تارا زارعی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: بخش کشاورزی پاکستان ۲۳.۴ درصد از تولید ناخالص داخلی و ۳۳.۱ درصد از اشتغال این کشور را به خود اختصاص داده و با توجه به نیاز پاکستان به واردات برخی کالاهای اساسی و نهاده‌های تولید، ظرفیت‌های قابل توجهی برای توسعه همکاری‌های تجاری میان دو کشور وجود دارد.
وی خاطرنشان کرد: اقتصاد کشاورزی پاکستان همزمان با کسری قابل توجه در کالاهای اساسی از جمله روغن خوراکی و نهاده‌های شیمیایی، در مسیر توسعه صادرات محصولات پروتئینی، برنج و شیلات قرار دارد و این شرایط می‌تواند زمینه‌ساز همکاری‌های مشترک ایران و پاکستان در حوزه صادرات، سرمایه‌گذاری و انتقال فناوری باشد.
ظرفیت‌های همکاری در بخش شیلات
این کارشناس سازمان شیلات ایران با اشاره به ظرفیت‌های صنعت شیلات پاکستان، گفت: با وجود برخورداری این کشور از خط ساحلی گسترده، توسعه فرآوری و صادرات محصولات شیلاتی با ارزش افزوده بالا همچنان از اولویت‌های این بخش محسوب می‌شود.
زارعی ادامه داد: یکی از زمینه‌های همکاری می‌تواند فرآوری، سورتینگ و بسته‌بندی محصولات شیلاتی باشد و واحدهای فرآوری ایرانی دارای کدهای بهداشتی معتبر می‌توانند با مشارکت شرکت‌های پاکستانی، زمینه فرآوری و بسته‌بندی مجدد میگو و ماهیان دریایی و عرضه آنها به بازارهای هدف را فراهم کنند.
وی، تأمین خوراک آبزیان، مکمل‌های زیستی، پروبیوتیک‌ها و تجهیزات آبزی‌پروری را از دیگر فرصت‌های تجاری دانست و افزود: با توسعه آبزی‌پروری متراکم در پاکستان، تقاضا برای خوراک آبزیان و تجهیزات پرورش افزایش یافته و شرکت‌های ایرانی می‌توانند در زمینه تولید و تأمین تجهیزات پرورش در قفس، هواده‌ها و سامانه‌های پایش کیفیت آب همکاری کنند.
پاکستان؛ بازار مهم روغن و دانه‌های روغنی
زارعی با اشاره به وابستگی بالای پاکستان به واردات روغن خوراکی، گفت: این کشور سالانه حجم قابل توجهی روغن و دانه‌های روغنی وارد می‌کند و برنامه‌هایی برای افزایش تولید داخلی و کاهش وابستگی به واردات در دستور کار دارد.
وی تصریح کرد: صادرات روغن‌های گیاهی خام و تصفیه‌شده، روغن آفتابگردان و کلزا و همچنین کنجاله‌های پروتئینی سویا و کلزا از جمله ظرفیت‌های قابل بررسی برای فعالان اقتصادی ایران است.
این کارشناس سازمان شیلات ایران، انتقال دانش فنی و بذور اصلاح‌شده را نیز از دیگر زمینه‌های همکاری عنوان کرد و افزود: شرکت‌های دانش‌بنیان ایرانی می‌توانند در زمینه تأمین بذور اصلاح‌شده کلزا، کنجد و گلرنگ متناسب با شرایط اقلیمی پاکستان مشارکت کنند.
ظرفیت صادرات کود و نهاده‌های کشاورزی
وی با اشاره به نیاز پاکستان به انواع کودهای کشاورزی اظهار کرد: محدودیت عرضه گاز و برخی مشکلات تولید داخلی کود در پاکستان، شکاف عرضه در این بخش ایجاد کرده است و صنایع پتروشیمی ایران می‌توانند در تأمین اوره و سایر کودهای ازته، فسفاته و پتاسه این کشور نقش داشته باشند.
زارعی، توسعه همکاری در زمینه نهاده‌های تغذیه گیاهی را از جمله زمینه‌های قابل توجه برای گسترش تجارت دو کشور دانست و گفت: نزدیکی جغرافیایی و امکان استفاده از مسیرهای زمینی و ریلی می‌تواند در توسعه این مبادلات مؤثر باشد.
فرصت‌های همکاری در حوزه دام، طیور و گوشت
این کارشناس سازمان شیلات ایران با اشاره به ظرفیت‌های دام و طیور پاکستان، افزود: این کشور دارای جمعیت قابل توجه دام سنگین و صنعت گسترده طیور است و همزمان برنامه‌هایی برای استانداردسازی کشتارگاه‌ها، ایجاد مناطق عاری از بیماری و توسعه صادرات گوشت حلال دارد.
وی ادامه داد: در صورت فراهم شدن الزامات بهداشتی و قرنطینه‌ای، واردات هدفمند گوشت و لاشه از کشتارگاه‌های مدرن و مورد تأیید پاکستان می‌تواند یکی از زمینه‌های همکاری تجاری دو کشور باشد.
زارعی همچنین صادرات ژنتیک دامی، اسپرم منجمد دام‌های اصیل، واکسن‌ها و داروهای دامپزشکی و نیز افزودنی‌های خوراک دام را از دیگر فرصت‌های همکاری عنوان کرد.
صادرات ماشین‌آلات و تجهیزات کشاورزی
وی با اشاره به نیاز پاکستان به ماشین‌آلات کشاورزی گفت: کمبود تراکتورهای مدرن، کمباین و ادوات کشاورزی دقیق، فرصت مناسبی برای شرکت‌های ایرانی ایجاد کرده است.
زارعی افزود: صادرات تراکتور و ادوات خاک‌ورزی، کاشت، داشت و برداشت و همچنین بذرکارهای دقیق می‌تواند در چارچوب همکاری با بخش خصوصی پاکستان مورد بررسی قرار گیرد.
وی، تجهیزات نوین آبیاری را نیز یکی دیگر از حوزه‌های دارای ظرفیت دانست و اظهار کرد: با توجه به تنش آبی در حوضه رود سند، تجهیزات آبیاری قطره‌ای، نوار تیپ، پمپ‌های خورشیدی و سامانه‌های فیلتراسیون می‌تواند از جمله محصولات دارای ظرفیت صادراتی ایران باشد.
مبادلات محصولات کشاورزی و بذور اصلاح‌شده
این کارشناس سازمان شیلات ایران گفت: پاکستان برای تأمین بذور استاندارد و گواهی‌شده برخی محصولات از جمله سبزیجات، ذرت، چغندرقند و حبوبات نیازهایی دارد که می‌تواند زمینه حضور شرکت‌های بذری ایران در این بازار را فراهم کند.
زارعی همچنین بر ظرفیت تجارت متقابل فصلی محصولات کشاورزی تأکید کرد و افزود: با توجه به تفاوت ظرفیت تولید محصولات کشاورزی دو کشور در فصل‌های مختلف، امکان شکل‌گیری تجارت متقابل میوه و صیفی‌جات وجود دارد.
وی، استفاده از سازوکار تهاتر کشاورزی را نیز یکی از راهکارهای قابل بررسی برای توسعه مبادلات دانست و گفت: این شیوه می‌تواند بخشی از مشکلات مربوط به انتقال ارز در تجارت میان دو کشور را کاهش دهد.
همکاری در احیای منابع طبیعی و محیط زیست
زارعی با اشاره به ظرفیت‌های موجود در بخش جنگل، مرتع و منابع طبیعی پاکستان اظهار کرد: اجرای طرح‌های گسترده جنگلکاری و احیای اکوسیستم در این کشور، نیاز به خدمات فنی و تخصصی ایجاد کرده است.
وی افزود: شرکت‌ها، مراکز تحقیقاتی و متخصصان ایرانی می‌توانند در حوزه‌هایی مانند آبخیزداری، بیابان‌زدایی، احیای مراتع و استفاده از گونه‌های مقاوم به شوری و روش‌های نوین تثبیت خاک با طرف پاکستانی همکاری کنند.
ضرورت توسعه همکاری‌های بهداشتی و تجاری
این کارشناس سازمان شیلات ایران توسعه توافقنامه‌های بهداشتی و قرنطینه‌ای میان دو کشور را ضروری دانست و گفت: تسریع در تدوین و اجرای پروتکل‌های مشترک در حوزه دامپزشکی و حفظ نباتات می‌تواند روند تجارت محصولات کشاورزی، دامی و شیلاتی را تسهیل کند.
زارعی همچنین بازنگری در موافقتنامه تجارت ترجیحی و حرکت به سمت توافقات تجاری گسترده‌تر در حوزه کشاورزی، صنایع غذایی، نهاده‌های دامی و شیلاتی را از دیگر الزامات توسعه تجارت ایران و پاکستان عنوان کرد.
وی ایجاد مناطق مشترک فرآوری در نوار مرزی چابهار ـ گوادر را نیز پیشنهاد کرد و گفت: تمرکز این مناطق بر صنایع شیلاتی، فرآوری گوشت و صنایع بسته‌بندی می‌تواند علاوه بر توسعه تجارت دو کشور، زمینه صادرات و بازصادرات محصولات به بازارهایی مانند چین و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس را فراهم کند.
انتهای پیام
