پاییز برای بسیاری با رنگ‌های تازه، هوای خنک و تغییر ریتم روزمره همراه است، اما برای برخی افراد، تغییر فصل چیزی فراتر از جابه‌جایی تقویم و آب‌وهواست. روزهایی که کوتاه‌تر می‌شوند و سبک زندگی نیز آرام‌آرام تغییر می‌کند، می‌توانند حال روانی بعضی افراد را تحت تأثیر قرار دهند؛ به‌گونه‌ای که بی‌حوصلگی و خستگی، جای نشاط و انگیزه روزهای گذشته را بگیرد.
افسردگی فصلی از جمله اختلالاتی است که ارتباط آن با تغییر فصل مورد توجه متخصصان سلامت روان قرار گرفته است؛ اختلالی که ممکن است در ظاهر با یک افت ساده در انرژی یا علاقه به فعالیت‌های روزمره اشتباه گرفته شود، اما در برخی افراد شدت بیشتری پیدا کند و زندگی شخصی، اجتماعی و کاری آنان را تحت تأثیر قرار دهد. شناخت نشانه‌ها و توجه به تغییرات خلقی در آغاز فصل‌های سرد، می‌تواند نخستین گام برای جدی گرفتن این تغییرات و مراجعه به متخصص باشد.
افسردگی فصلی در زنان چهار برابر مردان شایع‌تر است
دکتر مصطفی زارعان، روانشناس بالینی در گفت‌وگو با ایسنا، افسردگی فصلی را الگویی از افسردگی اساسی در DSM-5 دانست و گفت: این اختلال بیشتر در پاییز و زمستان و به دنبال کاهش نور خورشید بروز می‌کند و زنان چهار برابر مردان در معرض ابتلا به آن هستند. سابقه خانوادگی، زندگی در مناطق دورتر از خط استوا و قرار داشتن در اوایل جوانی نیز احتمال ابتلا به این اختلال را افزایش می‌دهد.
وی خستگی با وجود خواب زیاد، افزایش وزن، پرخوری و میل شدید به کربوهیدرات را از علائم شایع افسردگی فصلی عنوان کرد و افزود: این اختلال می‌تواند با خلق افسرده، احساس بی‌علاقگی به فعالیت‌های لذت‌بخش، کاهش انرژی، احساس بی‌ارزشی، اختلال تمرکز همراه باشد.
وی بر اهمیت توجه به سلامت عمومی در پیشگیری و کنترل افسردگی فصلی تأکید و عنوان کرد: ورزش منظم، تغذیه سالم، خواب کافی، فعال بودن و حفظ ارتباط با خانواده و گروه‌های اجتماعی می‌تواند در پیشگیری و درمان این اختلال مؤثر باشد.
خانه‌نشینی در روزهای سرد، زنگ خطر افسردگی فصلی است
سالار صمدزاده، روانشناس در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به بروز اختلال عاطفی فصلی، اظهار کرد: این اختلال با تغییرات شیمیایی و هورمونی در بدن، از جمله ملاتونین و سروتونین، ارتباط دارد و تغییرات آب‌وهوا و نوسان این مواد می‌تواند بر خلق‌وخو و الگوی خواب افراد تأثیر بگذارد.
وی ادامه داد: ماندن طولانی‌مدت در خانه به دلیل سردی و تاریکی هوا می‌تواند انزوا و خانه‌نشینی را افزایش داده و زمینه بروز غم و افسردگی را فراهم کند.
وی بر اهمیت حفظ ارتباطات اجتماعی برای پیشگیری و کاهش علائم اختلال عاطفی فصلی تأکید کرد و گفت: معاشرت با دوستان و عزیزان و مشارکت در فعالیت‌های داوطلبانه می‌تواند در کاهش آثار این اختلال مؤثر باشد. همچنین در صورت نیاز، استفاده از روش‌های درمانی متناسب با شرایط فرد ضروری است.
انتهای پیام
