سابقه مربیگری در خارج از کشور را نیز دارید. تفاوت شرایط ایران با سایر کشورها چیست؟
مهمترین تفاوت در بحث امکانات است. برای مثال در تایلند، رئیس فدراسیون بسکتبال با ویلچر مالک کارخانه تولید ویلچر ورزشی است و بازیکنان تیم ملی هیچ دغدغهای بابت تجهیزات ندارند. اگر کوچکترین مشکلی برای ویلچر آنها پیش بیاید، بلافاصله تجهیزات جایگزین در اختیارشان قرار میگیرد، اما در ایران گاهی یک بازیکن بهدلیل خرابی بخشی از ویلچر خود چند جلسه تمرین را از دست میدهد تا قطعه مورد نیاز تهیه شود. این مسئله برای ورزشکار حرفهای بسیار آسیبزننده است.
درباره شرایط فعالیت ورزشیتان توضیح دهید.
تا بازیهای پاراآسیایی ناگویا با تیم ملی تایلند قرارداد دارم، اما هنوز درباره ادامه همکاری تصمیم قطعی نگرفتم. اگر بخواهم به تایلند بازگردم باید از اواخر مرداد یا اوایل شهریور راهی این کشور شوم. البته مسائل خانوادگی، دوری از خانواده و برخی مشکلات ارتباطی باعث شده فعلاً بیشتر به ماندن در ایران فکر کنم. در حال حاضر همکاری خوبی نیز با باشگاه گلنور دارم و بههمین دلیل هنوز تصمیم نهایی را نگرفتم.
در پایان نکتهای اضافه میکنید؟
امیدوارم تیم ملی بسکتبال با ویلچر ایران در مسابقات قهرمانی جهان بهترین نتیجه ممکن را کسب کند. در دوره گذشته که در امارات برگزار شد، موفق شدیم عنوان سوم جهان را به دست وریم. امیدوارم این بار ضمن دفاع از آن جایگاه، برای کسب مدالی ارزشمندتر نیز تلاش کنیم.
انتهای پیام
