علی زرنگار در گفتوگو با ایسنا با اشاره به تجربیات خود در زمینه پایش آفات، اظهار کرد: در سالهای گذشته تلاشها بر این بوده که با انجام طرحهای بنیادی و شناسایی دقیق موجودات، از ورود اقدامات آسیبزا به اکوسیستمهای حساس جلوگیری شود.
وی تأکید کرد: برخلاف مزارع کشاورزی، در جنگلها و مراتع به دلیل حساسیت بالای اکوسیستم، امکان استفاده از سموم وجود ندارد؛ چرا که چنین اقداماتی میتواند تغییراتی جبرانناپذیر در طبیعت ایجاد کند.
عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قزوین با انتقاد از روشهای سنتی و بیمورد سمپاشی در مزارع، خاطرنشان کرد: استفاده گسترده از سموم باعث از بین رفتن حشرات مفید و «دشمنان طبیعی» آفات شده است و نمونهای از این بحران را در مزارع گندم استان شاهد هستیم؛ در منطقه قزوین، زنبورهای سرخ نقش مهمی در کنترل سن گندم داشتند، اما سمپاشیهای غیرعلمی باعث نابودی این حشرات حساس شده است. نتیجه این رفتار، افزایش جمعیت آفات و نیاز به سمپاشیهای مداوم و سنگینتر در سالهای بعد است.
وی مطرح کرد: قزوین دارای حدود ۲۸ هزار هکتار جنگل و مرتع است که ۴۸۰۰ هکتار از آن را جنگلهای انبوه تشکیل میدهند.
زرنگار با اشاره به اهمیت مناطق جنگلی حسنآباد، حسینآباد و الموت، خواستار توجه بیشتر مسئولان به این داراییهای ارزشمند و بهرهگیری از دانش علمی به جای اقدامات بیرویه در طبیعت شد.
عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قزوین یادآور شد: در بازه زمانی سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲، به دلیل طغیان آفت در جنگلهای حسنآباد و علی آباد، حدود ۴۰۰ هکتار از جنگلهای ارزشمند بلوط استان در معرض خسارت جدی قرار گرفتند. این آفت با مصرف برگ درختان، سلامت اکوسیستمهای حساس منطقه را تهدید میکند.
انتهای پیام
