دکتر مژگان صفری در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه این بیماری معمولاً بهتدریج پیشرفت میکند و از مهمترین علائم آن میتوان به سرفههای مداوم، خلط و تنگی نفس اشاره کرد، اظهار کرد: در مراحل اولیه، فرد ممکن است هنگام راه رفتن، بالا رفتن از سربالایی یا انجام فعالیتهای روزمره دچار تنگی نفس شود و با پیشرفت بیماری، شدت تنگی نفس افزایش یافته و خسخس سینه نیز بروز کند.
عضو هئیت علمی دانشگاه با بیان اینکه سیگار کشیدن یکی از مهمترین عوامل ابتلا به انسداد مزمن ریوی است و حدود ۷۰ درصد موارد ابتلا به این بیماری با مصرف دخانیات ارتباط دارد، خاطرنشان کرد: با این حال، ابتلا به این بیماری محدود به افراد سیگاری نیست و افراد غیرسیگاری نیز ممکن است به دلایل مختلف در معرض خطر قرار بگیرند.
صفری با بیان اینکه آلودگی هوا، استفاده از وسایل گرمایشی آلاینده و مواجهه با دود ناشی از سوختهای مختلف، قرار گرفتن در معرض دود سیگار دیگران و برخی بیماریهای ژنتیکی از دیگر عوامل مستعدکننده ابتلا به انسداد مزمن ریوی به شمار میروند، تصریح کرد: همچنین افرادی که بهصورت شغلی در معرض دود و آلایندهها قرار دارند، از جمله زنانی که هنگام نان پختن با تنورهای دودزا کار میکنند، ممکن است در معرض خطر ابتلا به این بیماری باشند.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان با بیان اینکه انسداد مزمن ریوی در بسیاری از موارد قابل پیشگیری است و مهمترین اقدام برای پیشگیری از آن، پرهیز از شروع مصرف دخانیات و ترک سیگار در افرادی است که آن را مصرف میکنند،تصریح کرد: ترک سیگار حتی پس از ابتلا نیز میتواند روند پیشرفت بیماری را کند کرده و از آسیب بیشتر به ریهها جلوگیری کند.
این فوق تخصص ایمولژی اظهار کرد: بر اساس آمارهای جهانی سال ۲۰۲۶، بیماری انسداد مزمن ریوی سومین علت مرگومیر در جهان محسوب میشود، متأسفانه در صورت تخریب بافت ریه، آسیب ایجادشده قابل برگشت نیست و بیماری درمان قطعی ندارد؛ با این وجود، تشخیص زودهنگام و شروع درمان میتواند به کنترل علائم، بهبود کیفیت زندگی و جلوگیری از پیشرفت بیماری کمک کند.
صفری مطرح کرد: یکی از مشکلات مهم در تشخیص این بیماری آن است که برخی افراد علائم اولیه را به افزایش سن، اضافهوزن یا کاهش آمادگی جسمانی نسبت میدهند و به همین دلیل مراجعه به پزشک را به تأخیر میاندازند. در حالی که تنگی نفس میتواند دلایل مختلفی از جمله بیماریهای قلبی، کمخونی و سایر بیماریهای تنفسی داشته باشد و بررسی دقیق علت آن اهمیت زیادی دارد.
وی یادآور شد: تست عملکرد ریه یا اسپیرومتری یکی از مهمترین روشهای تشخیص انسداد مزمن ریوی است که با ارزیابی میزان و سرعت جریان هوای ورودی و خروجی ریه، به پزشک در تشخیص بیماری کمک میکند. پس از تشخیص نیز درمان بر اساس شرایط هر بیمار، شدت بیماری و ارزیابیهای پزشکی تعیین میشود و معمولاً استفاده از داروهای استنشاقی و اسپریهای تنفسی در برنامه درمانی قرار میگیرد.
فوق تخصص ایمونولوژی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان اذعان کرد: تفاوت انسداد مزمن ریوی با آسم نیز از نکات مهم در تشخیص این بیماریهاست. آسم معمولاً از سنین پایینتر آغاز میشود و در بسیاری از موارد پاسخ درمانی بهتری دارد؛ در حالی که انسداد مزمن ریوی بیشتر بهصورت تدریجی ایجاد شده و با تخریب بافت ریه همراه است.
صفری بیان کرد: یکی از باورهای نادرست درباره داروهای استنشاقی این است که استفاده از اسپری موجب وابستگی یا اعتیاد میشود و یا به قلب آسیب میرساند، در حالیکه این داروها با رساندن مستقیم دارو به ریه، اثر درمانی خود را در محل موردنظر اعمال میکنند و به دلیل دوز پایین و جذب سیستمیک محدود، در مقایسه با بسیاری از داروهای خوراکی عوارض کمتری دارند. البته انتخاب نوع اسپری و میزان مصرف آن باید بر اساس نظر پزشک انجام شود.
وی در ادامه مطرح کرد: از آنجا که انسداد مزمن ریوی بیماری مزمنی است و درمان قطعی ندارد، ممکن است بیمار به مصرف طولانیمدت داروهای استنشاقی نیاز داشته باشد؛ بنابراین ادامه استفاده از اسپری طبق تجویز پزشک به معنای ایجاد عادت یا وابستگی دارویی نیست، بلکه بخشی از روند کنترل بیماری محسوب میشود.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان با بیان یانکه انسداد مزمن ریوی بهتنهایی به معنای ابتلا به سرطان ریه نیست، گفت: اما از آنجا که عوامل خطر مشترکی مانند مصرف سیگار در بروز هر دو بیماری نقش دارند، افراد مبتلا و بهویژه مصرفکنندگان دخانیات باید نسبت به خطرات ناشی از استعمال سیگار آگاه باشند و برای کاهش این خطر، مصرف دخانیات را بهطور کامل کنار بگذارند.
صفری تصریح کرد: در نهایت، توصیه میشود افراد با مشاهده علائمی مانند سرفه طولانیمدت، خلط مداوم، تنگی نفس هنگام فعالیت و خسخس سینه، مراجعه به پزشک را به تعویق نیندازند؛ چراکه تشخیص زودهنگام علاوه بر شناسایی انسداد مزمن ریوی، میتواند به تشخیص سایر علل احتمالی تنگی نفس و آغاز درمان مناسب کمک کند.
انتهای پیام