محققان در فنلاند، دادههای دو گروه از جمعیت این کشور را بر اساس معیار «امید به زندگی کاری»، تعداد سالهایی که یک فرد ۵۰ ساله انتظار دارد در مشاغل با درآمد بماند را مورد بررسی قرار دادند.
آنان دریافتند در گروه شامل بیش از ۷۰ هزار کارمند بخش عمومی فنلاند، افرادی که روزانه هفت تا هشتو نیم ساعت میخوابیدند یا کمتر از هفت ساعت خواب داشتند، بهطور متوسط ۱۳.۲ سال دیگر در بازار کار میماندند. این رقم برای افرادی که ۹ ساعت یا بیشتر میخوابیدند، ۱۲.۵ سال بود.
خواب طولانی؛ زنگ خطری برای سلامت
در گروه دوم که بیش از ۶۰۰۰ نفر را شامل میشد، اختلاف حتی بیشتر بود، افرادی با خواب هفت تا هشتو نیم ساعت، حدود ۹.۷ سال دیگر از زندگی کاری را پیش رو داشتند، در حالی که این رقم برای افرادی که حداقل ۹ ساعت میخوابیدند، فقط ۷.۲ سال بود.
با این حال، پژوهشگران تاکید کردند این نتایج نمیتواند ثابت کند خواب طولانی باعث کوتاهتر شدن زندگی کاری میشود. خواب طولانیتر ممکن است خود نشانهای از مشکلاتی مانند خستگی، استرس، آپنه خواب یا افسردگی باشد که این عوامل بهطور مستقل میتوانند توانایی ادامه کار را کاهش دهند.
کیفیت خواب هم اهمیت دارد
نتایج همچنین نشان داد که فقط مدت خواب مهم نیست و کیفیت خواب نیز اهمیت زیادی دارد. در میان افراد مورد بررسی، افرادی که هیچ مشکل قابلتوجهی در خواب نداشتند، در ۵۰ سالگی بهطور متوسط ۱۳.۴ سال دیگر زندگی کاری داشتند. این رقم برای افرادی که دو تا چهار شب در هفته دچار مشکلات خواب بودند به ۱۳ سال رسید و برای افرادی که پنج شب یا بیشتر در هفته مشکل خواب داشتند به ۱۲.۸ سال کاهش یافت. به بیان دیگر، اختلال شدید خواب با حدود هشت ماه کاهش در امید به زندگی کاری همراه بود.
آیا کمخوابی خطرناک بود؟
نکته جالب این بود که در این بررسی، خواب کمتر از ۶ یا هفت ساعت بهطور قابلاندازهگیری با کاهش طول زندگی کاری همراه نبود. پژوهشگران میگویند نتایج تحقیقات قبلی نیز نشان دادند که کمخوابی زمانی بیشتر با خروج زودهنگام از کار ارتباط دارد که با بیخوابی و اختلال خواب همراه باشد بنابراین ممکن است بعضی افراد با ۶ ساعت خواب باکیفیت عملکرد مناسبی داشته باشند.
نتایج نشان داد کمخوابی بهتنهایی الزاما با کاهش امید به زندگی کاری همراه نبود و ممکن است کیفیت خواب، بیش از صرفا تعداد ساعات خواب، اهمیت داشته باشد.
بر اساس گزارش ارث، پژوهشگران در نهایت بر اهمیت توجه به سلامت خواب در میانسالی تاکید و درمان شناختی-رفتاری بیخوابی و برنامههای ارتقای سلامت در محیط کار را از راهکارهای احتمالی برای افزایش مشارکت افراد در بازار کار عنوان کردند.
آنان هشدار دادند که افراد با ۹ ساعت خواب یا بیشتر، بخش کوچکی از نمونه این پژوهش بودند، بنابراین نتایج مربوط به این گروه باید با احتیاط تفسیر شود.
انتهای پیام
