جواد محجوبی امروز شنبه شانزدهم فروردین در نشست با خبرنگاران ضمن اشاره به تعرض به خط انتقال آب یزد در نهم فروردین، اظهار کرد: متاسفانه ایستگاه شماره ۳ براساس خسارت وارده در این تعرض تقریباً غیرقابل تعمیر در کوتاه مدت برآورد شده و با توجه به دو مرتبه تعرض طی یک روز، حداقل دو ماه زمان برای تعمیر آن زمان نیاز است.
وی با بیان این که تاسیسات ایستگاه مذکور در دست سفارش و ساخت است، ابراز امیدواری کرد: این ایستگاه تا شروع فصل پیک مصرف یعنی خرداد ماه وارد مدار شود هرچند قطعاً طی این مدت، ایستگاه شماره ۳ از مدار خارج است.
این مسئول با بیان این که ایستگاه شماره ۴ خسارت کمتری در این تعرض دیده و برآورد اولیه تعمیر آن در بازه ۱۰ روزه بوده است، گفت: در مورد این ایستگاه ضمن برقراری امنیت محل، از یکشنبه هفته گذشته، عملیات پاکسازی و همزمان با کمک اکیپهای فنی، تعمیر این ایستگاه آغاز شد.
وی افزود: علاوه بر این، نیز سه حوضچه در طول مسیر نیز دچار تعرض و تخریب شد که منجر به هدررفتن بیش از ۵۰ هزار مترمرکعب در این مدت شد و خوشبختانه با اقدام به موقع، تعمیر این حوضچهها در روز پنجشنبه گذشته به اتمام رسید.
محجوبی عنوان کرد: امیدواریم به صورت تک پمپ و عمدتاً به شکل ثقلی بتوانیم آب را از ایستگاههای اول و دوم به سمت ایستگاه سوم که هم اکنون غیرفعال است، هدایت کنیم و از ایستگاه چهارم آن را به سمت یزد پمپاژ کنیم.
وی گفت: امروز نواقص تعمیرات انجام شده، بررسی و نهایتاً از امشب یا در صورت بروز نقص و مشکل حداکثر تا فردا یکشنبه آب به مخازن یزد خواهد رسید.
به گفته این مسئول، برآوردهای اولیه از خسارتهای تعرض حدوداً ۱۵۰ میلیارد تومان است ولی خسارت دقیق در روزهای آتی مشخص خواهد شد.
وی در بخش دیگری از سخنانش با بیان این که مصوبه انتقال آب به یزد از کوهرنگ مربوط به سال ۱۳۶۸ و دولت سازندگی(آیت الله هاشمی رفسنجانی) بوده است، گفت: طرح در همان سالها شروع و در نهایت سال ۱۳۷۸ که مصادف با دولت اصلاحات بود، به بهرهبرداری رسید.
وی با بیان این که مفاد مصوبهی این خط انتقال کاملاً در دسترس است، تاکید کرد: هیچ جای این مصوبه برخلاف مطالبی که در فضای مجازی مطرح میشود، قید نشده که قبل از انتقال آب به یزد باید سد کوهرنگ ایجاد شود و تنها در آن بر مطالعه و اجرای تونل کوهرنگ ۳ و چشمه لنگان تصریح شده است.
مدیر عامل آب منطقهای یزد، یکی از عوامل بروز این حادثه را اعلام این که قرارداد انتقال آب به یزد در سال ۱۴۰۰ پایان یافته است، ذکر کرد و گفت: طرح چنین موضوعی به دلیل بی سوادی یا به منظور تحریک مردم مطرح شده است، در حالی که اصول اولیه هر طرحی تعیین نیازهای افق آن براساس عرف ادبیات تمام دنیاست و در این مصوبه نیز افق طرح برای اجرا سال ۱۴۰۰ تعیین شده والا چنین طرحهای بزرگی پایان ندارد که در این صورت باید استفاده بسیاری از طرحهای کشورمان تاکنون خاتمه یافته باشد.
وی گفت: بررسیهای صورت گرفته در سال ۱۴۰۳ نشان میدهد که این طرح حداکثر تا افق ۱۴۴۰ یعنی ۱۶ سال دیگر کارایی لازم برای انتقال آب به یزد را خواهد داشت.
محجوبی با تاکید بر این که تاکنون حتی یک قطره از آب انتقالی به بخش کشاورزی و گلخانههای یزد داده نشده است، تصریح کرد: براساس مصوبه خط انتقال آب به یزد، میزان تخصیص استان ۹۸ میلیون مترمکعب برای استفاده از شرب و بهداشت و صنعت بوده که شامل ۷۸ میلیون مترمکعب جهت آب شرب و ۲۰ میلیون مترمکعب آب جهت صنعت بوده است.
وی افزود: تاکنون به طور متوسط ۵۶ میلیون مترمکعب آب به یزد و حداکثر زیر ۷۰ میلیون مترمکعب آب به استان تخصیص داده شده که طبق قانون طی سالهایی شش میلیون مترمکعب آن به صنعت یزد تخصیص یافت ولی به دلیل کمبود آب کیفی برای شرب استان، از سالها پیش این تخصیص که قانونی نیز بود، قطع و از محل آبهای نامتعارف اعم از انتقال آب دریا و پساب و چاههای بی کیفیت جایگزین شد.
وی با بیان این که در زمینه تامین آب صنعت اقدامات خوبی در استان انجام شده است، گفت: براساس یک ماده واحده قانونی در دشتهای ممنوعه و بحرانی کشور اجازه تخصیص بیش از ۲۵ مترمکعب آب در شبانه روز به واحدهای صنعتی غیرمجاز اعلام شده در حالی که هنوز هم در بسیاری از استانها به صنایع چاه اختصاص میدهند، در یزد با ایجاد خطوط انتقال از چاههای تجمیعی به صنایع استان که پراکندگی وسیعی دارند، آب تخصیص مییابد و این خطوط انتقال به هیچ وجه، ارتباطی با آب انتقالی از کوهرنگ ندارد.
این مسئول با اشاره به بحثهایی که در مورد میزان مصرف آب شرب مطرح میشود، گفت: اگر مردم یزد باید مقدار خاصی آب مصرف کنند، این باید برای تمام استانها یکسان باشد نه این که مردم یزد باید کمتر از مردم سایر نقاط کشور آب شرب مصرف کنند و این بی عدالتی محض است. متاسفانه برخی پا را فراتر نهاده و حکم شرعی نیز صادر میکنند.
وی با بیان این که ۹ شهرستان از ۱۲ شهرستان یزد به آب انتقالی وابسته هستند، اظهار کرد: استان یزد تنها یک چهارم نیاز آبی خود را میتواند تامین کند و تنها در نقاط محدودی از استان جمعاً کمتر از ۳۰ میلیون مترمکعب آب قابل شرب برای استحصال وجود دارد در حالی که از منابع محلی، ۵۰ میلیون مترمرمکعب آب برداشت و با اختلاط آن با آب انتقالی، آن را قابل شرب میکنیم.
محجوبی با اشاره به دشواریهای آب استحصالی برای شرب مردم یزد، ادعای این که یزد این آب را در بخش کشاورزی مصرف میکند واقعاً نابخرادانه و غیرمنصفانه ذکر کرد.
مدیر عامل آب منطقهای یزد، حوزه آبخیز زایندهرود، سالانه یک میلیارد مترمکعب آب توزیع میکند که تنها ۶۰ میلیون مترمکعب آن یعنی هفت درصد به یزد آمده و مابقی جهت تامین آب اصفهان و چهارمحال مصرف شده و این سوال مطرح است که آیا کمآبی و تبعات آن در اصفهان به دلیل همین هفت درصد است؟
وی با تاکید بر این که نباید آدرس غلط به مردم بدهیم، افزود: مسئولان اصفهان باید نحوه مصرف آب استانشان را برای مردم خود تبیین کنند.
این مسئول آب مورد نیاز کشاورزان شرق اصفهان را برای برداشت محصول را حداقل ۶۰ میلیون مترمکعب در یک نوبت آبیاری ذکر کرد و گفت: این در حالیست که کشاورزی منطقه که عمدتاً گندم و جو است، نیاز به حدود پنج نوبت آبیاری دارد و آب مورد نیاز تنها یک نوبت آبیاری کشاورزی این منطقه معادل آب شرب یک سال مردم یزد است.
محجوبی در پایان با تاکید بر این که تمام مصارف آب استان یزد شفاف است، اظهار کرد: هر کسی از هر جایگاهی که دارد میتواند به هر نحوی که تمایل دارد این مصارف را رصد کند تا به همگان ثابت شود که آب انتقالی یزد در غیرشرب مردم استفاده نمیشود.
انتهای پیام
نظرات