مهدی یوسفوند در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به تأثیر شرایط بحرانی و جنگی بر فرآیند یادگیری دانش‌آموزان اظهار کرد: یکی از موضوعات مهم در روانشناسی تربیتی، ارتباط میان عملکردهای اجرایی مغز و عملکرد تحصیلی است؛ به این معنا که هر میزان عملکردهای اجرایی مانند تمرکز، توجه، حافظه کاری، حافظه فعال، استفاده از حافظه بلندمدت و میان‌مدت در وضعیت مطلوب‌تری قرار داشته باشند، عملکرد تحصیلی دانش‌آموز نیز بهتر خواهد بود.

وی افزود: در واقع بخش زیادی از موفقیت تحصیلی به این توانایی‌های شناختی وابسته است؛ بنابراین هر عاملی که بتواند این عملکردهای اجرایی را تحت تأثیر قرار دهد، به صورت مستقیم یا غیرمستقیم می‌تواند یادگیری دانش‌آموز را دچار اختلال کند.

یوسفوند در ادامه با اشاره به اینکه شرایط جنگی یکی از عوامل مهم ایجاد فشار روانی است، افزود: شرایط جنگی به دلیل ماهیت تهدیدآمیز خود، ایجادکننده استرس، اضطراب و تنش روانی است و این وضعیت باعث می‌شود سیستم عصبی سمپاتیک فعالیت بیشتری داشته باشد.

وی گفت: وقتی فرد در شرایط استرس‌زا قرار می‌گیرد، بدن برای مقابله با تهدید، وارد حالت آماده‌باش می‌شود و یکی از پیامدهای این وضعیت افزایش ترشح هورمون کورتیزول است. افزایش کورتیزول در کوتاه‌مدت می‌تواند به عنوان یک استرس بهینه عمل کند و فرد را برای فعالیت و واکنش سریع آماده کند، اما زمانی که فرد برای مدت طولانی در معرض این شرایط قرار بگیرد و سطح کورتیزول بالا باقی بماند، پیامدهای منفی ایجاد خواهد شد.

عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان تصریح کرد: زمانی که سطح کورتیزول به صورت مزمن بالا باشد، عملکرد شناختی فرد تحت تأثیر قرار می‌گیرد و این مسئله می‌تواند به کاهش تمرکز، کاهش کیفیت حافظه و در نهایت افت عملکرد تحصیلی دانش‌آموز منجر شود.

وی با اشاره به نقش انتقال‌دهنده‌های عصبی