محمد لکزایی در گفت وگو با ایسنا، افزود: شهرستان زهک بهعنوان یکی از کانونهای کشاورزی منطقه سیستان در پرورش شتر مرغ، در سالهای اخیر شاهد توسعه فعالیتهای مرتبط با این صنعت بوده و تولیدکنندگان بومی با اتکا به توانمندیهای محلی، مسیر تازهای را برای رونق کسبوکارهای روستایی ایجاد کردهاند.
مدیر جهاد کشاورزی زهک افزود: فعالیت واحدهای پرورش شترمرغ در زهک تنها به تولید گوشت محدود نمیشود، بلکه فراوری محصولاتی همچون روغن، چرم و پر نیز در این واحدها موردتوجه قرار گرفته است؛ موضوعی که میتواند زمینهساز ایجاد ارزش افزوده بیشتر و ورود محصولات منطقه به بازارهای فرامنطقهای باشد.
وی ادامه داد: هماکنون حدود ۲ هزار و ۵۰۰ قطعه شترمرغ در این شهرستان پرورش داده میشود که فعالیت این واحدها برای ۴۰ نفر بهصورت مستقیم اشتغال ایجاد کرده است.
لکزایی تصریح کرد: این واحدها علاوه بر اشتغال مستقیم، با فعالسازی بخشهایی مانند حملونقل، تأمین نهادهها، بستهبندی و صنایع وابسته، چرخه اقتصادی گستردهتری را در منطقه به حرکت درآوردهاند.
وی در ادامه عنوان کرد: پرورش شترمرغ در مقایسه با بسیاری از فعالیتهای دامپروری، به آب کمتری نیاز دارد و در شرایط بحرانی منابع آبی میتواند گزینهای مناسب برای تداوم تولید و تأمین بخشی از نیاز پروتئینی منطقه باشد.
مدیر جهاد کشاورزی زهک گفت: این حرفه با فراهمکردن زمینه اشتغال برای جوانان و سرپرستان خانوار، نقش مهمی در تقویت اقتصاد روستاها و کاهش انگیزه مهاجرت به شهرها دارد و بسیاری از تولیدکنندگان آن را فراتر از یک کسبوکار، عاملی برای امیدآفرینی در مناطق روستایی میدانند.
لکزایی خاطرنشان کرد: پرورش شترمرغ در زهک نمونهای از بهرهگیری از ظرفیتهای بومی و اقتصاد مقاومتی در شرایط سخت اقلیمی است و در صورت حمایت هدفمند، میتواند این شهرستان را به یکی از قطبهای اشتغالزایی در جنوب شرق کشور تبدیل کند.
وی تاکید کرد: باتوجهبه شرایط اقلیمی و محدودیت منابع آبی در منطقه سیستان، توسعه فعالیتهای اقتصادی سازگار با این شرایط میتواند نقش مهمی در حفظ اشتغال و تقویت معیشت روستاییان داشته باشد. پرورش شترمرغ در زهک نیز باتوجهبه ظرفیتهای ایجادشده، میتواند بخشی از این مسیر را پوشش دهد.
لکزایی خاطرنشان کرد: وجود حدود ۲ هزار و ۵۰۰ قطعه شترمرغ و اشتغال مستقیم ۴۰ نفر، نشان میدهد این فعالیت ظرفیت تبدیلشدن به یک کسبوکار پایدار را دارد؛ ظرفیتی که با توسعه فرآوری محصولاتی مانند گوشت، چرم، روغن و پر میتواند ارزش افزوده بیشتری برای منطقه ایجاد کند.
وی گفت: در نهایت، تکمیل زنجیره تولید، فرآوری و بازار، همراه با حمایت از تولیدکنندگان و تأمین زیرساختهای موردنیاز، میتواند پرورش شترمرغ را از یک فعالیت محدود به یکی از پایههای اقتصاد روستایی زهک تبدیل کرده و زمینه اشتغال بیشتر، رونق روستاها و کاهش مهاجرت را فراهم کند.
انتهای پیام