محمد سلطانیفر با نقد اصطلاح «انسانرسانه» آن را معادل رباتها دانست و تأکید کرد: آنچه در ایران رایج شده، در واقع محصول تحولات وب ۲ و ظهور تولیدکنندگان محتوای غیرحرفهای است. وی با اشاره به شکسته شدن انحصار رسانههای سنتی، تصریح کرد: امروز دیگر نمیتوان ادعا کرد فقط دارندگان دانش رسانهای حق تولید محتوا دارند، همه مردم میتوانند رسانه باشند و این امری اجتنابناپذیر است.
حمید ضیاییپرور، استاد ارتباطات ضمن نفی اصطلاح «انسانرسانه» در ادبیات جهانی ارتباطات، آن را معادل مفاهیم «اینفلوئنسری» و «روزنامهنگاری شهروندی» دانست و درباره دلایل رشد این پدیده به ویژه در وقایع اخیر تأکید کرد: رشد این پدیده در ایران در کاهش نفوذ رسانههای رسمی و غیبت آنها در پلتفرمهای خارجی ریشه دارد.
گاهی در فضای رسانهای و اجتماعی ما اتفاقات عجیبی میافتد؛ سالها دربارهٔ خطرات یک پدیده هشدار داده میشود، کارشناسان دلسوزانه قلم میزنند و میگویند این مسیر به ترکستان است، اما کسی گوشش بدهکار نیست. همه چیز با توجیهِ «باید از همهٔ ظرفیتها استفاده کرد» نادیده گرفته میشود تا زمانی که یک اتفاق نادرست بیفتد؛ آنوقت است که ناگهان همه به دنبال مقصری میگردند تا چالشها را گردن بگیرد.