احمد زمانیان یزدی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به وضعیت ترافیک و توقف کامیونها در مرز دوغارون، اظهار کرد: مسئله توقف در مرزها از دیرباز مطرح بوده و همواره در دوغارون وجود داشته است. گرچه گرههای زیرساختی تا حدی وجود دارد، اما زیرساختها چندان مشکلزا نیستند؛ مشکل اصلی نبود هماهنگی میان دستگاهها در مرز و همچنین نبود هماهنگی با طرف افغانستانی است.
وی افزود: بروکراسیهای اداری در مرز دوغارون بسیار زیاد است و چندین دستگاه در آنجا مستقر هستند که هرکدام بنا به وظیفه خودشان میخواهند بازرسی و بررسی انجام دهند؛ همین بروکراسیهای اداری موجب شده توقفها زیاد شود.
رئیس انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی خراسان رضوی با تأکید بر اینکه در این زمینه ارادهای برای همکاری متقابل وجود ندارد، تصریح کرد: با اینکه ساعت کار بالا برده شده و ادعا میشود بهصورت شبانهروزی کار صورت میگیرد، اما عملا اتفاق خاصی نیفتاده است. اگر در حال حاضر ورود و خروج تا حدی بیشتر شده، به این دلیل است که بهواسطه محاصره دریایی و شرایط جنگی، حجم کالا بهویژه کالای ترانزیتی کاهش یافته است.
وی با اشاره به ضعف مدیریت یکپارچه در مرز گفت: در آنجا هر دستگاهی برای خودش تصمیمگیرنده است؛ منطقه آزاد میخواهد تصمیماتی بگیرد، ماشینها بهخاطر شرکت نفت متوقف میشوند، گمرک، پایانه مرزی، گذرنامه و… هرکسی میخواهد کارهای خودش را انجام بدهد و همین عامل توقفها را ایجاد میکند.
زمانیان افزود: این دستگاهها برنامه خاصی ندارند؛ بارها نیز گرههای کار را گوشزد کردیم اما مشکلات اینجاست که ارادهای برای حل آن وجود ندارد.
رئیس انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی خراسان رضوی با برشمردن خسارتهای ناشی از این توقفها، تأکید کرد: راننده سرمایه هنگفتی با خود دارد؛ کامیون وقتی متوقف باشد، نمیتواند سرویس بهموقع بدهد و خدمات لازم را ارائه کند. رانندهای که پیش از این ماهی دو سرویس انجام میداد، اکنون در هر ۴۰ روز یک سرویس میدهد.
وی بیان کرد: از سوی دیگر کانتینرهایی که بارگیری دارند، روزانه ۱۰ تا ۱۵ دلار هزینه توقف (دموراژ) برایشان در نظر گرفته میشود و اگر کندتر پرداخت شود، صاحب کالا نیز بهموقع بار را در مقصد مثلا افغانستان دریافت نمیکند تا در موعد مقرر عرضه شود.
زمانیان اظهار کرد: شرکتهای حملونقل نیز با مسائل مطالبات و نقدینگی مواجه میشوند؛ چراکه صاحب کالای خارجی تا بار به دستش نرسید پول نمیدهد و شرکتهای کشتیرانی نیز حتی یک روز تخفیف در دموراژ کانتینرها قائل نمیشوند.
هرچه توقف بیشتر، کرایه دو الی سه برابر بیشتر میشود
رئیس انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی خراسان رضوی خاطرنشان کرد: در این میان سه بخش یعنی شرکتهای حملونقل بینالمللی، رانندهها و صاحبان کالا متضرر میشوند و بخش اعظم مسئولیت بر دوش شرکتهای حملونقل بینالمللی است؛ اینها خسارت مادی و معنوی دارند. هرچه توقف بیشتر باشد، در مبدأ برای بارگیری کامیون کم میشود و کرایهها فوقالعاده بالا میرود.
وی گفت: وقتی بنا به صحبتهای فعالان حوزه حمل و نقل میشود، حدود چهار الی ۵۰۰۰ کامیون در مرز متوقف شدند، برای بارگیری در مبدأ کامیونی نمیماند و کرایهها دو الی سه برابر میشود. در این شرایط برخی شرکتها با صاحب کالا قرارداد دارند و درگیر میشوند؛ صاحب کالا نیز این هزینههای بالا را نمیپذیرد و این مشکلات و معضلات ادامه پیدا میکند.
زمانیان با اشاره به تکرار ارائه راهکارها و بینتیجه ماندن آنها، بر نبود اراده در مسئولان برای روانسازی تردد و همچنین مشکلات موجود در سمت افغانستان تأکید و اظهار کرد: بهطور مستمر در حال ارائه راهکار هستیم، بهویژه برای بارهای ترانزیتی که باید بدون توقف از مرز خارج شوند اما متأسفانه شاهد توقف ۷ الی ۱۰ روزه این کامیونها هستیم که باعث ایجاد هزینههای هنگفت دموراژ هزینه توقف کانتینر میشود.
وی با بیان اینکه به نظر میرسد برخی منافع، مانع از روانسازی تردد میشوند، افزود: بارها مشکلات را به دستگاههای دولتی فعال در مرز گوشزد کردیم و حتی خودشان نیز از گرههای موجود آگاهند، اما متأسفانه ارادهای برای حل آنها دیده نمیشود. این چرخه معیوب که هر دستگاه، مشکل را به گردن دستگاه دیگر میاندازد، در هیچ جای دنیا مشاهده نمیشود.
زمانیان یزدی در پاسخ به این پرسش که آیا مشکل از سمت ایران است یا افغانستان؟، گفت: هر دو طرف مشکل دارند. در سمت افغانستان نیز کامیونها برای خالی کردن بار و ورود به نوبت، متوقف میشوند. آنها نیز مسائل خاص خودشان را دارند. با وجود برگزاری نشستهای متعدد مرزی میان مسئولان استانی خراسان و ولایت هرات، هنوز این مشکلات پابرجاست. در ایران، سازمانها و ادارات متعدد با بروکراسی اداری خود باعث توقف میشوند و در آن سوی مرز نیز حکومت طالبان با مشکلات خاص خود دست و پنجه نرم میکند. در نتیجه، کامیونها هم در ایران و هم در افغانستان معطل میمانند.
رئیس انجمن صنفی شرکتهای حملونقل بینالمللی خراسان رضوی با اشاره به اینکه مسئولان در هر دو سوی مرز از مشکلات آگاهند، اما راهکاری عملی نمیشود، تأکید کرد: مهمترین نیاز فعلی، وجود یک اراده قوی و یک مدیر واحد در مرز است تا همه دستگاهها از او تبعیت کنند. در حال حاضر، من فعال اقتصادی یا نماینده تشکل، باید مشکلات را به تکتک دستگاهها (گمرک، پایانه، شرکت نفت، منطقه آزاد، مرزبانی و…) منتقل کنم که فایدهای ندارد.
وی ادامه داد: اگر یک نفر مسئولیت مدیریت مرز را بر عهده بگیرد و تمامی زیرمجموعهها از او تبعیت کنند و مشکلات فقط به او منتقل شود، آنگاه میتوان به برنامهریزی و مدیریت مؤثر امیدوار بود. تعدد مراکز تصمیمگیری، چالش اساسی است و اگر این معضل حل شود، بسیاری از مشکلات توقف کامیونها نیز برطرف خواهد شد.
زمانیان بر ابعاد ملی این ضرر و زیان تأکید و تصریح کرد: تفاوتی نمیکند که شرکت متضرر شود یا کامیون ایرانی؛ اینها همه ضرر ملی است و باید این موضوع جدی گرفته شود.
انتهای پیام
