به گزارش ایسنا و به نقل از وبسایت رسمی دانشگاه سائو پائولو، پژوهشگران برزیلی، نخستین گامها را برای درک اینکه چرا برخی از افراد به طور طبیعی در برابر عفونت ناشی از کروناویروس مقاوم هستند، برداشتهاند.
پژوهشگران در این پروژه، ماده ژنتیکی ۸۶ زوج را ارزیابی کردند که هر دو در معرض کروناویروس قرار داشتند اما تنها یکی از آنها درگیر شده بود. نتایج این پژوهش نشان میدهد گونههای ژنتیکی خاصی که بیشتر در افراد مقاوم یافت میشوند، با فعالسازی کارآمدتر سلولهای دفاعی موسوم به "سلولهای کشنده طبیعی"(NKs) در ارتباط هستند.
این سلولها، بخشی از واکنش ایمنی ذاتی هستند و نخستین مانع در برابر ویروسها و سایر عوامل بیماریزا به شمار میروند. هنگامی که سلولهای کشنده طبیعی فعال میشوند، میتوانند سلولهای آلوده را تشخیص دهند و از بین ببرند تا از پیشروی آنها جلوگیری کنند.
"مایانا زاتز"(Mayana Zatz)، استاد "دانشگاه سائو پائولو" (USP) و از پژوهشگران این پروژه گفت: فرضیه ما این است که انواع ژنومی موجود در بدن یکی از زوجین مستعد بیماری، به تولید مولکولهایی منجر میشوند که فعالیت سلولهای کشنده طبیعی را مهار میکنند. در هر حال، این فرضیه هنوز تایید نشده است.
پس از اعلام خبر جذب داوطلب برای این پروژه، حدود ۱۰۰۰ زوج اعلام آمادگی کردند که ماجراهای جالبی در مورد ابتلا به کروناویروس داشتند. برای نمونه، مردی که بیش از ۷۰ سال داشت، باید برای درمان پیامدهای کووید-۱۹ در بیمارستان بستری میشد اما همسرش که همسن او بود و همچنین مادر همسرش که ۹۸ سال داشت و در خانه آنها زندگی میکرد، هیچ نشانهای از ابتلا به کروناویروس نداشتند. یکی دیگر از نمونههای عجیب این بود که نتیجه آزمایش یک مرد ۱۰۰ ساله با وجود تماس منظم با همسر ۹۰ ساله مبتلا به کووید-۱۹ خود، منفی شد.
زاتز ادامه داد: تصور ما این بود که مواردی از این دست، به ندرت پیش میآیند و به همین دلیل، نتایج این گزارش، ما را شگفتزده کرد. ما ۱۰۰ زوج با ویژگیهای قابل مقایسه از جمله سن و نسبت ژنتیکی را انتخاب کردیم و برای بررسی دقیق، نمونه خون آنها را گرفتیم.
"متیوس ویدیگال"(Mateus Vidigal)، از پژوهشگران این پروژه گفت: نخستین گام، انجام یک آزمایش سرولوژی بود تا افرادی که مبتلا اما بدون نشانه هستند، از نمونه حذف شوند. پس از این آزمایش، تنها ۸۶ زوج باقی ماندند.
در حالی که مردان در اکثریت گروه حساس قرار داشتند، تعداد زنان در گروه مقاوم بیشتر بود. ویدیگال تاکید کرد که این آزمایش، پیش از تشخیص انواع جدید کروناویروس که قابلیت انتقال آنها بیشتر است، انجام شد.
وی افزود: ما نمیتوانیم مطمئن باشیم که این یافتهها در مورد افرادی که در معرض نوع "P.1" کووید-۱۹ قرار میگیرند نیز صدق کند.
میراث ژنتیکی
به گفته زاتز، این حقیقت که مقاومت در برابر کروناویروس برخلاف مقاومت نسبت به HIV، یک ویژگی نسبتا متداول است، به یک میراث پیچیده ژنتیکی اشاره دارد که ژنهای بسیاری در آن دخیل هستند.
وی افزود: این بدان معناست که وقتی ژنوم را برای یافتن موضوع مهمی بررسی میکنیم، به یک نمونه بزرگ با بیش از ۲۰ هزار داوطلب نیاز داریم. بنابراین ما تصمیم گرفتیم تا بر دو گروه بزرگ از ژنهای مرتبط با واکنش ایمنی تمرکز کنیم؛ "مجموعه سازگاری بافتی اصلی"(MHC) و "مجموعه گیرن