به گزارش ایسنا، اضافهوزن و چاقی فقط به عدد روی ترازو مربوط نیستند؛ میزان چربی بدن و اندازه دور کمر و باسن نیز از شاخصهاییاند که میتوانند تصویر دقیقتری از وضعیت بدن به دست دهند. شاخص توده بدنی یا BMI هم با درنظرگرفتن قد و وزن محاسبه میشود و برای دستهبندی وضعیت وزنی به کار میرود، هرچند بهتنهایی همه جنبههای سلامت یا ترکیب بدن را نشان نمیدهد. کاهش وزن میتواند برای برخی افراد دشوار باشد و گزینههای غیردارویی ممکن است برای کسانی که دارو نمیخواهند یا به دلایلی به آن نیاز ندارند، اهمیت داشته باشد. به همین دلیل، بررسی روشهایی که شاید در کنار مراقبتهای دیگر به مدیریت وزن کمک کنند، مورد توجه پژوهشگران است.
یکی از این روشها «جاسازی نخ در نقاط طب سوزنی» است؛ روشی برگرفته از طب سنتی چین که در آن نخهای قابلجذب در نقاط مشخصی از بدن قرار داده میشوند. قابلجذب بودن یعنی نخها بهمرور در بدن تجزیه میشوند و نیازی به باقی ماندن دائمی آنها نیست. با این حال، سنتی بودن یک روش بهتنهایی اثربخشی یا بیخطری آن را ثابت نمیکند. برای ارزیابی منصفانه، باید این روش با گروهی مقایسه شود که درمان واقعی را دریافت نمیکند، اما روندی ساختگی و مشابه را تجربه میکند. چنین مقایسهای کمک میکند تفاوت مشاهدهشده را بهتر به خود روش نسبت دهند، نه صرفاً به انتظار افراد یا توجهی که در جریان پژوهش دریافت میکنند.
پژوهشگرانی از دانشگاه طب سنتی شانگهای و دانشکده پزشکی دانشگاه جیائوتونگ این شهر چین، روش فوق را برای کاهش وزن بررسی کردند. پژوهش آنها بر این متمرکز بود که آیا قرار دادن نخهای قابلجذب در نقاط طب سوزنی میتواند بر وزن و دیگر شاخصهای مرتبط با چربی بدن اثر بگذارد و آیا این روش برای زنان دارای اضافهوزن یا چاقی ایمن است یا نه.
در این کارآزمایی، ۱۳۲ زن چینی ۱۸ تا ۴۵ ساله که اضافهوزن یا چاقی داشتند، به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه طی ۱۲ هفته، شش جلسه درمان با روش نخگذاری دریافت کرد. گروه دیگر در همین دوره، روش ساختگی مشابهی را تجربه کرد که نقش مقایسه را داشت. سپس پژوهشگران شرکتکنندگان را ۱۲ هفته دیگر پیگیری کردند. بنابراین امکان بررسی تغییرات تا هفته بیستوچهارم فراهم شد. اندازهگیریها شامل وزن، شاخص توده بدنی، دور کمر و باسن، درصد چربی بدن و امتیاز اشتها بود. پژوهشگران همچنین عوارض احتمالی را زیر نظر گرفتند تا درباره ایمنی روش اطلاعاتی به دست آورند.
پس از ۱۲ هفته، زنانی که نخگذاری دریافت کرده بودند بهطور میانگین نزدیک به دو کیلوگرم بیشتر از زنان گروه مقایسه وزن کم کردند. در پایان پیگیری ۲۴ هفتهای، فاصله میان دو گروه به حدود سه کیلوگرم رسید. همچنین تعداد بیشتری از افراد گروه درمان دستکم پنج درصد از وزن خود را از دست دادند. کاهش پنجدرصدی وزن در این پژوهش بهعنوان یک معیار قابل توجه بررسی شد.
در گروهی که درمان را دریافت کرد، کاهش دور کمر و باسن و درصد چربی بدن نیز بیشتر بود. امتیاز اشتها هم در این گروه کاهش بیشتری نشان داد. عوارض گزارششده خفیف بودند و پژوهش نشانهای از نگرانی جدی ایمنی پیدا نکرد.
در مجموع، نتایج فوق که در نشریه پزشکی داخلی (Annals of Internal Medicine) منتشر شدهاند، نشان میدهند اثر روش نخگذاری بر وزن، در این مطالعه، ملایم اما در دوره پیگیری پایدار بوده است. حفظ تفاوت تا هفته بیستوچهارم مهم است، چون پژوهشگران فقط تغییر بلافاصله پس از پایان جلسات را بررسی نکردند.
البته به گفته محققان، این مطالعه، نخگذاری را بهعنوان گزینهای احتمالی و مکمل برای برخی بزرگسالان دارای اضافهوزن یا چاقی مطرح میکند، نه جایگزینی قطعی برای دیگر راههای مدیریت وزن یا توصیهای یکسان برای همه.
انتهای پیام