در یادداشت محمد بزاززاده که در اختیار ایسنا قرار داده، آمده است:

"مَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً؛ هر کس انسانی را نجات دهد، گویی همه مردم جهان را نجات داده است

سرزمین نخلستان‌ها و رودهای خروشان، تنها پذیرای غیورمردان ارتش و سپاه و بسیج مردمی نبود که با تفنگ از خاکش دفاع کردند؛ بلکه در هر قدم از این مسیر دشوار، گام‌به‌گام، دستانی گرم و لبخندهای امیدبخش را همراه داشت.

داوطلبان جمعیت هلال‌احمر خوزستان، کسانی که در هر تپش قلب این استان، ردی از ایثار و در هر زخم، مرهمی از مهر بر جای گذاشتند.

سهم جمعیت هلال‌احمر خوزستان از دفتر خاطرات تاریخ، با خون و عرق در روزهای سخت دفاع مقدس
نوشته شد. زمانی که آسمان خوزستان به رنگ آتش درآمده بود، امدادگران در قالب «امدادجبهه» شجاعانه در کنار رزمندگان، خطوط مقدم حق علیه باطل را گستردند.

آنان نه تنها با اعزام تیم‌های امدادی به قلب میدان نبرد، زخم‌های تن مجاهدان فی سبیل الله را التیام بخشیدند، بلکه با سازمان‌دهی و ارائه خدمات گسترده اجتماعی و درمانی در پشت جبهه، به تکیه‌گاهی استوار برای خانواده‌های شهدا و مجاهدین مبدل شدند تا هیچ رزمنده‌ای احساس تنهایی نکند.

جایی که ترس پایان می‌یابد، رسالت امداد آغاز می‌شود

اما رسالت این مردان و زنان دلیر، تنها به دوران جنگ تحمیلی محدود نشد. هر جا که فریاد کمک برخاست و هر جا که طبیعت با تندی چهره نمود، ردپای فرشتگان نجات جمعیت هلال‌احمر خوزستان نمایان بود.

از سیل‌های سهمگین و آبگرفتگی‌های وسیع شهری تا لرزه‌های زمین و خشکسالی‌های جانکاه؛ آنان همواره پیش‌قراول امداد بودند. چه در خاک گرم خوزستان و چه در اعزام به سایر استان‌های کشور، داوطلبان این مجموعه برآمده از دل مردم، با جمع‌آوری کمک‌ها و توزیع امید در دل‌ها، در کنار مردم ایستادند؛ حماسه‌ای که سیل سال ۹۸، بارزترین گواه بر این همدلی و ایستادگی بی‌دریغ بود.

روزگاری دیگر، وویروسی نامرئی و بدخواهانه به جنگ بشریت آمد

در دوران سیاه پاندمی کرونا، زمانی که شهرها در سکوتی ترسناک فرو رفته بودند و مرگ در هر گوشه‌ای کمین کرده بود، خانواده بزرگ جمعیت هلال‌احمر خوزستان بار دیگر معنای جانفشانی را به رشته تحریر درآوردند.

آنان در جبهه‌ای بی‌صدا اما پرتلاطم، با برپایی مراکز غربالگری و تب‌سنجی در ورودی شهرها و مراکز حساس، سدی در برابر پیشروی ویروس ساختند. زمانی که دنیا در جست‌وجوی تجهیزات بود، این هلال احمری ها بودند که با اراده‌ای پولادین، کارگاه‌های تولید ماسک و گان و شیلد به راه انداختند تا نیاز مردم را تأمین کنند. ‌

 اما اوج ایثار، در اعزام تیم‌های جهادی به قلب مراکز درمانی و حضور در بخش‌های مراقبت های ویژه بیماران مبتلا به کوئید ۱۹ و برپایی بیمارستان ویژه بیماران درگیر با کرونا بود؛ جایی که امدادگران، همگام با کادر درمان به استقبال از خطری مرگبار رفته و ضمن دوری از خانواده‌های خود، در کنار بیمارانی ایستادند که تنها امیدشان بعد از خدا به نفسی تازه بود.

 از تأسیس آزمایشگاه‌های تشخیصی برای شناسایی سریع ویروس تا مشارکت گسترده و شبانه‌روزی در برپایی مراکز واکسیناسیون در دورترین نقاط استان، همگی گواه بر این بود که جمعیت هلال‌احمر خوزستان، هرگز در برابر رنج مردم بی‌تفاوت نماند. 

ایثار، یعنی لبخند زدن در اوج درد، تا دیگری التیام یابد و امروز،در روزگاری که طبل جنگ‌های تحمیلی دوازده روزه و نبردهای رمضان دوباره به صدا درآمده، جوانان سلحشور خوزستان باز هم ثابت کردند که ترس را به زنجیر کشیده‌اند.

زیر آتش مستقیم موشک‌های رژیم کودک‌کش صهیونیستی و استکبار جهانی، همان جوانانی که میراث‌داران خون شهدای دفاع مقدس‌اند، لحظه‌ای از پا ننشستند. آنان با جسارتی وصف‌ناپذیر،خستگی و هراس را شرمنده کردند و نشان دادند که در مسیر خدمت به مظلومان، هیچ خطری نمی‌تواند سد راه اراده‌ای شود که با ایمان و عشق گره خورده است. ‌

در کنار تمامی این حماسه‌ها، جمعیت هلال‌احمر خوزستان هرگز از حضور در میان مردم غافل نشد. آموزش‌های همگانی کمک‌های اولیه، گامی بود برای تبدیل هر شهروند به یک نجات‌دهنده؛ تا فرهنگ «نجات» در رگ‌های مردم جاری شود. ‌ 

جمعیت هلال‌احمراستان خوزستان، نه یک ساختار سازمانی، بلکه یک «عشق» است؛ عشقی که از خطوط آتشین جنگ تا کوچه‌های سیل‌زده، و از مراکز قرنطینه تا میدان‌های نبرد با صهیون جاریست. آنان پاسداران زندگی‌اند که با هر ضربان قلب، نام «خدمت» را بر پیشانی تاریخ حک می‌کنند. ‌ 

و آنچه در صفحات تاریخ خدمت بی منت موج می زند این است که داوطلب هلال احمربودن، انتخابِ عشق است."

انتهای پیام