پژوهشگران اظهار کردند: این رژیم غذایی ممکن است با خطر از دست رفتن توده عضلانی همراه باشد؛ موضوعی که برای افراد بالای ۶۰ سال اهمیت ویژهای دارد.
رژیم روزهداری متناوب در سالهای اخیر به یکی از محبوبترین روشهای کاهش وزن تبدیل شده است، زیرا برخلاف بسیاری از رژیمهای غذایی، نیازی به شمارش روزانه کالری ندارد و بیشتر بر زمان غذا خوردن تمرکز میکند.
دو شیوه رایج این رژیم شامل «غذا خوردن در بازه زمانی محدود» و «رژیم ۵:۲» است. در روش نخست، فرد تمام وعدههای غذایی خود را در یک بازه هشتساعته مصرف میکند و ۱۶ ساعت باقیمانده را روزه میگیرد. در رژیم ۵:۲ نیز افراد پنج روز هفته بهطور عادی غذا مصرف میکنند و در دو روز دیگر مصرف کالری خود را به میزان قابلتوجهی کاهش میدهند.
پژوهشگران برای بررسی تاثیر سن بر نتایج روزهداری متناوب، ۲۸ کارآزمایی بالینی شامل بیش از ۱۸۰۰ بزرگسال را مورد ارزیابی قرار دادند. نتایج نشان داد، این الگوی غذایی در زنان و مردان و در گروههای سنی مختلف موجب کاهش وزن و کاهش شاخص توده بدنی(BMI) میشود.
با این حال، پژوهشگران تاکید کردند که واکنش بدن به روزهداری متناوب فقط به کاهش وزن محدود نمیشود. به گفته آنان، هرچند افراد جوان و سالمند هر دو وزن از دست میدهند، اما تغییرات متابولیکی ایجاد شده در بدن آنان یکسان نیست و سن میتواند بر نحوه سازگاری بدن با روزهداری تاثیر بگذارد.
یکی از مهمترین یافتههای این پژوهش به کاهش توده عضلانی مربوط میشود. بسیاری از افراد تصور میکنند وزن ازدسترفته در رژیمهای غذایی عمدتا از چربی بدن تامین میشود، اما نتایج پژوهشها نشان میدهد، بخشی از این کاهش وزن ممکن است ناشی از تحلیل عضلات باشد.
نتایج تحقیقات پیشین نشان دادند که حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش وزن حاصل از رژیمهای غذایی، از بافت عضلانی تامین میشود. در یکی از تحقیقات بررسیشده در این پژوهش، حتی تا ۶۵ درصد وزن ازدسترفته مربوط به بافت بدون چربی، ازجمله عضلات، بوده است.
پژوهشگران هشدار میدهند: این موضوع برای سالمندان میتواند نگرانکننده باشد، زیرا افراد با افزایش سن بهطور طبیعی بخشی از توده عضلانی خود را از دست میدهند. از دست رفتن عضلات بیشتر به دلیل پیروی از این رژیم غذایی ممکن است خطر ضعف جسمانی، کاهش تعادل، زمین خوردن، محدود شدن تحرک و کاهش استقلال فردی را افزایش دهد.
این پژوهش همچنین راهکارهایی را نیز برای کاهش این خطر معرفی کرده است. نتایج چندین تحقیق نشان داد، افرادی که روزهداری متناوب را با فعالیت بدنی، بهویژه تمرینات مقاومتی مانند وزنهبرداری یا استفاده از کشهای ورزشی ترکیب میکنند، بهتر میتوانند توده عضلانی خود را حفظ کرده و همزمان چربی بدن را کاهش دهند.
همچنین مصرف پروتئین کافی، یکی دیگر از عوامل کلیدی در حفظ عضلات شناخته شد. پژوهشگران توصیه کردند، افرادی که از رژیم روزهداری متناوب پیروی میکنند، بهویژه افراد مسن، توجه بیشتری به دریافت پروتئین داشته باشند، زیرا پروتئین، نقش اساسی در حفظ و ترمیم بافت عضلانی ایفا میکند.
مدیکال گزارش کرد، یافته قابلتوجه دیگر این پژوهش به تغییرات سطح کلسترول مربوط میشود. هرچند روزهداری متناوب معمولا بهعنوان روشی برای بهبود سلامت قلب معرفی میشود و برخی مطالعات کاهش «کلسترول بد»(LDL) را گزارش کردهاند، اما این نتایج نشان داد سطح «کلسترول بد» در بسیاری از گروههای سنی اندکی افزایش یافته است.
پژوهشگران تاکید کردند، این نتیجه به معنای مضر بودن رژیم روزهداری متناوب نیست، اما نشان میدهد، افراد نباید انتظار داشته باشند همه شاخصهای سلامتی بهطور خودکار بهبود پیدا کنند. آنان توصیه کردند، افرادی که برای مدت طولانی از این رژیم پیروی میکنند، بهطور منظم سطح کلسترول خود را کنترل کنند.
در مجموع، پژوهشگران معتقدند، روزهداری متناوب میتواند ابزار موثری برای کاهش وزن و مدیریت سلامت باشد، اما نباید آن را یک راهحل یکسان برای همه افراد دانست. به گفته آنان، سن، وضعیت بدنی، میزان فعالیت ورزشی و مصرف پروتئین از عواملی هستند که میتوانند نتایج این رژیم را تحت تاثیر قرار دهند.
براساس نتایج این پژوهش، سالمندانی که قصد پیروی از رژیم روزهداری متناوب را دارند، در صورت ترکیب این روش با تمرینات قدرتی، دریافت پروتئین کافی و پایش منظم شاخصهای سلامت مانند کلسترول، میتوانند از مزایای آن بهره بیشتری ببرند و خطرات احتمالی آن را کاهش دهند.
نتایج این پژوهش در نشریه تخصصی Nutrients منتشر شده است.
انتهای پیام
