علی سلامات در گفت و گو با ایسنا، با بیان اینکه باشگاه فولاد خوزستان، بهعنوان یکی از مهمترین و ریشهدارترین باشگاههای فوتبال ایران، سالهاست از سرمایهای بزرگ برخوردار است، اظهارکرد: سرمایهای که تنها در امکانات، ورزشگاه و منابع مالی خلاصه نمیشود، بلکه مهمتر از همه، در استعدادهای فراوان و ظرفیت عظیم فوتبال خوزستان نهفته است. با این همه، به نظر میرسد یکی از موضوعات اساسی که نیازمند بررسی دقیق و مدیریتی است، چگونگی اتصال واقعی آکادمیهای باشگاه به تیم بزرگسالان و جایگاه تیم فولاد نوین در این مسیر است.
این پیشکسوت فوتبال گفت: بحث اصلی درباره فولاد نوین، صرفاً موجودیت این تیم یا حضور آن در رقابتها نیست؛ بلکه باید بررسی شود که آیا این تیم در عمل توانسته است نقش واقعی خود را در چرخه پرورش و انتقال بازیکن ایفا کند؟ ترکیب سنی بازیکنان، مسیر ورود آنان به فولاد نوین و میزان ارتباط این تیم با آکادمیهای باشگاه، از جمله موضوعاتی است که میتواند تصویری روشنتر از کارکرد این زنجیره ارائه دهد.
او عنوان کرد: اگر بازیکنی از آکادمی باشگاه، پس از طی مراحل آموزشی، وارد فولاد نوین شود و از آنجا به تیم بزرگسالان فولاد خوزستان برسد، میتوان گفت چرخه استعدادیابی و بازیکنسازی بهدرستی عمل کرده است، اما اگر میان این حلقهها ارتباطی مستمر و هدفمند وجود نداشته باشد و مسیر رشد بازیکن روشن نباشد، طبیعی است که بخشی از ظرفیت بزرگ سرمایهگذاری در فوتبال پایه، به نتیجه مطلوب نرسد.
سلامات افزود: از سوی دیگر، موضوع دریافتی و قرارداد بازیکنان نیز میتواند از منظر فلسفه وجودی تیم دوم مورد بررسی قرار گیرد. تیم دوم، در اصل، باید محلی برای سرمایهگذاری هدفمند بر روی بازیکنان آیندهدار و نزدیککردن آنان به سطح تیم بزرگسالان باشد؛ نه آنکه ساختار آن بهگونهای شکل گیرد که فاصلهاش با فلسفه پرورش بازیکن و نقش توسعهای آن افزایش یابد.
او بیان کرد: البته اساس مقررات، یک باشگاه نمیتواند همزمان دو تیم در یک سطح از لیگ برتر داشته باشد. بنابراین، اگر تیم دوم بتواند بازیکنان مستعد را به سطحی برساند که آماده حضور در بالاترین سطح فوتبال باشند، این ظرفیت میتواند از منظر اقتصادی نیز به یک فرصت مشروع و حرفهای تبدیل شود.
یک پیشکسوت فوتبال گفت: در چنین شرایطی، اگر این چرخه بهدرستی طراحی و اجرا شود، واگذاری امتیاز تیم در مرحلهای که ادامه فعالیت آن با محدودیت مقرراتی مواجه است، نهتنها ایرادی ندارد، بلکه میتواند اقدامی منطقی و سودمند برای باشگاه و فوتبال خوزستان باشد، اما یک اصل مهم باید در این تصمیم مورد توجه قرار گیرد؛ و آن این که اولویت با واگذاری امتیاز در داخل استان خوزستان باشد.
او خاطر نشان کرد: این امتیاز، حاصل سالها سرمایهگذاری، تلاش مربیان، بازیکنان، مدیران و استفاده از ظرفیتهای انسانی و اقتصادی استان است. از این رو، شایسته است پیش از آنکه امتیاز یک تیم به خارج از استان منتقل شود، زمینه واگذاری آن به سرمایهگذاران و مجموعههای توانمند در داخل خوزستان فراهم گردد تا این سرمایه فوتبالی همچنان در اختیار فوتبال استان باقی بماند.
سلامات ادامه داد: واگذاری امتیاز در داخل استان، میتواند همزمان چند هدف مهم را محقق کند: حفظ سرمایه فوتبال خوزستان، ایجاد فرصت برای سرمایهگذاری بخش خصوصی، افزایش تعداد تیمهای رقابتکننده استان، فراهمشدن فرصت بیشتر برای بازیکنان و مربیان بومی و جلوگیری از خروج یک ظرفیت ارزشمند فوتبالی از خوزستان.
او با بیان این که در چنین مدلی، درآمد حاصل از واگذاری امتیاز نیز میتواند بهعنوان سرمایهای برای تقویت زیرساختها، توسعه آکادمیها و پرورش نسل جدید بازیکنان مورد استفاده قرار گیرد، عنوان کرد: . به این ترتیب، هم باشگاه فولاد از یک فرصت اقتصادی بهرهمند میشود و هم فوتبال خوزستان، سرمایهای را که طی سالها شکل گرفته است، در درون استان حفظ میکند.
یک پیشکسوت فوتبال گفت: اما نکته مهم اینجاست که واگذاری امتیاز، حتی اگر به بهترین و توانمندترین سرمایهگذار در داخل استان انجام شود، نباید به معنای پایان یافتن زنجیره بازیکنسازی فولاد باشد. فلسفه صحیح آن است که پس از واگذاری امتیاز، باشگاه دوباره از ردههای پایینتر مسیر را آغاز کند؛ تیمی تازه در سطوح پایینتر تشکیل دهد و بار دیگر همان مسیر طبیعی را طی کند: از آکادمی، به تیم دوم و از تیم دوم به تیم بزرگسالان.
او عنوان کرد: این همان زنجیره پویایی است که میتواند بهصورت مستمر ادامه داشته باشد؛ استعدادها از پایه وارد شوند، آموزش ببینند، فرصت رقابت پیدا کنند، به سطح بالاتر برسند و هرگاه یک تیم به مرحلهای رسید که واگذاری امتیاز آن از نظر مقررات و منافع اقتصادی باشگاه منطقی بود، اولویت واگذاری با سرمایهگذاران واجد شرایط در استان خوزستان باشد و در همان زمان، زنجیره بازیکنسازی فولاد از ردههای پایینتر دوباره فعال و تقویت شود.
سلامات خاطرنشان کرد: آنچه محل تأمل است، این است که به نظر میرسد این زنجیره مدیریتی و فنی، دستکم در حدود یک دهه گذشته، آنگونه که باید و شاید نتوانسته به شکلی کامل و پیوسته میان آکادمی، فولاد نوین و تیم بزرگسالان برقرار شود. البته این سخن به معنای نادیدهگرفتن تلاش مدیران، مربیان و فعالان باشگاه در سالهای مختلف نیست؛ بلکه طرح یک پرسش دلسوزانه و علمی است: چرا با وجود این همه استعداد در خوزستان و امکانات ارزشمند باشگاه فولاد، مسیر انتقال منظم و مستمر بازیکنان بومی از پایه تا تیم بزرگسالان، به یک الگوی روشن و پایدار تبدیل نشده است؟
این پیشکسوت فوتبال خوزستان گفت: اصل موضوع، بیش از آنکه به یک فرد، یک مربی یا یک مقطع زمانی محدود باشد، به ساختار مدیریت و حکمرانی فوتبال در درون باشگاه بازمیگردد. ساختار موفق باید دارای یک نقشه راه مشترک باشد؛ از آکادمی تا تیم بزرگسالان، همه باید بدانند هدف چیست، معیار ارتقا چیست و هر بازیکن با چه شاخصهایی میتواند به حلقه بعدی زنجیره وارد شود.
او با بیان این که فولاد خوزستان میتواند بار دیگر به الگویی ملی در بازیکنسازی تبدیل شود، به شرط آنکه میان آکادمی، فولاد نوین و تیم بزرگسالان، یک نظام واحد فنی و مدیریتی شکل گیرد، افزود: نظامی که در آن تیم دوم، ایستگاه پرورش و آمادهسازی باشد، نه حلقهای جدا از زنجیره اصلی باشگاه؛ و در کنار آن، چرخه اقتصادی واگذاری امتیاز نیز بهگونهای مدیریت شود که هم امتیاز در داخل استان حفظ شود و هم سرمایه حاصل، دوباره به بدنه بازیکنسازی بازگردد.
سلامات عنوان کرد: این یک نقد از سر دلسوزی است، نه تقابل؛ یک پرسش برای یافتن راه است، نه برای یافتن مقصر. فولاد خوزستان سرمایه فوتبال خوزستان است و هر اندازه این زنجیره سالمتر، شفافتر و علمیتر عمل کند، سود آن تنها به باشگاه نخواهد رسید، بلکه به فوتبال استان و حتی فوتبال ملی نیز بازخواهد گشت.
او بیان کرد: فولاد باید به چرخهای بازگردد که استعداد را از زمینهای فوتبال خوزستان آغاز میکند، در آکادمی پرورش میدهد، در فولاد نوین به بلوغ میرساند و در نهایت، پیراهن تیم بزرگسالان را بر تن همان سرمایهای میکند که روزی با نام و نشان فولاد، نخستین گامهای خود را برداشته است؛ و اگر روزی امتیاز یک تیم واگذار شد، نخستین اولویت، حفظ آن امتیاز در جغرافیای فوتبال خوزستان باشد و پس از آن، زنجیره بازیکنسازی از ردههای پایینتر دوباره آغاز شود تا جریان پرورش استعداد، سرمایهسازی و آیندهسازی برای فوتبال خوزستان، همواره زنده و پویا باقی بماند.
انتهای پیام
