به گزارش ایسنا، یک ربات انساننما با موفقیت به قله آتشفشان چیمبورازو(Chimborazo) در اکوادور رسیده است. این یک نقطه عطف جدید در تلاشها برای سوق دادن رباتهای انساننما، فراتر از محیطهای کنترلشده به برخی از خشنترین محیطهای جهان است.
این ربات، یک ربات انساننمای اصلاحشده G1 محصول شرکت چینی Unitree است که پمبا(Pemba) نام گرفته و به تازگی سفری را به قله ۶۲۰۰ متری چیمبورازو به پایان رسانده است.
طبق جزئیات پروژهای که توسط تیم عملیات آن به اشتراک گذاشته شده و توسط Humanoids Daily گزارش شده است، این صعود اولین مرحله از یک سفر رباتیک بلندپروازانه است که در نهایت میتواند شاهد تلاش این ربات انساننما برای صعود به قله اورست باشد.
برخلاف ویدیوهای رایج و رو به افزایش از رباتهایی که میرقصند، میدوند یا حرکات آکروباتیک انجام میدهند، پروژه «پمبا» برای پاسخ به یک پرسش متفاوت طراحی شده است؛ اینکه آیا رباتهای انساننما میتوانند در محیطهای دورافتادهای که انسانها با خطرات قابل توجهی مواجه هستند و ماشینهای معمولی برای کار با آنها مشکل دارند، به ابزارهای مفیدی تبدیل شوند؟
رباتی که برای طبیعت وحشی طراحی شده است
این پروژه توسط مهندس پابلو برلانگا بومار(Pablo Berlanga Boemare)، بنیانگذار شرکت «Geologic Dome» که پیش از این در طرحهای حفاظتی با صندوق جهانی حیات وحش(WWF) در مناطقی از جمله حوضه کنگو و جنگلهای بارانی آمازون کار میکرد، رهبری میشود.
پابلو ویدیویی در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرده است که در آن خاطرنشان میکند که این مفهوم از یک چالش عملی پدید آمده است.
بسیاری از مناطق حفاظتشده برای نظارت بر حیات وحش، قطع غیرقانونی درختان، شکار غیرقانونی و تغییرات محیطی به شبکههای گستردهای از دوربینها و حسگرهای ثابت متکی هستند. این تیم استدلال میکند که پلتفرمهای رباتیک سیار در نهایت میتوانند جایگزین انعطافپذیرتری ارائه دهند.
به جای نصب هزاران دوربین ثابت در مناطق دورافتاده، یک ربات انساننما مجهز به دوربینها، حسگرها، اتصال ماهوارهای و هوش مصنوعی داخلی میتواند به طور خودکار در مناطق وسیعی گشتزنی کند و دادههای محیطی را جمعآوری کند.
این پروژه سیستمهای آیندهای را که با انرژی خورشیدی کار میکنند و از طریق شبکههای ماهوارهای مانند استارلینک متصل میشوند، پیشبینی میکند.
واقعیت پشت این صعود رباتیک
در حالی که صعود به قله چیمبورازو دستاورد قابل توجهی است، اما یک صعود کاملاً خودکار نبوده است. به گفته تیم این پروژه، «پمبا» به طور مستقل در بخشهایی از زمین با شیب کمتر از ۳۰ درجه راه میرفت و در بخشهایی از این صعود ۱۶ ساعته که شیب، تندتر و حرکت از نظر فنی دشوارتر بود، اعضای گروه اعزامی، ربات را حمل میکردند.
هدف اکنون گسترش تدریجی قابلیتهای خودکار این ربات از طریق سیستمهای یادگیری تقویتی است که برای مقابله با سطوح به طور فزاینده دشوار برای پیمایش آموزش دیدهاند.
این چالشی فراتر از حرکت است. ارتفاعات بسیار بالا، قطعات الکترونیکی و باتریها را در معرض دمای انجماد، تغییرات سریع دما و کاهش راندمان خنککننده قرار میدهد و مهندسان برای مقابله با این شرایط، سیستمهای مدیریت حرارتی سفارشی و سختافزار تهویه را در لباس محافظ ربات ادغام میکنند.
این اصلاحات بر اساس آزمایشهای قبلی در هوای سرد انجام شده در منطقه آلتای چین انجام شده است، جایی که طبق گزارشها، ربات G1 شرکت Unitree در دماهای پایین تا منفی ۴۷.۴ درجه سانتیگراد کار میکرد.
اورست همچنان چالش نهایی است
هدف بلندمدت این تیم، اعزام این ربات انساننما به هیمالیا است.
شرکت «Geologic Dome» و شرکت «Fourteen Peaks Expedition» مستقر در نپال، پیشنهاد استقرار یک ربات انساننما در کوه اورست را به عنوان بخشی از یک ماموریت تحقیقاتی با تمرکز بر عملکرد رباتیک در محیطهای سخت ارائه دادهاند.
این طرح، ربات را بین کمپ اصلی اورست و کمپ چهارم در ارتفاع تقریباً ۸۰۰۰ متری آزمایش میکند و دادههایی در مورد عملکرد باتری، حرکت، فشار مفاصل و انعطافپذیری محیطی جمعآوری میکند.
محققان همچنین امیدوارند که سیستمهای رباتیک آینده بتوانند در جمعآوری زباله، نظارت بر یخچالهای طبیعی، عملیات جستجو و نجات و بررسی محیطی در منطقه اورست کمک کنند.
با این حال، این پروژه با یک مانع غیرمنتظره روبرو است. نپال در حال حاضر فاقد یک چارچوب قانونی برای سفرهای رباتیک به اورست است. طبق گزارشها، مقامات قبل از انجام هرگونه ماموریتی، درخواست مقررات جدیدی را برای کوهنوردان غیرانسانی کردهاند. در نتیجه، تلاش برای صعود به اورست به تعویق افتاده است، زیرا برگزارکنندگان با مقامات برای ایجاد دستورالعملهای مناسب همکاری میکنند.
فراتر از یک آزمایش کوهنوردی
اهمیت پروژه «پمبا» فراتر از کوهنوردی است. شرکتهای رباتیک انساننما به طور فزایندهای ادعا میکنند که ماشینهایشان در نهایت در انبارها، کارخانهها، سایتهای ساختمانی، مناطق فاجعهزده و محیطهای دورافتاده کار خواهند کرد. با این حال، اثبات این قابلیتها مستلزم آزمایش در خارج از محیطهای با دقت کنترلشده است.
محیطهای کوهستانی، یک زمین آزمایش منحصر به فرد و طاقتفرسا را ارائه میدهند. رباتها باید با زمینهای ناپایدار، دمای شدید، ارتباطات محدود، محدودیتهای برق و آب و هوای غیرقابل پیشبینی کنار بیایند. همه این شرایط، نقاط ضعف را در سختافزار و سیستمهای هوش مصنوعی آشکار میکند.
اینکه آیا «پمبا» در نهایت به قله اورست میرسد یا خیر، هنوز مشخص نیست، اما صعود موفقیتآمیز آن به چیمبورازو نشان میدهد که مرز بعدی برای رباتهای انساننما ممکن است برخی از چالشبرانگیزترین مناطق روی زمین باشد.
انتهای پیام
