محسن امانی در گفتوگویی با ایسنا با بیان اینکه «دروتخته» در نگاه نخست داستانی خانوادگی با شروعی کلیشهای به نظر میرسد، گفت: این سریال در ادامه مسیر، راه متفاوتی را طی میکند و حول محور ازدواج آسان و بهموقع شکل میگیرد. قصه از جابهجایی دو نوزاد در بیمارستان آغاز میشود که حالا پس از رسیدن به سنین نوجوانی، این راز فاش شده و مسئله محرمیت و ازدواج آنها به چالشی برای خانوادهها تبدیل میشود؛ تصمیمی که با قضاوتهای اجتماعی و حساسیتهای فراوانی روبهروست و در نهایت، با شکلگیری یک بحران رسانهای به فرجام میرسد.
امانی در توضیح چرایی ورود به این موضوع حساس گفت: از میان بیانات رهبر شهید، دو مورد درباره ازدواج بهنگام، برایم «مجوزِ جسارت» بود تا به سمت ساختن این قصه بروم.
وی افزود: برای ورود به این فضا، به یک بهانه روایی نیاز داشتم؛ گره جابهجایی نوزادان بهانهای شد تا والدین قصه، ناچار شوند بهدلیل شرایط غیرعادی پیشآمده، وارد این مسیر شوند.
این کارگردان درباره هدف سریال اظهار کرد: هدف ما درگیر کردن ذهن مخاطب است. مأموریت این سریال، تبیین این نکته است که نسل امروز حق دارد نیازهای اصیل خود را از مسیرهای درست و شرعی برآورده کند. ما بهدنبال جایگزینی نگاه ایجابی و واقعبینانه بهجای رویکردهای سرکوبگرانه بودیم. معتقدم در طنزهای اخیر، اصالت خنداندن بر مسئلهمحوری پیشی گرفته بود، اما ما تلاش کردیم مسئله را محور قرار دهیم و خنده را ذیل آن تعریف کنیم.
امانی با اشاره به چالشهای تولید گفت: تهیهکننده روی متن بسیار سختگیر بود و فیلمنامه بارها بازنویسی شد. از سویی، محدودیتهای تولیدی و لوکیشنهای متعدد کار را دشوار کرده بود، اما ما آگاهانه تن به خطر «معرفی تدریجی» دادیم. میدانستیم که نباید شتابزده عمل کنیم و خوشبختانه مخاطب با «شیرینی رقیق» سکانسها، همراه قصه شد.
نویسنده «در و تخته» درباره واکنش مخاطبان به سریال نیز گفت: بازخوردها تا اینجا قریببهاتفاق مثبت بوده است. جالبترین واکنش برای من، پدری بود که با دیدنِ یک صحنه محو در قسمت اول -که به شکل غیرمستقیم به بیدار شدن غریزه در نوجوان اشاره داشت- چنان کنجکاو شده بود که برای یافتن پاسخ، سریال را دنبال کرد. خانوادهها حالا با اطمینان خاطر در کنار فرزندانشان به تماشای سریال مینشینند و این بزرگترین دلگرمی ماست.
امانی در پایان با اشاره به تأثیرگذارترین دیالوگ سریال گفت: اگر قرار بود یک دیالوگ را روی بیلبورد بزنم، دیالوگ «صادق» در پایان قسمت چهارم را انتخاب میکنم که میگوید: « این همه دختر و پسر دارن با هم میپرن، کسی چیزی نمیگه؛ حالا که ما دنبال ازدواج این دوتاییم، باید جواب پس بدیم!» این دیالوگ، جانمایه سریال و نقدی بر جامعهای است که پرداختن ناصحیح به غرایز را برمیتابد، اما مسیر شرعی و قانونی آن را مورد عتاب قرار میدهد. در نهایت، شنیدن اینکه این سریال در روزهای پر از غمِ اخیر توانسته حال خوبی به مخاطبان بدهد، برای من به یادماندنیترین تعریف از «دروتخته» بود.
انتهای پیام

