به گزارش ایسنا، آخرین چیزی که می‌خواهید بعد از خرج کردن مبالغ گزاف برای یک دستگاه پوشیدنی اتفاق بیفتد، این است که متوجه شوید با بدن شما سازگار نیست، اما این یک مشکل نسبتاً رایج است که افراد دارای خالکوبی روی مچ دست از زمان ظهور ساعت‌های هوشمند و ردیاب‌های تناسب اندام با آن مواجه شده‌اند.

همانطور که در مطالب بی‌شماری در صفحات پشتیبانی دستگاه‌های پوشیدنی و همچنین در بحث‌های کاربران در فضای مجازی در طول سال‌ها مطرح شده است، پوستی که خالکوبی دارد با حسگرهای مورد استفاده در دستگاه‌های پوشیدنی اغلب به خوبی با هم ترکیب نمی‌شوند.

یکی از مشکلات اصلی که مردم تجربه می‌کنند، سنجش ضربان قلب است. دستگاه‌های پوشیدنی از یک روش مبتنی بر نور به نام فوتوپلتیسموگرافی(PPG) برای اندازه‌گیری ضربان قلب استفاده می‌کنند. این همان نور سبزی است که وقتی دستگاه خود را برمی‌گردانید، می‌بینید، اما خالکوبی‌ها می‌توانند مانع از عبور آن نور شوند و خوانش‌ها را مختل کنند.

مشکل دیگر، تشخیص مچ دست است که از نور برای تعیین اینکه آیا ردیاب روی مچ دست فرد است (همراه با شتاب‌سنج و حسگرهای الکتریکی) استفاده می‌کند. اگر یک ردیاب تناسب اندام را روی مچ دست پوشیده از خالکوبی قرار دهید، ممکن است دستگاه اصلاً متوجه نشود که روی مچ دست قرار گرفته است، در نتیجه، کاربر باید هر زمان که می‌خواهد با آن تعامل داشته باشد، قفل دستگاه را بارها باز کند.

ممکن است کمی احمقانه به نظر برسد که فناوری به اندازه کافی پیشرفته که به کنترل‌های حرکتی پاسخ می‌دهد و حتی رصد خواب شخصی‌سازی‌شده ارائه می‌دهد، توسط کمی رنگدانه دچار مشکل شود، اما مشکل خالکوبی فقط یک شکایت بی‌اساس نیست که مصرف‌کنندگان مطرح می‌کنند. سازندگان دستگاه این موضوع را تصدیق کرده‌اند و به خریداران توصیه کرده‌اند که از قرار دادن ردیاب‌های خود روی خالکوبی‌ها خودداری کنند.

برای مثال، شرکت گارمین(Garmin) در صفحه پشتیبانی خود خاطرنشان می‌کند: خالکوبی‌ها می‌توانند نور حسگر ضربان قلب را مسدود کنند و باعث خوانش‌های نادرست یا از دست رفته شوند. برای بهترین عملکرد، در صورت امکان، ساعت را روی پوستی که خالکوبی ندارد، بپوشید.

شرکت اپل نیز در زمان عرضه اولین «اپل واچ» خود، اطلاعیه‌های مشابهی صادر کرد.

آیا راه حلی وجود دارد؟

افرادی که خالکوبی دارند، انواع راه‌حل‌ها را برای استفاده‌ حداکثری از ساعت‌های هوشمند و ردیاب‌های تناسب اندام خود ابداع کرده‌اند، هرچند هیچ‌کدام ایده‌آل نیستند.

ساده‌ترین راه این است که اگر داخل مچ دست خالکوبی نشده است یا حداقل نواحی بزرگ‌تری از پوست دست‌نخورده دارد، می‌توانید دستگاه را به جای بالای مچ، آنجا قرار دهید. به همین ترتیب، اگر مچ دست دیگر شما بدون خالکوبی است، دستگاه را روی آن ببندید، اما اگر سال‌هاست که به بستن ساعت روی یک مچ دست خاص عادت کرده‌اید، تغییر آن کمی عجیب به نظر می‌رسد.

به عنوان یک راه حل سریع، برخی افراد از چسباندن برچسب‌های اپوکسی درب بطری یا چسباندن چند لایه چسب نواری شفاف سود برده‌اند که هر دو وقتی روی حسگرها قرار می‌گیرند، به شکل غیرقابل توضیحی مشکل بسیاری از کاربران را برطرف می‌کنند.

لوازم جانبی قابل استفاده مجدد که برای کار به همین روش طراحی شده‌اند نیز تا حدودی موفقیت‌آمیز بوده‌اند. همچنین اگر ردیابی دقیق ضربان قلب تنها چیزی است که به دنبال آن هستید و اگر خالکوبی روی سینه ندارید، گزینه‌ استفاده از بند سینه نیز وجود دارد.

با این حال، باز هم این راحت‌ترین راه برای استفاده از یک دستگاه پوشیدنی در اکثر موقعیت‌های روزمره نیست. در نهایت، این مشکل همچنان پابرجا خواهد بود تا زمانی که حسگرهایی که این ساعت‌ها و ردیاب‌های تناسب اندام به آنها متکی هستند، برای در نظر گرفتن تغییرات پوستی مانند جوهر خالکوبی بهبود یابند.

به همین ترتیب مشخص شده است که حسگرهای مبتنی بر نور برای افراد دارای پوست تیره کمتر قابل اعتماد هستند و این امر نیاز به تنوع بیشتر در تحقیق و توسعه این نوع فناوری را برجسته می‌کند.

گفته می‌شود ساعت هوشمند «پیکسل واچ ۴» شرکت گوگل در مدیریت پوست خالکوبی شده بسیار بهتر از مدل‌های قبلی عمل می‌کند. چند سال پیش شایعاتی مبنی بر معرفی یک به‌روزرسانی توسط شرکت سامسونگ برای بهبود اوضاع در این زمینه نیز وجود داشت، اما شکایات کاربران «گلکسی واچ» که خالکوبی داشتند، خلاف این را نشان می‌دهد.

تحقیقات بیشتری لازم است

شناسایی این مشکل از نظر تئوری اولین قدم برای حل آن است، اما متأسفانه واقعیت این است که میزان تداخل خالکوبی‌ها با خوانش حسگرها از موردی به مورد دیگر یکسان نیست. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد، تلاش کرد تا تفاوت خوانش‌های گرفته شده از دستگاه‌هایی را که روی پوست خالکوبی شده در مقابل پوست بدون خالکوبی پوشیده می‌شوند، ثبت کند و در حالی که دریافت که اولی دچار عدم دقت است، نتایج متفاوت بود.

مطالعه دیگری که همزمان از فناوری خوانش ضربان قلب روی مچ و سینه کاربران دارای خالکوبی و بدون آن استفاده کرد، نشان داد که وجود خالکوبی‌ها بر میزان ضربان قلب تأثیر داشته است، اما این تأثیر به سطح فعالیت فرد بستگی دارد. بیشترین تأثیر در حالت استراحت مشاهده می‌شود و این تغییر با افزایش شدت ورزش کاهش می‌یابد.

محققان در برخی موارد نیز خاطرنشان می‌کنند که وجود خالکوبی روی دست به هیچ وجه بر اندازه‌گیری اعتبار ضربان قلب تأثیری نداشته است.

تعدادی متغیر مانند رنگ جوهر، میزان اشباع رنگ و عمق آن وجود دارند که باید در نظر گرفته شوند و تا به امروز، هنوز تحقیقات کافی در مورد جزئیات مشکل برای یک ارائه راه‌حل انجام نشده است.

انتهای پیام