انیس قنبری در گفت و گو با ایسنا با بیان اینکه پیشرفت روزافزون فناوری و هوش مصنوعی به عنوان ابزاری قدرتمند در حوزه ورزش وارد شده و نقش مهمی در تحلیل عملکرد، بهینه سازی تمرینات و به ویژه پیشگیری از آسیب‌های ورزشی ایفا می‌کند، اظهارکرد: تحقیقات روزدنیا، حضور در نمایشگاه‌های بین المللی حوزه سلامت و ورزش نیز نشان از جایگزینی هرچه سریعتر هوش مصنوعی بجای انسان دارد.

او ادامه داد: این موضوع هم می‌تواند بسیار مفید، مقرون به صرفه، در دسترس‌تر، تخصصی‌تر و… باشد اما به دلیل اینکه می‌تواند داده های زیادی را تحلیل و قابل دسترس کند پس نیروی کار بسیار زیادی را حذف خواهد کرد.

این استاد دانشگاه رشته فیزیولوژیست ورزشی گفت: هوش مصنوعی با عملکردی فوق العاده در حوزه بیومکانیک ورزشی، بازاریابی ورزشی، آسیب شناسی ورزشی، استعدادیابی، تناسب اندام و نیز حتی در بخش درمانی ورودی بی‌نظیر و سریع داشته باشد.

او افزود: هوش مصنوعی با شناسایی عوامل خطر، پایش وضعیت بدنی ورزشکاران و طراحی برنامه‌های تمرینی هوشمند جهت کاهش احتمال آسیب دیدگی می‌پردازد و با بهره‌گیری از الگوریتم‌های یادگیری ماشین و تحلیل داده‌های بیومکانیکی، می‌تواند الگوهای حرکتی نادرست، فشارهای غیر معمول بر مفاصل و عضلات، و نشانه‌های اولیه خستگی یا عدم تعادل عضلانی را شناسایی کند.

قنبری در ادامه بیان کرد: سیستم‌های پوشیدنی هوشمند، حسگرهای متصل به بدن و دوربین‌های حرکتی، اطلاعات دقیق و لحظه‌ای از حرکات ورزشکاران جمع آوری کرده و با تحلیل این داده‌ها، هشدارهای پیشگیرانه یا توصیه‌خای اصلاحی ارائه می‌دهند. علاوه بر پیشگیری، هوش مصنوعی در فرایند بازتوانی پس از آسیب نیز مفید است و می‌تواند با رصد روند بهبود، از بازگشت زودهنگام به تمرین جلوگیری کرده و مسیر درمان را ایمن‌تر و موثرتر سازد.

او تاکید کرد: هوش مصنوعی از چارچوب‌های علمی و تخصصی پا را فراتر گذاشته و امروزه در بسیاری از کشورهای پیشرفته و صاحب نبوغ علمی ورزشی دنیا در دنیای قهرمانی،مسابقات و نیز تناسب اندام ورود کرده است که فقط بخش کوچکی از آن را می‌توان برنامه نویسی، استعدادیابی مدرن، آنالیز مسابقات و برایند عملکرد ورزشکاران در مسابقه و … نام برد.

این استاد تربیت بدنی عنوان کرد: نتایج به دست آمده نشان داده است که در کاربرد هوش مصنوعی برای تجویز برنامه ورزش به منظور درمان بیماران، طراحی برنامه ورزشی باید با دقت و بر اساس نیازهای فردی بیماران انجام شود. این برنامه‌ها می‌توانند شامل تمرینات خاصی باشند که با توجه به شرایط جسمانی، سابقه پزشکی و اهداف بیمار تنظیم می‌شوند. همچنین این برنامه‌ها به گونه‌ای طراحی می‌شوند که ریسک آسیب دیدگی را به حداقل برسانند و برنامه‌ها را بر اساس وضعیت سلامت بیمار به روزرسانی کنند. این امر نیز نیازمند ارزیابی‌های دقیق و مداوم از پیشرفت بیمار و پاسخ به تمرینات است.

انتهای پیام