فتح‌الله کوشکی در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: در بسیاری از موارد، تصمیم‌گیری درباره برنامه‌های درسی بیش از آنکه بر شناخت نیازهای جامعه، نظر متخصصان و شواهد علمی استوار باشد، تحت تأثیر سازوکارهای اداری و تصمیم‌گیری‌های متمرکز قرار دارد.
وی افزود: از سوی دیگر، برخی دانشگاه‌ها نیز از ظرفیت کافی برای بازنگری علمی و مستمر برنامه‌های درسی برخوردار نیستند. در کنار این مسائل، غلبه نگاه محتوامحور از دیگر چالش‌های نظام برنامه‌ریزی درسی است؛ به این معنا که بیشتر بر آنچه دانشجو باید بیاموزد تمرکز می‌شود، نه بر توانمندی‌هایی که باید پس از فارغ‌التحصیلی کسب کند و چگونگی به‌کارگیری دانش در حل مسائل واقعی جامعه.
این دکترای برنامه‌ریزی درسی با تأکید بر ضرورت اصلاح ساختار تصمیم‌گیری در حوزه آموزش عالی تصریح کرد: راهکار اساسی، واگذاری اختیار علمی بیشتر به دانشگاه‌ها و گروه‌های آموزشی، همراه با تقویت مشارکت استادان، دانشجویان، دانش‌آموختگان و نمایندگان جامعه در فرایند طراحی و بازنگری برنامه‌های درسی است.
عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان بیان کرد: اثربخشی برنامه‌های درسی نباید صرفاً بر اساس محتوای مصوب ارزیابی شود، بلکه کیفیت یادگیری و میزان توانمندی واقعی دانش‌آموختگان نیز باید به‌عنوان معیارهای اصلی مورد توجه قرار گیرد.
کوشکی در ادامه خاطرنشان کرد: دانشگاه نباید صرفاً به انتقال دانش و اطلاعات موجود بسنده کند، بلکه باید زمینه پرورش تفکر انتقادی، خلاقیت، یادگیری مستمر و توانایی حل مسائل امروز و آینده جامعه را در دانشجویان فراهم آورد.
وی تأکید کرد: مسئله اصلی صرفاً تغییر سرفصل‌های درسی نیست، بلکه باید شیوه تصمیم‌گیری، طراحی و اجرای برنامه‌های درسی نیز متحول شود تا دانشگاه بتواند متناسب با تحولات جامعه، افرادی توانمند، خلاق و اندیشه‌ورز تربیت کند.
انتهای پیام
