حسنعلی امیریاخلاقی در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به چالشهای زیرساختی پژوهش در دانشگاهها اظهار کرد: رشتههای مهندسی عمدتاً ماهیت تجربی دارند و برای آموزش و پژوهش در آنها به امکانات آزمایشگاهی و تجهیزات نرمافزاری و سختافزاری نیاز است. با این حال، طی سالهای گذشته و بهویژه در حدود یک دهه اخیر، بودجههای وزارت علوم روند کاهشی داشته و دانشگاه نتوانسته است تجهیزات خود را متناسب با نیازهای روز بهروزرسانی کند.
وی افزود: فرسودگی تجهیزات، افزایش هزینه تهیه مواد آزمایشگاهی و محدودیت در تأمین نیروی متخصص و تکنسین از جمله مشکلات موجود است. از طرف دیگر، پایین بودن حقوقها موجب شده است برخی نیروهای متخصص از دانشگاه خارج شوند یا نتوانند به دلیل شرایط اقتصادی، تمام وقت و با تمرکز کافی در آزمایشگاهها فعالیت کنند.
امیری اخلاقی با اشاره به تأثیر این شرایط بر کیفیت پژوهشها تصریح کرد: گرنتهای پژوهشی که در اختیار استادان قرار میگیرد، پاسخگوی هزینههای واقعی نیست و در نتیجه، کیفیت برخی پژوهشها نیز تحت تأثیر قرار میگیرد. با این حال، دانشگاه نمیتواند به دلیل محدودیت بودجه از انجام وظایف خود در حوزه پژوهش و آموزش دست بکشد و باید برای تأمین منابع جدید راهکارهایی در نظر بگیرد.

ورود صنعت به دانشگاه برای نوسازی آزمایشگاهها
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد با تأکید بر ضرورت استفاده از ظرفیت بخش خصوصی گفت: یکی از راهکارهای موجود، تعریف تعاملات برد-برد با صنایع و واحدهای تولیدی است؛ بهگونهای که یک مجموعه صنعتی برای بازسازی، تجهیز و فعالسازی آزمایشگاه دانشگاه سرمایهگذاری کند و در مقابل، خودش نیز از امکانات آن بهرهمند شود. در این شرایط، دانشگاه هم میتواند در حوزه آموزش و پژوهش از زیرساخت ایجادشده استفاده کند.
وی افزود: در برخی آزمایشگاهها نیز چنین تعاملاتی شکل گرفته و مجموعههای صنعتی برای تجهیز امکانات دانشگاه اعلام آمادگی کردهاند. استادانی که ارتباط مؤثرتری با صنعت دارند، میتوانند از این ظرفیت برای جذب منابع پژوهشی و تجهیز آزمایشگاههای خود استفاده کنند، درحالیکه آزمایشگاههای فعال در پژوهشهای غیرمرتبط با صنعت، معمولاً با دشواری بیشتری برای بهروزرسانی تجهیزات مواجه هستند.
امیری اخلاقی ادامه داد: البته این تعامل نباید بهگونهای باشد که صنعت صرفاً هزینه کند و منفعتی از حضور در دانشگاه به دست نیاورد. لازم است مدلی طراحی شود که منافع دانشگاه، استادان و تیمهای پژوهشی در کنار منافع بخش خصوصی و صنعت دیده شود تا این همکاری به شکل پایدار ادامه پیدا کند.
وی با اشاره به اهمیت کیفیت مواد آزمایشگاهی و کالیبره بودن تجهیزات بیان کرد: ممکن است کیفیت مواد مصرفی و وضعیت کالیبراسیون تجهیزات در برخی فعالیتهای پژوهشی و نگارش مقالات چندان مورد توجه قرار نگیرد، اما زمانی که یک مجموعه صنعتی بخواهد از همان تجهیزات برای انجام آزمایشهای خود استفاده کند، اعتبار و قابلیت اتکای نتایج اهمیت ویژهای پیدا میکند.
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد افزود: در مواردی، صنعتی برای استفاده از تجهیزات آزمایشگاه دانشگاه مراجعه کرده، اما پس از بررسی متوجه شده است که دستگاه مورد نظر کالیبره نیست و به همین دلیل امکان استفاده از آن را ندارد و ناچار شده است خدمات آزمایشگاهی را از مجموعه دیگری دریافت کند. ورود صنعت به دانشگاه میتواند زمینه بهروزرسانی تجهیزات، بهبود کیفیت مواد آزمایشگاهی و افزایش دقت نتایج را فراهم کند.
وی خاطرنشان کرد: استفاده از توان بخش خصوصی در آموزش، پژوهش و فناوری به ضرورتی اجتنابناپذیر تبدیل شده است و هر مجموعهای که زودتر در این مسیر گام بردارد، میتواند از منافع آن بهرهمند شود. این همکاری هم برای استاد و گروه پژوهشی، هم برای دانشگاه و هم برای صنعت دستاورد خواهد داشت؛ مشروط بر اینکه بستر و منافع طرفین بهدرستی تعریف شود.

فاصله مهارتهای دانشگاهی با نیاز صنعت؛ چالش اشتغال مهندسان
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد اظهار کرد: یکی از مأموریتهای مهم دانشگاه، تربیت نیروی انسانی متخصص و انجام پژوهشهایی است که بتوانند به حل مسائل کشور و صنعت کمک کنند، اما در این مسیر با چالشهایی در زمینه اشتغال فارغالتحصیلان، ارتباط دانشگاه و صنعت و تأمین زیرساختهای پژوهشی مواجه هستیم.
وی با اشاره به وضعیت اشتغال فارغالتحصیلان رشتههای مهندسی بیان کرد: یکی از مشکلات نظام آموزش عالی، نبود نیازسنجی دقیق برای تعیین ظرفیت پذیرش دانشجو براساس نیاز واقعی صنعت و کشور است. به همین دلیل، بخشی از دانشجویان پس از فارغالتحصیلی امکان اشتغال در رشته مرتبط با تحصیلات خود را پیدا نمیکنند، درحالیکه بسیاری از صنایع همچنان به دنبال جذب نیروی انسانی متخصص هستند.
امیری اخلاقی افزود: در این میان، با دو مسئله همزمان مواجه هستیم؛ از یک سو، فارغالتحصیلانی وجود دارند که فرصتهای شغلی متناسب با تخصص خود را پیدا نمیکنند و از سوی دیگر، صنایع برای تأمین نیروی انسانی توانمند با دشواری روبهرو هستند. برای نمونه، یکی از دلایل حضور نزدیک به ۱۸ شرکت در دانشکده مهندسی و استقرار دفاتر آنها، شناسایی و جذب نیروی انسانی مورد نیاز از میان دانشجویان است.
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به عوامل مؤثر در این فاصله گفت: بخشی از مسئله به مهارتهای نرم دانشجویان مربوط میشود؛ زیرا ممکن است دانشجو از نظر علمی توانمند باشد، اما در زمینههایی مانند کار تیمی و مهارتهای مورد نیاز محیط کسبوکار آمادگی کافی نداشته باشد. بررسیهای داخلی دانشکده نیز نشان داده است که برخی شیوههای آموزشی و محتوای دروس میتوانند این فاصله را تشدید کنند.
وی ادامه داد: برای کاهش این فاصله، تلاش کردهایم دروس دانشگاهی به سمت کاربردیتر شدن و انطباق بیشتر با نیاز صنعت حرکت کنند. برای نمونه، از سال گذشته در گروه مهندسی برق، درسی با همکاری شرکت توزیع برق مشهد ارائه میشود تا علاوه بر انتقال دانش کاربردی، دانشجویان توانمند نیز از سوی این مجموعه شناسایی شوند.
امیری اخلاقی با اشاره به تجربه کارآموزی بلندمدت در دانشکده مهندسی اظهار کرد: گروه مهندسی کامپیوتر از هفت تا هشت سال پیش برای نخستین بار در ایران این شیوه را آغاز کرد و از سال گذشته اجرای آن در کل دانشکده توسعه یافت. در این الگو، دانشجو بخشی از دوره کارشناسی خود را در قالب کارآموزی بلندمدت، بهصورت تماموقت یا پارهوقت، در صنعت سپری میکند و با افزایش مدت دوره کارشناسی به پنج سال، فرصت بیشتری برای کسب تجربه عملی خواهد داشت.
وی افزود: این شیوه به دانشجو امکان میدهد مهارتهای مورد نیاز محیط کسبوکار را در طول یک سال فرا بگیرد و از سوی دیگر، شرکت نیز فرصت دارد تواناییها و نقاط قوت و ضعف دانشجو را ارزیابی کند. به این ترتیب، زمینه برای شناسایی و جذب نیروی انسانی متناسب با نیاز واقعی صنعت فراهم میشود.
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به آمار اشتغال فارغالتحصیلان کارشناسی ارشد گفت: براساس آماری که اخیراً از سوی معاونت آموزشی دانشگاه مطرح شده است، حدود ۵۰ درصد فارغالتحصیلان کارشناسی ارشد مهندسی در رشته مرتبط با تحصیلات خود فعالیت میکنند. این آمار در شرایطی مطرح میشود که صنایع مختلف به نیروی انسانی متخصص نیاز دارند، اما فاصله مهارتی و آموزشی مانع از ارتباط مؤثر میان این دو بخش شده است.

۶ واحد مهارتآموزی برای افزایش اشتغالپذیری دانشجویان
امیری اخلاقی با اشاره به برنامههای دانشکده برای تقویت مهارتهای شغلی دانشجویان تصریح کرد: از حدود دو سال پیش، دورههای مهارتهای نرم در دانشکده اجرا شده است و دانشجویان در مجموع باید شش واحد درسی مرتبط با این حوزه را بگذرانند. این واحدها شامل کارآفرینی، دو واحد مرتبط با مهارتهای نرم شغلی و دو واحد اقتصاد مهندسی با رویکرد سواد مالی است.
وی افزود: یکی از ویژگیهای این دورهها، حضور دانشجویان رشتههای مختلف در کنار یکدیگر است؛ بهگونهای که دانشجویان مهندسی برق، صنایع، شیمی و عمران در قالب این دروس با هم پروژه انجام میدهند. این تجربه به تقویت مهارتهای نرم، کار تیمی و فعالیتهای بینرشتهای کمک میکند.
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد: ارتباط مؤثر استادان با بدنه صنعت نیز در افزایش اشتغالپذیری دانشجویان و فارغالتحصیلان تأثیرگذار است. در همین راستا، مجموعهای از اقدامات شامل کارآموزی بلندمدت، دورههای مهارتآموزی و تقویت ارتباط با صنایع در دانشکده دنبال میشود.
وی با اشاره به آغاز فعالیت دفتر کاریابی تلنتایکس در دانشکده مهندسی بیان کرد: یک مجموعه بخش خصوصی با ورود به دانشکده، فعالیت خود را در زمینه شناسایی استعدادها و معرفی آنها به شرکتها برای جذب نیروی انسانی آغاز کرده است. این مجموعه نیازهای شغلی صنایع را دریافت میکند و در کنار بررسی رزومه دانشجویان، برای بهبود آنها و شناسایی افراد متناسب با فرصتهای شغلی اقدام میکند.
امیری اخلاقی خاطرنشان کرد: گاهی دانشجو بهصورت مستقل برای اشتغال به یک مجموعه مراجعه میکند، اما پس از ورود متوجه میشود موقعیت شغلی با علاقه و تواناییهای او تناسب ندارد؛ از سوی دیگر، صنعت نیز ممکن است از نیروی جذبشده رضایت نداشته باشد. فعالیت دفتر تلنتایکس میتواند با شناسایی دقیق نیاز شرکتها و تطبیق آن با توانایی متقاضیان، از شکلگیری این تجربههای ناموفق جلوگیری کند.

پایاننامههای کاربردی؛ سهم ۵ تا ۶ درصدی از پژوهشهای دانشکده
امیری اخلاقی با اشاره به تلاش دانشکده برای افزایش پژوهشهای کاربردی اظهار کرد: یکی از شاخصهایی که در این زمینه دنبال میکنیم، افزایش سهم پایاننامهها و رسالههایی است که بهجای انجام پژوهشهای صرفاً دانشگاهی، به حل مسائل واقعی صنعت منجر میشوند و برای اجرای آنها نیز از سوی مجموعههای صنعتی حمایت مالی صورت میگیرد.
وی افزود: بررسیهای انجامشده نشان میدهد در حال حاضر حدود پنج تا شش درصد پایاننامهها و رسالههای دانشکده در این چارچوب قرار دارند؛ یعنی صنعت برای انجام آنها قرارداد منعقد کرده یا حمایت مالی داشته است. البته بخشی از ارتباطات شخصی استادان با صنعت و حمایتهایی که خارج از فرآیندهای رسمی دانشگاه انجام میشود، در این آمار ثبت نشده است.
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد تصریح کرد: هدف این است که سهم پایاننامهها و رسالههای کاربردی به حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد برسد، اما تحقق این هدف مسیر دشواری دارد. بخشی از چالش به بدنه دانشگاه بازمیگردد که هنوز تعامل با بخش خصوصی و تعریف پروژههای مشترک را بهراحتی نمیپذیرد.
وی ادامه داد: از سوی دیگر، صنعت نیز هنگام ورود به همکاری با دانشگاه با مسائلی مانند مالکیت فکری، تجاریسازی دستاوردها و شیوه تنظیم قراردادها مواجه میشود. مجموعه این عوامل موجب شده است مسیر توسعه پژوهشهای کاربردی دشوار باشد، اما حرکت در این مسیر آغاز شده و تلاش میکنیم سهم این فعالیتها افزایش پیدا کند.

تولید مقاله یا حل مسئله؛ مأموریت اصلی پژوهش دانشگاه چیست؟
امیری اخلاقی با اشاره به جایگاه تولید علم در نظام دانشگاهی گفت: ایران طی حدود ۱۵ سال گذشته در تولید مقالات علمی رشد چشمگیری داشته و در مقایسه با کشورهای منطقه، در این زمینه عملکرد قابل توجهی ثبت کرده است، اما باید بررسی کنیم که این میزان تولید مقاله تا چه اندازه به ارزش افزوده و توسعه کشور منجر شده است.
وی افزود: در سالهای اخیر، به دلیل کاهش کیفیت امکانات آزمایشگاهی، محدودیت گرنتهای پژوهشی و خروج برخی اعضای هیئت علمی و نخبگان، در تولید مقالات و پژوهشهای دارای استانداردهای بالا با افت مواجه شدهایم. طرحهایی مانند طرح جهش نیز با هدف اختصاص منابع بیشتر به دانشگاهها در حوزه پژوهش و تولید علم در حال اجراست تا زمینه تقویت دوباره این ظرفیت فراهم شود.
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد تصریح کرد: با این حال، لازم است در سطح کلان بررسی شود که حضور کشور در رتبهبندیهای تولید مقاله چه آوردهای برای توسعه ملی داشته است. در برخی حوزهها مانند زیستفناوری و فناوری نانو، تولید دانش علمی به توسعه فناوری و دستاوردهای صنعتی و تجاریسازی منجر شده است، اما نمیتوان این ارتباط را درباره همه رشتهها و مقالات به یک شکل در نظر گرفت.
وی ادامه داد: باید تلاش کنیم تولیدات علمی بیش از گذشته در خدمت نیازهای کشور قرار گیرند، نه اینکه صرفاً به مقالاتی تبدیل شوند که دیگران از آنها استفاده کنند، بدون آنکه دستاورد مشخصی برای صنعت و جامعه ما داشته باشند. البته مقاله علمی همچنان یکی از دستاوردهای مهم دانشگاه و از شاخصهای مؤثر در رتبهبندی دانشگاههاست، اما نباید تنها معیار ارزیابی عملکرد پژوهشی باشد.
امیری اخلاقی با اشاره به ضرورت بازنگری در نظام ارتقا و ترفیع اعضای هیئت علمی بیان کرد: در نظام امتیازدهی دانشگاهی، فعالیتهای پژوهشی و ارتباط با صنعت هر دو مورد توجه قرار میگیرند، اما کسب امتیاز از طریق انتشار مقاله برای استادان سادهتر از اجرای یک پروژه صنعتی است. ارتباط با صنعت نیازمند مذاکره، جلب اعتماد مجموعهها، اجرای پروژه و رسیدن به نتیجه مورد تأیید طرف مقابل است و این فرآیند زمان و انرژی بیشتری میطلبد.
وی افزود: هدف این نیست که انتشار مقاله کنار گذاشته شود، بلکه باید میان تولید علم و حل مسائل کشور تعادل برقرار شود. مقاله علمی یکی از دستاوردهای دانشگاه است و به ارتقای جایگاه علمی آن کمک میکند، اما وابستگی بیش از اندازه به رتبهبندیها و شاخصهای مقالهمحور، بدون توجه به مسائل و نیازهای داخلی، نمیتواند پاسخگوی مأموریت دانشگاه باشد.
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به ضرورت استفاده از ظرفیت نخبگان گفت: کشور در حوزه المپیادهای علمی و تربیت استعدادهای برتر دستاوردهای ارزشمندی داشته است، اما باید بررسی کنیم که این سرمایهگذاریها تا چه اندازه به توسعه علمی کشور منجر شدهاند. صرف کسب مدالهای بینالمللی در رشتههایی مانند فیزیک، ریاضی، شیمی و نجوم کافی نیست و باید زمینه بهرهگیری از توان این افراد در پیشرفت علمی و فناوری کشور نیز فراهم شود.
وی تأکید کرد: خوشحالکننده است که نگاه وزارتخانهها و مدیران کشور به سمت استفاده از دانشگاه برای حل مسائل حرکت کرده است. دانشگاه باید بتواند در موضوعاتی مانند افزایش بهرهوری انرژی، بهبود عملکرد کارخانهها و استفاده از هوش مصنوعی برای هوشمندسازی صنایع نقشآفرینی کند و پژوهشهای خود را در خدمت نیازهای واقعی کشور قرار دهد.

مرکز فناوری هوش مصنوعی در دانشگاه فردوسی احداث میشود
امیری اخلاقی با اشاره به برنامه دانشگاه فردوسی مشهد برای ایجاد مرکز فناوری هوش مصنوعی اظهار کرد: یکی از اقدامات مهم در حوزه ارتباط دانشگاه و صنعت، برنامهریزی برای احداث مرکزی تخصصی در حوزه هوش مصنوعی در مجاورت دانشکده مهندسی است. این مرکز با هدف ایجاد یک زیستبوم منسجم در حوزه آموزش، پژوهش، فناوری، نوآوری و فعالیت شرکتهای صنعتی و فناور طراحی شده است.
وی افزود: در این مجموعه قرار است دانشگاه بهعنوان بخش تربیت نیروی انسانی متخصص، آزمایشگاههای پژوهشی، شرکتهای فناور، استارتاپها و صنایع در کنار یکدیگر فعالیت کنند. برای نمونه، صنایع فولاد که به ابزارهای هوش مصنوعی و هوشمندسازی نیاز دارند، میتوانند فعالیتهای تحقیق و توسعه خود را در این مرکز مستقر کنند و از ظرفیت استادان و آزمایشگاههای دانشگاه بهره ببرند.
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد بیان کرد: شرکتهای فعال در توسعه نرمافزارهای هوش مصنوعی، استارتاپها و استادانی که در این حوزه فعالیت پژوهشی دارند نیز میتوانند در این مجموعه حضور داشته باشند. کنار هم قرار گرفتن این ظرفیتها میتواند به توسعه سریعتر فناوری هوش مصنوعی در کشور و بهویژه صنعت استان کمک کند.
وی با تأکید بر اهمیت استقرار این مرکز در مجاورت دانشکده مهندسی گفت: دانشگاه فردوسی مشهد قطب مهندسی شرق کشور است و حضور این مجموعه در کنار دانشکده، امکان ارتباط مستقیم شرکتها و صنایع با استادان، دانشجویان و نیروهای متخصص را فراهم میکند. چنین کارکردی با استقرار مرکز در خارج از دانشگاه و حتی در فاصلهای نزدیک، به همان شکل قابل تحقق نخواهد بود.
امیری اخلاقی ادامه داد: این مرکز در زمینی به مساحت حدود هزار و ۵۰۰ مترمربع و با زیربنای حدود هشت هزار مترمربع احداث خواهد شد. با توجه به ظرفیت بالای شرکتهای فناور استان خراسان رضوی در حوزه فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی، ایجاد چنین زیرساختی میتواند زمینه تمرکززدایی از زیرساختهای این حوزه در تهران و توسعه ظرفیتهای مناطق دیگر را نیز فراهم کند.
وی افزود: پس از شرایط جنگی و با توجه به ضرورت توجه به امنیت زیرساختها، تمرکززدایی از ظرفیتهای فناوری هوش مصنوعی و انتقال بخشی از آنها به نقاط امنتر اهمیت بیشتری پیدا کرده است. از طرف دیگر، استان خراسان رضوی پس از استان تهران از ظرفیتهای بزرگ حوزه فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی برخوردار است و میتواند در این زمینه نقش مؤثری ایفا کند.

دانشگاه فردوسی مشهد در اعتبار مالیاتی پیشتاز شد؛ ۵۵ میلیارد تومان قرارداد مصوب
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به تأمین سرمایه این پروژه اظهار کرد: برای احداث مرکز فناوری هوش مصنوعی از ظرفیت قانون جهش تولید دانشبنیان و سازوکار اعتبار مالیاتی استفاده شده است. مستندات پروژه از سال گذشته به معاونت علمی ارسال و تأییدیه آن دریافت شده و قرارداد سرمایهگذاری نیز در مراحل نهایی قرار دارد.
وی خاطرنشان کرد: مجموعه گرینوب بهعنوان سرمایهگذار اصلی و راهبر این پروژه حضور دارد و قرار است سرمایهگذاران دیگری نیز در آن مشارکت کنند. با توجه به هزینه بالای احداث ساختمان و تأمین زیرساختهای هوش مصنوعی، از جمله تجهیزات پردازشی و پردازندههای گرافیکی، سرمایه مورد نیاز پروژه به چند همت میرسد.
امیری اخلاقی افزود: وزیر علوم در مردادماه سال گذشته و پس از جنگ ۱۲ روزه، کلنگ این پروژه را به زمین زد، اما پس از آن، مراحل مربوط به تأیید مستندات، بررسی معاملات و تنظیم قرارداد ادامه یافت. در زمان انجام این گفتوگو، قرارداد در مرحله آمادهسازی برای امضا قرار داشت و امیدواریم با نهایی شدن آن، عملیات اجرایی و گودبرداری پروژه نیز بهزودی آغاز شود.
وی با تأکید بر اینکه دانشگاههای آینده بیش از گذشته با صنعت درهمتنیده خواهند بود، گفت: مرکز فناوری هوش مصنوعی میتواند نمونهای از دانشگاه نسل جدید باشد که در آن صنعت، دانشگاه، استاد، دانشجو و آزمایشگاههای تحقیقاتی در کنار یکدیگر فعالیت میکنند. چنین الگویی میتواند زمینه پیوند مؤثرتر آموزش و پژوهش با نیازهای واقعی کشور را فراهم کند.
امیری اخلاقی با تشریح سازوکار اعتبار مالیاتی اظهار کرد: مواد ۱۱ و ۱۳ قانون جهش تولید دانشبنیان، این امکان را برای شرکتها و مجموعههایی که در حوزه تحقیق و توسعه فعالیت میکنند فراهم کرده است تا هزینههای تأییدشده خود را از مالیات سال بعد یا سالهای بعد کسر کنند. به این ترتیب، شرکتی که برای توسعه فعالیتهای خود یک میلیارد تومان هزینه میکند، میتواند همین میزان را از بدهی مالیاتی خود کسر کند.
وی افزود: این ظرفیت، مشوق مهمی برای مجموعههایی است که به تحقیق و توسعه بهعنوان بخشی از مسیر رشد و پیشرفت خود اعتقاد دارند؛ زیرا بهجای پرداخت تمام منابع بهعنوان مالیات، میتوانند بخشی از آن را بهصورت هدفمند در توسعه فعالیتهای خود هزینه کنند. براساس آماری که از دو سال پیش در اختیار دارم، درآمد مالیاتی سالانه کشور حدود هزار و ۲۰۰ همت بوده و سهم پیشبینیشده برای اعتبار مالیاتی حدود ۵۰ تا ۶۰ همت است که حتی این میزان نیز معمولاً بهطور کامل استفاده نمیشود.
رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به نقش دانشگاه در اجرای این سازوکار بیان کرد: شرکتها میتوانند پروژههای تحقیق و توسعه خود را بهصورت مستقل تعریف کنند یا با همکاری دانشگاه و استفاده از ظرفیت استادان و آزمایشگاههای آنها پیش ببرند. زمانی که دانشگاه در تعریف و اجرای پروژه حضور دارد، به دلیل بهرهمندی از ظرفیت علمی و پژوهشی آن، اعتماد معاونت علمی به طرح افزایش پیدا میکند؛ بهگونهای که احتمال تأیید پروژههای مستقل شرکتها حدود ۵۰ درصد و در پروژههایی که با همکاری دانشگاه تعریف میشوند، حدود ۹۰ درصد است.
وی ادامه داد: در سال گذشته، دانشگاه فردوسی مشهد ۵۵ میلیارد تومان قرارداد مصوب در قالب اعتبار مالیاتی از معاونت علمی داشت که بیش از ۴۰ میلیارد تومان آن مربوط به دانشکده مهندسی بود. دانشگاه از این نظر در کشور رتبه نخست را کسب کرد و بالاتر از دانشگاههایی مانند شریف، تهران و امیرکبیر قرار گرفت؛ موضوعی که حاصل برنامهریزی، هدفگذاری، پیگیری و مشارکت دادن اعضای هیئت علمی در این فرآیند بود.
امیری اخلاقی با اشاره به دومین مسیر استفاده از اعتبار مالیاتی گفت: علاوه بر هزینههای مربوط به پروژههای تحقیق و توسعه، سرمایهگذاری بخش خصوصی برای ایجاد زیرساخت در دانشگاه، از جمله احداث ساختمان یا تأمین تجهیزات، نیز میتواند در قالب این سازوکار قرار گیرد. البته برای استفاده از این ظرفیت، شرکت سرمایهگذار باید شرایط مشخصی داشته باشد و از جمله بورسی باشد یا سرمایه ثبتشده آن به حد نصاب تعیینشده برسد.
انتهای پیام