به گزارش ایسنا، روزانه ده ها خودروی امدادی در بزرگراه های تهران با آژیر و چراغ گردان راهی ماموریت می شوند. آمبولانس‌هایی که باید در دقایق طلایی به بالین بیمار برسند و یا بیمار را به بیمارستان برسانند، آتش نشانانی که هر ثانیه دیر رسیدنشان یعنی شعله های بیشتر آتش و خودروهای پلیسی که باید در کوتاه ترین زمان در صحنه حاضر شوند تا بتوانند به موقع مجرمی را دستگیر کنند؛ اما ترافیک سنگین و رفتارهای برخی رانندگان متخلف باعث می‌شود گاهی این خودروها دیرتر به محل حادثه برسند.
سرهنگ عین اله جهانی در گفت‌وگو با ایسنا در این باره می‌گوید: تجهیزات هشداری از جمله آژیر در خودروهای امدادی مثل آمبولانس ها، خودروهای آتش نشانی و پلیس صرفاً به منظور اطلاع رسانی در راستای انجام سریع مأموریت هاست. وقتی آژیر خودروهای آمبولانس، آتش نشانی یا پلیس روشن است یعنی این خودروها در مأموریت هستند و باید هرچه زودتر به محل مأموریت خود برسند. نیروهای امدادی نیز می‌توانند از آژیر تنها هنگام رفت و برگشت از مأموریت استفاده کنند و در غیر این صورت با آنها در درون سازمان برخورد می‌شود.
این حقوقدان با اشاره به یکی از معضلات همیشگی پایتخت می‌افزاید: متاسفانه بعضی مواقع می بینیم که تراکم های شدید خودروها و ترافیک سنکین مخصوصاً در بزرگراه‌ها این توان عملیاتی را از خودروهای امدادی و پلیسی برای رسیدن به محل مأموریت سلب می‌کند که هر کدام از این موارد می‌تواند جان افراد را به خطر بیاندازد.
«کوچه نجات»؛ طرحی که خاک می‌خورد
یکی از اصلی ترین دغدغه های مطرح شده از سوی این کارشناس ارشد ترافیک، طرحی است که سال ها پیش ارائه شد اما هرگز به مرحله اجرا نرسید.
سرهنگ جهانی درباره طرح کوچه نجات می‌افزاید: ما در گذشته یک طرحی ارائه کردیم به نام «کوچه نجات». در این طرح خودروهای امدادی به جای اینکه در خط سوم آزادراه و بزرگراه که کنار گاردریل در سمت چپ بزرگراه‌ها بود دنبال راهی برای سریع رسیدن به مقصد باشند و باید در لاین وسطی بزرگراه‌ها قرار بگیرند.
او ادامه می دهد: اگر این طرح در پلیس راهور و در شورای عالی ترافیک شهرهای کشور که در وزارت کشور مستقر است، تصویب می شد، خودروهایی که صدای آژیر را می شنوند می توانستند به سمت چپ یا به سمت راست هدایت شوند و این چنین این خودروها می‌توانند در خط وسط سریع به مقصد برسند، اما تا این لحظه این طرح عملیاتی اجرا نشده است.
تعقیب خودروهای امدادی؛ تخلفی که جدی گرفته نمی‌شود
معاون پیشین پلیس راهور کشور با اشاره به رفتار برخی رانندگان در مواجهه با خودروهای امدادی می‌گوید: این رانندگان به دو گروه بی توجهان و متخلفان تقسیم می شوند.
او می گوید که عده‌ای از رانندگان باید دیدن خودروهای امدادی فورا مسیر را باز می‌کنند، که این افراد جزو رانندگان بسیار خوب ما هستند که تقریبا ۸۰ درصد همینطور هستند، اما عده‌ای نیز در این رابطه بی توجهند یعنی در صورت مشاهده خودروهای امدادی به آنها راه نمی‌دهند که پلیس در صورت مشاهده این خودروها قطعا آنها را اعمال قانون می‌کند.
این کارشناس ارشد ترافیک درباره گروه متخلفان ادامه می‌دهد: بعضی دیگر از رانندگان نیز به خودروی امدادی راه می‌دهند اما بعد از آن به تعقیب خودروی امدادی روی می آوردند و در واقع پشت سرش با سرعت حرکت می‌کنند.
جهانی می افزاید: وقتی خودروهای امدادی با آژیر روشن در حال حرکتند یعنی در مأموریت هستند و با سرعت بالایی حرکت می‌کنند که تعقیب کردن آنها علاوه بر اینکه ممنوعیت قانونی و جریمه دارد؛ ممکن است باعث وقوع تصادفات وحشتناکی شود.
او درباره خطرات تعقیب خودروهای امدادی هشدار می‌دهد: در این مواقع، سرعت‌ها بالاست، فاصله ها کم است، راننده آمبولانس یا هر خودروی امدادی دیگر ممکن است حواسش پرت خودروی پشتی شود و هر لحظه امکان ترمز ناگهانی و تصادف وجود دارد.
جهانی در ادامه به ضعف بازدارندگی جریمه ها در کشورمان اشاره می کند و می گوید: در ایران میزان جریمه ها متناسب با تخلفات و تورم نیست و جریمه بازدارندگی کافی ندارد.
سرهنگ جهانی به رانندگان توصیه می‌کند که به محض دیدن خودروهای امدادی با آژیر روشن، فورا از سر راه آن کنار بروند تا جان افراد و مال افراد حفظ شود، زیرا در بسیاری از موارد مشاهده شده که اگر آمبولانس حتی دو دقیقه نیز زودتر به بیمارستان می‌رسید، جان بیمار حفظ می‌شد و خانواده‌ای عزیزش را از دست نمی‌داد.
انتهای پیام
