لاله افتخاری در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه نمیتوان از «زنانه شدن آموزش عالی» سخن گفت، اظهار کرد: با وجود افزایش حضور زنان در دانشگاهها و رشد سهم آنان در تحصیلات عالی، هنوز به نقطهای نرسیدهایم که بتوان چنین تعبیری را به کار برد. نه محدودیتی برای حضور زنان وجود دارد و نه ممنوعیتی، اما در مجموع هنوز این وضعیت به معنای زنانه شدن آموزش عالی نیست.
وی افزود: زنان امروز بخش قابل توجهی از جمعیت دانشجویی و بخشی از اعضای هیئت علمی را تشکیل میدهند، اما این مسئله به خودی خود به معنای زنانه شدن آموزش عالی نیست. در حوزههای مدیریتی نیز زنان در جایگاههایی مانند ریاست دانشکده، مدیریت گروه و مسئولیتهای مشابه حضور دارند. با این حال، در بسیاری از موارد افراد، چه زن و چه مرد، تمایلی به پذیرش مسئولیتهای مدیریتی ندارند و این موضوع صرفاً به وجود محدودیتهای ساختاری بازنمیگردد.
عضو هیأت علمی دانشگاه شاهد با تأکید بر اینکه ملاک اصلی در واگذاری مسئولیتها باید توانمندی افراد باشد، گفت: گاهی نگاهها به سمت جنسیتزدگی سوق پیدا میکند؛ برخی صرفاً به دنبال انتخاب مردان هستند و برخی دیگر تنها بر حضور زنان تأکید دارند. در حالی که معیار اصلی باید شایستگی، توانایی و امانتداری افراد باشد.
افتخاری ادامه داد: ممکن است در مقطعی همه مدیران مجموعه آموزش عالی مرد باشند و در مقطعی دیگر زنان سهم بیشتری در مدیریت داشته باشند، اما آنچه اهمیت دارد توانمندی افراد است. نه عقل و نه شرع، هیچکدام جنسیت را معیار اصلی مدیریت نمیدانند. ممکن است یک زن در حوزهای عملکرد بهتری داشته باشد و در حوزهای دیگر یک مرد موفقتر عمل کند. بنابراین باید از نگاههای جنسیتی فاصله گرفت و زمینه حضور افراد شایسته را فارغ از جنسیت فراهم کرد.
وی با اشاره به پدیده «مدیران زن ویترینی» تصریح کرد: اگر فردی صرفاً برای افزایش آمار حضور زنان در جایگاه مدیریتی قرار گیرد، در واقع به او توهین شده است. انتخاب مدیر باید بر اساس شایستگیها و تواناییهای واقعی افراد صورت گیرد، نه صرفاً برای نمایش یا تحقق سهمیههای ظاهری.
این استاد دانشگاه افزود: مدیریت الزاماً به داشتن مدرک مدیریت وابسته نیست، بلکه به تواناییهای فردی و قابلیت اداره امور بستگی دارد و این موضوع نیز ارتباطی با جنسیت ندارد. هنگامی که از مدیران ویترینی سخن گفته میشود، در واقع این تصور ایجاد میشود که فرد اختیار و استقلال لازم را ندارد و دیگران به جای او تصمیمگیری میکنند که چنین نگاهی نوعی بیاحترامی به افراد است.
افتخاری با بیان اینکه بخش مهمی از کمرنگ بودن حضور زنان در برخی سطوح مدیریتی ارز جمله مدیریت در نظام آموزش عالی به انتخاب خود افراد بازمیگردد، خاطرنشان کرد: مسئولیتهای مدیریتی مستلزم صرف وقت فراوان، پذیرش مسئولیتهای اجرایی و تحمل تبعات مختلف است و بسیاری از افراد ترجیح میدهند تمرکز خود را بر فعالیتهای آموزشی و پژوهشی بگذارند.
وی تأکید کرد: هیچ ممنوعیتی برای حضور زنان در مدیریت دانشگاهی وجود ندارد و در برخی موارد حتی برای جذب اعضای هیئت علمی یا تصدی برخی مسئولیتها، اولویت با زنان توانمند بوده است. در بسیاری از دانشگاهها نیز زنان در جایگاههایی همچون ریاست دانشکده، مدیریت گروه و معاونت دانشگاه فعالیت میکنند.
این استاد دانشگاه اضافه کرد: آنچه اهمیت دارد، دیده شدن هرچه بیشتر توانمندیهای زنان و فراهم شدن زمینه بروز این ظرفیتهاست. هرچه تواناییها بیشتر شناخته شود و افراد شایسته فرصت بیشتری برای نقشآفرینی پیدا کنند، زمینه حضور آنان در سطوح بالاتر مدیریتی نیز بیشتر فراهم خواهد شد.
انتهای پیام
