به گزارش ایسنا، جراحی برای افراد سالخورده چالشی فراتر از یک مداخله بدنی است، چرا که استرس و نگرانی ناشی از روند درمان میتواند روحیه آنان را به شدت تضعیف کند. در دوران سالمندی، سیستم بدنی و عصبی آسیبپذیرتر است و زمانی که فرد همزمان با بیماری جسمی دچار تنشهای روحی میشود، پاسخ بدن به درمان کندتر خواهد شد. عدم شناسایی و درمان نشدن به موقع مشکلات هیجانی و روانی، خطر بروز عوارض جانبی بعد از عمل را افزایش داده و کیفیت زندگی سالمندان را به شکل نامطلوبی کاهش میدهد.
از سوی دیگر، درصد بالایی از بیماران مسن با چالش مصرف همزمان چندین داروی پرخطر دستوپنجه نرم میکنند. بسیاری از این افراد از آرامبخشها، شلکنندههای عضلانی و داروهای خوابآور بدون نسخه استفاده میکنند که روی عملکرد مغز اثر میگذارند. در صورتی که این داروها به طور مرتب بازبینی نشوند، روی هم انباشته شده و میتوانند عوارض خطرناکی چون خوابآلودگی مفرط، گیجی، سردرگمی شدید بعد از عمل، زمینخوردنهای آسیبزا و دردهای طولانیمدت را برای فرد به وجود آورند.
در همین رابطه، تیمی از محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس آمریکا از جمله دکتر جوآنا آبراهام استاد دپارتمان بیهوشی، دکتر اریک جی. لنز رئیس دپارتمان روانپزشکی و دکتر مایکل اس. آویدان استاد بیهوشی و از مدیران مرکز سلامت روان پیرامون جراحی این دانشگاه، دست به انجام پژوهشی کاربردی زدند تا تاثیر ترکیب مشاورههای سلامت روان با اصلاح مصرف داروهای پرخطر را قبل از عمل بررسی کنند.
این کارآزمایی بالینی بر روی ۳۰۶ فرد بزرگسال ۶۰ سال به بالا انجام شد که قرار بود تحت جراحیهای قلب، سرطان یا ارتوپدی در بیمارستانهای سیستم درمانی BJC HealthCare قرار گیرند و علائم خفیف تا متوسطی از افسردگی و اضطراب داشتند. شرکتکنندگان به دو گروه تقسیم شدند؛ یک گروه صرفاً مطالب آموزشی و خودیاری درباره خودآگاهی، خواب و سلامت مغز دریافت کردند، در حالی که گروه مداخله علاوه بر این مطالب، بین ۸ تا ۱۲ جلسه مشاوره تلفنی با مربیان متخصص سلامت روان داشتند و داروسازان و پزشکان دوز داروهای پرخطر آنها را به شکلی ایمن تنظیم کردند.
یافتههای این پژوهش نشان دادند که سه ماه پس از عمل، بیمارانی که برنامه مداخله جامع را دریافت کرده بودند، در مقایسه با گروه دیگر، کاهش بیشتری در علائم افسردگی و اضطراب خود تجربه کردند. بیماران مداخله به میزان ۲.۲ تا ۲.۵ امتیاز در مقیاس ۴۸ امتیازی سنجش روانی، بهبود بیشتری نشان دادند.
همچنین نتایج مشخص کردند سالمندانی که تحت عمل جراحی سرطان قرار گرفته بودند، بیشترین میزان بهبود سلامت روان را تجربه کردند و نمره علائم روانی آنها نزدیک به ۵ امتیاز کمتر از گروه کنترل بود. بیماران از دریافت این مراقبتهای مضاعف و کمکهای داروسازان برای حذف داروهای غیرضروری ابراز رضایت بسیار بالایی داشتند.
پژوهشگران بر این باورند که دوره زمانی قبل و بعد از عمل جراحی، یک فرصت طلایی و حیاتی برای ارزیابی پیشگیرانه و رفع نیازهای روانی بیمار است. این الگو نشان میدهد که مراقبتهای روانی پیشگیرانه نه تنها بار اضافهای به سیستم بیمارستانی تحمیل نمیکند، بلکه بسیار کاربردی، مدیریتپذیر و قابل اجرا در جریانهای کاری کنونی مراکز درمانی هستند و میتوانند فرآیند بازیابی سلامت بیمار را همهجانبه سازند.
قابل ذکر است نتایج این پژوهش ارزشمند علمی توسط محققان در نشریه معتبر JAMA Network Open منتشر شدهاند که از نشریات برجسته وابسته به انجمن پزشکی آمریکا (American Medical Association) به شمار میرود.
انتهای پیام
