نتایج تحلیل جدید از ۴۵ سال داده‌های اقلیمی جهان نشان می‌دهد از دهه ۱۹۸۰ تاکنون، فصل گرمای شدید حدود ۵۰ درصد از خشکی‌های جهان و فصل گرمای مرطوب در ۴۸ درصد این مناطق طولانی‌تر شده است.

این تغییر در مناطق مختلف الگوی یکسانی ندارد به‌طوری که در بخش‌هایی از آمریکا، چین، شمال آفریقا و شرق اروپا، روزهای گرم شدید بیشتر به سمت پاییز کشیده شده‌اند، در حالی که در اروپای غربی، جنوب آفریقا و شمال‌غرب هند، افزایش گرما بیشتر در بهار گسترش یافته است.

پژوهشگران با بررسی روزهای بسیار گرم در دهه ۱۹۸۰ و مقایسه آنها با سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ دریافتند تغییرات فصل گرما در بسیاری از مناطق با الگویی که فقط بر اساس افزایش میانگین دما انتظار می‌رفت، مطابقت ندارد.

به‌عنوان مثال، در فینیکس آمریکا، فصل گرمای خشک حدود ۱۰ روز دیرتر و گرمای مرطوب حدود ۵.۵ روز زودتر آغاز می‌شود. این شهر در تابستان ۲۰۲۴، ۱۱۳ روز متوالی دمای بالاتر از ۳۸ درجه سانتی‌گراد را تجربه کرد و در اکتبر نیز ۲۱ روز متوالی رکورد دمایی ثبت شد.

پژوهشگران هشدار دادند که گرمای شدید خارج از فصل معمول می‌تواند خطرات بیشتری برای سلامت انسان به همراه داشته باشد زیرا بدن هنوز با گرما سازگار نشده یا ممکن است از فشار گرمای تابستان در حال بازیابی باشد. به همین دلیل، کارشناسان بر ضرورت تداوم سامانه‌های هشدار گرما و مراکز خنک‌کننده در ماه‌های بهار و پاییز تاکید کردند.

این نتایج همچنین نشان می‌دهد که گرمای خشک می‌تواند فشار بیشتری بر محصولات کشاورزی و اکوسیستم‌ها وارد کند، در حالی که گرمای مرطوب برای انسان خطرناک‌تر است زیرا رطوبت بالا توانایی بدن برای خنک شدن از طریق تعریق را کاهش می‌دهد.

بر اساس گزارش ارث، پژوهشگران می‌گویند تغییرات رطوبت، کاربری زمین و الگوهای گسترده آب‌وهوایی می‌تواند در کنار تغییرات اقلیمی در طولانی‌تر شدن فصل گرمای شدید نقش داشته باشد.

نتایج کامل این پژوهش در نشریه AGU Advances منتشر شده است.

انتهای پیام