امیر احمد فلسفی، هنرمند و پژوهشگر خوشنویسی، با تشریح ظرفیت‌های جهانی هنر خوشنویسی به ایسنا گفت: اگر هنرمندان، برگزارکنندگان حراج و مجموعه‌داران در مکانیزمی هم‌افزا و هوشمندانه حرکت کنند، خوشنویسی ایرانی می‌تواند به جایگاهی فاخرتر و پررنگ‌تر در اقتصاد هنر دست یابد و بیش از گذشته، قلوب و بازارهای بین‌المللی را فتح کند.
او با اشاره به تجربه کشورهای غربی در تجاری‌سازی هنر افزود: در اروپا و آمریکا، سرمایه‌گذاری بر هنر مدرن پیشینه‌ای طولانی دارد و چرخه اقتصادی مشخصی را شکل داده است. با این حال، جوامع غربی هم‌زمان از صیانت، توسعه و ارزش‌آفرینی اقتصادی برای هنر سنتی خود غافل نشده‌اند. در ایران نیز از اواخر دهه ۳۰، هنر مدرن با بازگشت هنرمندان تحصیل‌کرده از اروپا اوج گرفت و پیوندهای تازه‌ای میان سنت و مدرنیته خلق شد که عمدتاً در نقاشی و مجسمه‌سازی نمود یافت، اما این ظرفیت ترکیب‌پذیر و نواندیشانه در تمام شاخه‌های هنر اصیل ایرانی من‌جمله خوشنویسی مهیاست.
این استاد پیشکسوت با تشریح زبان جهانی هنر خط اظهار کرد: خوشنویسی پیشینه‌ای قدسی و بسیار غنی دارد، اما برای دست‌یابی به سهم واقعی خود در بازار جهانی هنر، نیازمند جلب اعتماد مجدد مجموعه‌داران و سرمایه‌گذاران است. خوشنویسی مرزهای زبان را می‌شکند، همان‌طور که موسیقی بدون نیاز به ترجمه، احساس تعادل و آرامش می‌آفریند، تناسبات هندسی و هارمونی سیاه و سپید در خط نیز چشم هر مخاطبی را در اقصی‌نقاط جهان می‌نوازد.
فلسفی با اشاره به شیوه‌هایی چون «سیاه‌مشق» که از عصر صفوی اوج گرفت، افزود: امروز فرصتی تاریخی در اختیار داریم تا خوشنویسی را نه فقط به‌عنوان هنری نوشتاری، بلکه به‌عنوان کیمیای فرم، ریتم و گرافیک اصیل به جهان معرفی کنیم. خوشنویسی اصیل حتی بدون تزیینات و رنگ‌آمیزی‌های افزوده، قدرتی شگرف در برقراری ارتباط با مخاطب جهانی دارد که زبان فارسی یا عربی را نمی‌داند.
این پژوهشگر خوشنویسی با اشاره به یکی از حراجی‌های هنری که در فروش آثار خوشنویسی موثر عمل کرده است، گفت: حراج باران سال‌هاست پرچمدار ورود تخصصی، حرفه‌ای و مستقل خوشنویسی به گردونه حراج‌های بین‌المللی است. ورود به این حوزه به دلیل نیاز به اصالت‌سنجی دقیق، کارشناسی عمیق و زمان‌بر بودن اعتمادسازی در میان خریداران، بسیار پرریسک و دشوار است. با این حال، این حراج توانسته است این اعتماد را در جامعه هنری و اقتصادی تثبیت کند.
فلسفی ادامه داد: برای رسیدن به پایداری اقتصادی، زنجیره تامین هنر شامل هنرمندان (با خلق آثار موزه‌ای)، حراج‌گذار (با کارشناسی و استانداردسازی) و مجموعه‌داران (با سرمایه‌گذاری هوشمند) باید هم‌گام شوند. در این میان، کاهش موانع و حمایت‌های زیرساختی حاکمیتی نیز شرط لازم برای آرامش فعالان این عرصه است.
انتهای پیام
