ندا شفیعی عضو هیئت علمی سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران دریادداشتی که در اختیار ایسنا گذاشت، نوشت: جنگ در جنوب نقشه، شعله‌ور شده بود. این را می‌شد از بی‌تابی اروند و کارون، از گریه‌های ممتد کودکان بی‌مادر، از نخل‌های سوخته‌ی بی‌سر، از کمر شکسته‌ی پل به تماشا نشست! آمده بودند تا روی خاک خوزستان جشن بگیرند و خرمای خرمشهر را به سلامتی «صدام» خیرات کنند. آمده بودند تا عصای نفت را از دست تهران بگیرند! آمده بودند که بنویسند: «به عراق خوش آمدید!» آمده بودند که بمانند…

ما که چیزی برای باختن نداشتیم، مانده بودیم! مانده بودیم که از جنازه‌های‌مان سنگر بسازیم! مانده بودیم که خودمان باشیم. مانده بودیم که خم به ابروی ایران نیاید و با لهجه‌ی مادری فریاد زدیم: «خوزستان فدای سر ایران…»

ماندیم؛ اما جنگ، برادرهای‌مان را از ما کسر کرد. «ابراهیم»هایی که در آتش جنگ، ققنوس‌وار به میدان آمدند و میدان‌دار شدند و اکنون میان‌دار گود مردانگی و ایثارند. شهیدان، زیباترین شکل زیستن را انتخاب کردند و برای آزادی وطن، کوله‌بار وصل را بر دوش کشیدند و از اوج خاکریزها به آسمان پریدند…

جنگ، الفبای غیرت و عشق بود! ملکوتی که فرصت جان به دست آوردن بود، نه جان از دست دادن… شهیدان، دانش‌آموزان این مدرسه بودند.

و حالا سال‌ها از فتح خونین خرمشهر گذشته است؛ اما انگار جنوب، هنوز بوی باروت می‌دهد. هنوز اروند، شب‌ها در حافظه‌ی آب‌هایش پیکر غواصان را مرور می‌کند و کارون، زخم‌های کهنه‌ی وطن را به دریا می‌سپارد. جنگ تمام نشد؛ فقط از سنگرهای خاکی به مرزهای دیگر کوچ کرد. «فتح خرمشهر» هنوز در تقویم غیرت این سرزمین جاری‌ست و مردان خدا هنوز از میان دود و آتش، قامت می‌گیرند.

این‌بار هم آمده بودند… با آتش آمریکا و خنجر اسرائیل؛ آمده بودند تا خواب شکستن ایران را تعبیر کنند. اما نمی‌دانستند این خاک، وارث خون همان مردانی‌ست که خرمشهر را از میان آوار و آتش بیرون کشیدند. نمی‌دانستند هنوز هم در رگ‌های این سرزمین، غیرتِ «ابراهیم»ها جاری‌ست؛ همان‌ها که از جان گذشتند تا وطن، سر خم نکند.

جنگ «دوازده‌روزه» و «رمضان»، دوباره آینه‌ی خرمشهر شد؛ آینه‌ای که نشان داد این ملت، هر بار از میان خاکستر، ققنوس‌وار برمی‌خیزد. ما از نسل مردان و زنانی هستیم که بلدند چگونه با دست‌های خالی، معجزه بیافرینند؛ نسل آنان که اگر تمام جهان روبه‌رویشان بایستد، باز هم بر بلندای تاریخ فریاد خواهند زد:
«خوزستان فدای سر ایران»
«و ایران، سربلندِ همیشه‌ی تاریخ».

انتهای پیام