رعنا نصراللهزاده در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: وجود نداشتن بستر مناسب و فضای مشترک ارتباطی مخصوص دختران و پسران همچون دانشگاهها، تا قبل از سن مجاز ورود به این نهاد را بهعنوان مهمترین مسئله فرهنگی بهشمار میآورم. دانشجویان با قدم نهادن به دانشگاه تازه شروع به کسب تجربه میکنند که این موضوع در آن زمان بسیار دیر است و برخی از مشکلات فرهنگی که در این باب بروز پیدا میکند و چندان خوشایند هم نیست، معلول همین نکته است. البته با وجود همین شرایط، نمیتوان از مزیت آشنایی با فرهنگهای مختلف بهسبب وجود افراد و قومیتهای گوناگون در دانشگاهها چشمپوشی کرد.
وی افزود: بهنظر من جامعه بهجای گسترش مهارت گفتمان، بیشتر به ایجاد دوقطبیها و اختلافات جامعه دامن زده است؛ زیرا اکنون در دانشگاه از گروه ها، انجمنها و اساتیدی برخورداریم که خود آنها بهنوعی یک قطب محسوب میشوند. دانشجو جذب این قطبها شده و نهتنها این دوقطبیها کاهش پیدا نمیکند، بلکه مسائل دیگری فراتر از دوقطبی هم پدیدار خواهد شد.
محقق تیم نخبگان از دانشگاه تهران درباره علت تبدیل نشدن برخی از پژوهشها و پایاننامهها به راهحل واقعی چالشهای جامعه تصریح کرد: علت را در دانشگاهها باید جستوجو کرد. آنها صرفاً بهدنبال تولید مقاله هستند. اگر در کنار اهمیت تعدد، کاربردی بودن مقالات را نیز مدنظر قرار دهند، شاید بتوان این مقالات را در بدنه اجرایی جامعه استفاده کرد. دانشگاههای امروز میپرسند چه تعداد مقاله داری، نه اینکه چه تعداد مقاله اثرگذار به رشته تحریر درآوردهاید. برای آنها غنی بودن و کاربردی بودن متن در اولویت نیست.
نصراللهزاده در پاسخ به انتخاب یک موضوع اولویتدار برای قرارگیری در روند بررسیهای کشوری گفت: اولین مورد معیشت مردم است. سیاستگذاران و مسئولان مربوطه باید گزارههای مختلف در این موضوع را بررسی کنند، زیرا تنها موضوعی که این روزها مردم جامعه را تحت فشار قرار داده، معیشت است. با توجه به سخنان امام علی(ع) باید مواظب باشیم به خطر افتادن معیشت مردم به تهدیدی برای ادامه حیات جامعه تبدیل نشود.
انتهای پیام
