به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، سال گذشته با اجرائی شدن یک طرح اولیه با نام «شبیبا موزهها» توسط میراث فرهنگی استان تهران، دیگر مسئولان موزهها و حتی میراث فرهنگی به این فکر افتادند که در ایران نیز هر از چند گاهی مراسمی مشابه «شبی با موزه» داشته باشیم.
هر چند پس از آن برنامه، موزه ملی ایران پیشقدم شد و نوروز امسال چنین برنامهای را اجرائی کرد و استقبال نسبتا خوبی نیز از آن شد، مسئولان میراث فرهنگی در ردههای بالاتر مانند محمدرضا کارگر، مدیر اداره کل موزهها بارها در مصاحبههای مختلف خود با رسانهها اعلام کرده بود قصد برگزاری چنین برنامهای را به خصوص در ایام ماه مبارک امسال دارد.
و امروز (24 خرداد) هفتمین روز از ماه مبارک رمضان است و هنوز هیچ اعلام یا خبری از برگزاری چنین مناسبتی از سوی اداره کل موزهها مطرح نشده است، هرچند «کارگر» در گفتوگو با خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، آنقدر امیدوار است که اعلام میکند دستکم امسال یک شب برنامه شبی با موزه را در ماه مبارک رمضان برگزار میکند.
او تاکید میکند: هر چند تاریخ دقیق برگزاری این برنامه مشخص نیست، اما شاید تا آخر هفته بتوانیم برنامهای در این زمینه اعلام کنیم. چون اعلام این برنامه به یکسری برنامهریزیها نیازمند است که در دست انجامند.
اما با توجه به گذشت 7 روز از ماه مبارک و سپردن زمان به آخر هفته توسط کارگر، با یک حساب سرانگشتی متوجه میشویم که تا مدت زمان مشخص شده چیزی حدود 10 روز از ماه مبارک رمضان میگذرد و با توجه به نزدیک شدن این روزها به ایام عزاداری و شبهای قدر، مشخص نیست اداره کل موزهها چه قدر در برنامهریزی که باید آن را تا پیش از آغاز ماه مبارک رمضان به نتیجه برساند، موفق است.
البته کارگر در آغاز هفته میراث فرهنگی امسال نیز که یکی از زمانهای مشخص شده برای برگزاری چنین برنامهای از مدتها قبل مشخص شده بود، انجام اینکار را بار دیگر به آیندهای نزدیک از جمله همین ماه مبارک رمضان موکول کرد که قطعا با توجه به گذشت حدود یک ماه از صحبتهای مطرح شده، اگر قرار بود چنین برنامهای انجام شود، تا کنون باید برنامهریزیهای آن انجام شده بود!
اقدامی که تا کنون در قالب یک حرکت خوب و مناسب اجرائی شده است و امروز دیگر باید آن از حالت یک مراسم ساده بیرون بیاید و موزهها دستکم در این شب فعالیتهای مناسبی تدارک ببینند.
این صحبتها در حالی مطرح میشوند که به نظر نمیرسد اداره کل موزهها و متولیان موزههای کشور تا کنون به فکر تهیهی دستورالعمل مشخصی برای برگزاری چنین شبهایی در موزههای کشور افتاده باشند، چون نخستین بحثی که در این نوع از برنامهها باید به آن توجه شود، تامین امنیت موزهها و استانداردهای لازم است، با این اوصاف شاید بهتر است بگوئیم اصلا موزههای ایران را چه به «شبزندهداری»؟
چون اگر مانند اصل ماجرا، قصد تقلید از اروپاییه