عباس پور سلیم در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: مهمترین چالش نظام آموزشی کشور فاصله میان اهداف و انتظارات نظام تعلیم و تربیت با واقعیت های موجود در کلاس‌های درس است.

وی افزود:  از مدارس انتظار می‌رود دانش آموزانی خلاق، نقاد، مسئولیت پذیر و توانمند در حل مسائل تربیت کند اما در بسیاری از موقعیت‌ها همچنان بر انتقال، محفوظات کتاب محوری و موفقیت در امتحانات تأکید می‌شود. در چنین شرایطی فرصت کافی برای پرورش مهارت‌های‌،زندگی، تفکر انتقادی، خلاقیت و یادگیری عمیق دانش‌آموزان فراهم نمی‌شود.

پورسلیم ادامه داد: از سوی دیگر نابرابری در برخورداری از امکانات آموزشی به ویژه میان مناطق برخوردار و کم برخوردار شهری و روستایی همچنان یکی از مسائل جدی نظام آموزشی است. این مشکلات با بی ثباتی برخی سیاست‌های آموزشی، تمرکزگرایی و کمبود حمایت‌های حرفه ای و معیشتی از معلمان تشدید می‌شود.

عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان بیان کرد: راهکار فوری این است که به جای تمرکز بر تدوین اسناد و برنامه‌های جدید، توجه اصلی را به بهبود کیفیت واقعی آموزش در کلاس درس معطوف کنیم.

وی اضافه کرد: در گام نخست باید وضعیت یادگیری دانش آموزان به ویژه در مهارت‌های پایه مانندخواندن و نوشتن و ریاضیات شناسایی و برای جبران ضعف‌های یادگیری برنامه‌ریزی شود.

پورسلیم تصریح کرد: همچنین باید از فشارهای اداری و فعالیت‌های غیرآموزشی معلمان کاست و فرصت بیشتری برای آموزش ارتباط با دانش آموزان و توسعه حرف‌های آنان فراهم کرد.

این دکترای مشاوره ادامه داد: توزیع امکانات و منابع نیز باید متناسب با نیاز مدارس باشد نه اینکه همه مدارس با شرایط متفاوت از حمایت‌های یکسان برخوردار شوند.

عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان در پایان افزود: در نهایت موفقیت نظام آموزشی را  نه صرفا با آمار قبولی و نمرات امتحانی بلکه باید با میزان یادگیری واقعی دانش آموزان و توانایی آنان در به کارگیری آموخته‌ها در زندگی سنجید.

انتهای پیام