بررسی جدید دانشمندان در امریکا ارتباط بین خشونت فیزیکی علیه زنان از طرف همسرانشان را با بروز اختلال در نوعی هورمون کلیدی آشکار می‌کند که دارای اثراتی منفی بر سلامتی آن‌هاست.

به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، محققان «مرکز یادگیری اجتماعی» اورگون و دانشگاه اورگون، نوسانات روزانه سطوح کورتیزول را در مردان و زنان بررسی کردند.

در این پژوهش، دانشمندان سطوح کورتیزول موجود در نمونه‌های بزاق 122 زوج را بررسی کردند. این نمونه‌ها طی چهار روز متوالی و چهار بار در روز یعنی هنگام بیدارشدن از خواب، 30 دقیقه بعد، اواسط یا اواخر بعدازظهر و وقت خواب از این داوطلبان گرفته می‌شدند.

سطوح کورتیزول زمانی که افراد از خواب برمی‌خیزند، افزایش می‌یابد، مدتی کوتاه پس از بیداری به اوج خود می‌رسد و سپس به سرعت کاهش می‌یابد.

محققان حاضر سطوح کورتیزول را با فرکانس خشونت بین فردی در روابط زوجین مقایسه کردند و نوعی اختلال در ریتم‌های کورتیزول روزانه را فقط در زنان مشاهده کردند؛ در واقع، سطوح کورتیزول در این زنان تمامی بعداز ظهر به کندی کاهش می‌یافت و اواخر روز به بیش از حد معمول می‌رسید.

جامعه علمی سال‌هاست بر این باور بوده‌ که سیستم کنترلی محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال در بدن تحت تاثیر خشونت است. محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال، به تعامل پیچیده بین سه غده هیپوتالاموس، هیپوفیز و آدرنال گفته می‌شود که تولید کورتیزول را در واکنش به استرس کنترل می‌کند.

دانشمندان در این پژوهش دریافتند قربانی‌شدن زنان و نه مردان، با شاخص‌های چندگانه سطوح کورتیزول روزانه مرتبط بودند. آن‌ها معتقدند خشونت بین فردی برای زنان بیش از مردان تعیین‌کننده است و پژوهش جدید نیز نشان می‌دهد این موضوع احتمالا به دلیل اختلال در فعالیت محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال آنان است.

تیم علمی در حال بررسی ریتم‌های کورتیزول روزانه مختل شده و ارتباط آن با بازدهی‌های روان‌شناسی و فیزیکی هستند تا با کمک نتایج حاصله، نوعی آسیب‌پذیری جنسیتی خاص به خشونت بین‌فردی در روابط را تایید کنند.

جزئیات این پژوهش در نشریه Psychoneuroendocrinology قابل‌مشاهده است.

انتهای پیام