به گزارش ایسنا، یک نمایشگر شفاف به الکترودی نیاز دارد که خودش نیز شفاف باشد و روی لایه‌های بسیار ظریف از مواد آلیِ نورگسیل قرار بگیرد. اما بیشتر گزینه‌های رایج یا رسانایی الکتریکی ضعیفی دارند یا هنگام فرایند ساخت، خطر آسیب رساندن به این لایه‌های حساس را ایجاد می‌کنند.

این الکترود چگونه ساخته می‌شود؟

گروهی از پژوهشگران در دانشگاه ملی سئول با روشی بسیار هوشمندانه راهی برای حل این مشکل پیدا کرده‌اند.

آنها به‌ جای استفاده از مواد شیمیایی سخت و حکاکی برای افزودن یک لایه فلزی روی اولد تکمیل ‌شده که می‌تواند به مواد آلی زیرین آسیب برساند، ابتدا الگویی از یک پوشش ویژه را روی سطح آن قرار می‌دهند.

سپس بخار فلز به سطح افزوده می‌شود. این بخار تقریبا به همه نقاط می‌چسبد، به ‌جز روی همان پوشش ویژه که فلز را دفع می‌کند.

در نتیجه، بدون نیاز به شست‌وشو یا جدا کردن لایه‌ها، یک الکترود توری ‌شکل فلزیِ خودتنظیم ایجاد می‌شود که بین ۹۳.۶ تا ۹۹ درصد شفافیت دارد و مقاومت سطحی آن تنها ۱.۱ اهم بر مربع است؛ رقمی که برای یک الکترود شفاف بسیار پایین محسوب می‌شود و به معنای رسانایی الکتریکی بسیار بهتر است.

این قطعه کمتر شناخته‌ شده، یکی از مهم‌ترین موانع توسعه نمایشگرهای شفاف بوده است.

الکترود توسعه‌ یافته توسط این گروه، شاخص عملکردی (Figure of Merit) بالاتر از ۱۰ هزار را به دست آورده است؛ رقمی که پژوهشگران آن را یکی از بهترین نتایج ثبت‌شده تاکنون برای ساختاری با چنین ضخامت کمی توصیف می‌کنند.

این فناوری می‌تواند به روشی استاندارد برای تولید نمایشگرهای شفاف و انعطاف‌پذیر، دستگاه‌های واقعیت افزوده (AR)، نمایشگرهای خودروها، پنجره‌های هوشمند و حتی سامانه‌های تشخیص چهره پنهان‌شده زیر نمایشگر تبدیل شود. البته این موضوع به این معنا نیست که سال آینده یک آیفون یا موبایل سری گلکسی کاملا شفاف وارد بازار خواهد شد.

اما حل همین مشکلات به ظاهر خسته ‌کننده و فنی در فرایند تولید، دقیقا همان چیزی است که نمایشگرهای شفاف را از یک نمونه نمایشی جذاب به محصولی تبدیل می‌کند که مردم واقعا می‌خواهند و می‌توانند از آن استفاده کنند.

انتهای پیام