پژوهشگران دریافتند که داده‌های دمایی مورد استفاده در بسیاری از مطالعات مربوط به پیامدهای تغییرات اقلیمی با خطاهای پنهانی همراه است که می‌تواند نتایج این پژوهش‌ها را تحت تاثیر قرار دهد.

از آنجا که ایستگاه‌های هواشناسی در فاصله‌های زیادی از یکدیگر قرار دارند، برای بسیاری از محله‌ها، شهرها و زمین‌های کشاورزی داده مستقیم دمایی وجود ندارد. پژوهشگران برای جبران این خلا، دما را بر اساس داده‌های ایستگاه‌های نزدیک تخمین می‌زنند اما این تخمین‌ها همیشه دقیق نیستند.

نتایج نشان داد میزان خطا به ویژگی‌های جغرافیایی و تراکم ایستگاه‌های هواشناسی بستگی دارد. برای نمونه، در مناطق کوهستانی مانند بولدر در کلرادو، اختلاف داده‌های تخمینی با دمای واقعی به‌طور میانگین نزدیک به ۱۵ درجه فارنهایت بود، در حالی که این اختلاف در مناطق مسطح و دارای پوشش مناسب‌تر مانند شیکاگو، به حدود یک درجه فارنهایت کاهش یافت.

پژوهشگران همچنین دریافتند که خطاهای دمایی تصادفی نیستند و می‌توانند به‌صورت سیستماتیک نتایج مطالعات مربوط به پیامدهای گرما را تغییر دهند. در یکی از روش‌های رایج تخمین دما، میانگین خطا ۳.۳ درجه فارنهایت، معادل ۱.۸۵ درجه سانتی‌گراد بود، رقمی که از سقف ۱.۵ درجه سانتی‌گراد گرمایش تعیین‌ شده در توافق پاریس بیشتر است.

آنان برای بررسی تاثیر این خطاها، بیش از ۲۰ میلیون مورد جرم و جنایت را بررسی کردند. پژوهشگران ابتدا رابطه میان گرمای شدید و جرائم خشونت‌آمیز را در سطح شهر سنجیدند و سپس همان داده‌ها را در مقیاس شهرستان بررسی کردند. در مقیاس جغرافیایی بزرگ‌تر، تاثیر برآورد شده گرمای شدید بر جرم و جنایت به شکل محسوسی کاهش یافت.

یکی از پژوهشگران گفت: اگر مطالعات اقلیمی تاثیر گرمای شدید بر جرم و جنایت، خسارت محصولات کشاورزی یا بحران‌های بهداشتی را اشتباه برآورد کنند، سیاست‌گذاران نیز ممکن است ابعاد اقدامات لازم برای مقابله با این پیامدها را نادرست تخمین بزنند.

آنان تاکید کردند هیچ روش واحدی برای تخمین دما در همه مناطق وجود ندارد. در مناطقی با شبکه متراکم ایستگاه‌های هواشناسی، استفاده از داده‌های ایستگاه‌های نزدیک می‌تواند دقیق‌تر از برخی داده‌های شبکه‌ای پیچیده باشد. در مناطق دارای پوشش ضعیف نیز داده‌های شبکه‌ای عملکرد بهتری دارند.

بر اساس گزارش سایت ارث، این پژوهش بر اهمیت گسترش شبکه ایستگاه‌های هواشناسی و بهبود پایش مکانی دما تاکید می‌کند زیرا خطا در داده‌های اولیه می‌تواند از مدل‌های کشاورزی و پیش‌بینی جرم و جنایت گرفته تا برنامه‌ریزی سلامت عمومی و سیاست‌گذاری اقلیمی را تحت تاثیر قرار دهد.

نتایج این پژوهش در مجله Association of Environmental and Resource Economists منتشر شده است.

انتهای پیام