نمایش «گردبادک» به نویسندگی و کارگردانی رحیم رشیدی تبار در تالار انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه است.
این نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر در گفتگو با ایسنا با ارایه توضیحاتی درباره این اثر نمایشی، عنوان کرد که در شرایط اقتصادی فعلی، به دلیل بالا بودن هزینهها، ناچاریم از بسیاری ایدههای خلاقانه خود چشمپوشی کنیم.
رشیدی تبار اضافه کرد: در جنوب، باوری هست که با ورود به یک گردباد کوچک، تغییر جنسیت پیدا میکنند. بارها دیدهام که پسران از این موضوع فرار میکنند و دختران به سمت آن میدوند و این برایم دردناک است.
او اضافه کرد: در این نمایشنامه، این باور جنوبی را با اقتباس از داستان گردآفرید شاهنامه و درخت آسوریک که دعوای بین بز و نخل را نشان میدهد، تلفیق کردهام. در نمایش ما، جنگ، گویی گردباد و طوفانی است که از دختر نمایش من، یک مرد میسازد؛ دختری که مدام در حال مینیابی است.
رشیدی تبار با تایید اینکه این نمایش یک کار نمادین است، ادامه داد: از لهجههای متفاوت استفاده کردهام. بازی با لهجهها این جذابیت را داشت که رنگی به صحنه ما اضافه کند و از سوی دیگر زبان فارسی همچون نخ تسبیحی در نمایش ما عمل میکند و پارههای مختلف آن را به هم متصل میسازد.
این کارگردان که سال گذشته همین نمایش را در تماشاخانه طهران اجرا کرده است، درباره اجرای دوباره آن در تالار انتظامی خانه هنرمندان ایران توضیح داد: تماشاخانه طهران بخشی از امکانات مورد نیاز ما را نداشت اما حالا به واسطه امکانات تالار انتظامی، نمایش ما کمی شکیلتر شده است ولی متن، همان است و تغییری نکرده. ضمن اینکه از سوی نشر افراز در مجموعه دیوارخوانی که شامل دو نمایشنامه است، به چاپ رسیده است.
او درباره قابلیت نمایشی آیینهای جنوب ایران نیز گفت: زبان فارسی و به ویژه خاک جنوب، پر از قصه و باور است و این باورها آنچنان جذابیت دارد که هنرمندان بزرگی همچون ناصر تقوایی و غلامحسین ساعدی درباره آیینی مانند زار پژوهش کردهاند. به دلیل همین جذابیتها، در بسیاری از نمایشنامههایم ردی از آیینهای جنوب دیده میشود و از آنجا که خودم متعلق به این خطه هستم، دوست دارم این آیینها جایی ثبت شوند چرا که فعلاً شفاهی هستند.
رشیدی تبار ادامه داد: دوران بلندی از زندگیام را در جنوب سپری کردم و با اجرای چنین نمایشهایی میکوشم به این خطه ادای دین کنم. البته که آیینهای جنوبی پر از ظرفیت نمایشی و بسیار دراماتیک هستند. هرچند آیینهای دیگر اقوام هم این ویژگیها را دارند اما چون تجربه زیسته من متعلق به جنوب است، از همین آبشخور استفاده میکنم.
او در ادامه این گفتگو درباره شرایط ساخت و آماده سازی یک اثر نمایشی در وضعیت اقتصادی فعلی گفت: با قاطعیت میگویم هر گروهی که بخواهد کار کند، به دیوار میخورد، مگر اینکه حامی مالی خوبی داشته باشد. به خصوص این موضوع در مورد کارهایی مانند من که بدون سلبریتی روی صحنه میروند، بیشتر مصداق دارد. همه عوامل نمایش من از بچههای خوزستان هستند زیرا سعی کردهام نمایش واقعاً اصالت داشته باشد.
این کارگردان خاطرنشان کرد: به هر روی، درحال حاضر، آمادهسازی یک نمایش به دلیل وضعیت اقتصادی، بسیار دشوار است اما با لطف دوستانِ گروه که همه کمتوقع و بیتوقع سر این کار آمدیم، این نمایش به اجرا رسید و فکر میکنم یکی از کمهزینهترین نمایشهایی باشد که در حال حاضر روی صحنه است. به طوری که کل رقم تولید نمایش ما برابر با پول لباس یکی از بازیگران بعضی از اجراهای فعلی نیست.
رشیدی تبار ابراز تاسف کرد: در حال حاضر هزینه آمادهسازی یک نمایش و حتی مواردی مانند تدارکات آن در سادهترین حالت هم بسیار بالاست و من از حداقلها استفاده کردم. ما خلاقیت را میکشیم تا فقط کارمان به صحنه برسد و بتوانیم قصهمان را با مخاطب در میان بگذاریم. برای من قصه بسیار مهم است. معتقدم نمایش باید قصه داشته باشد و تمام هنرمندان تئاتر قصهگو هستند. خوشبختانه تاکنون بازخورد بسیار خوبی از دوستان و تماشاگران دریافت کردیم.
به گزارش ایسنا، نمایش «گردبادک» با بازی مصطفی فرهادمهر، لیان عباس زاده، هوشنگ بالو، علیرضا خلیلیان، عقیل بشار روی صحنه میرود و دیگر اعضای گروه اجرایی آن به شرح زیر هستند:نویسنده و کارگردان: رحیم رشیدی تبار، تهیهکننده یک شرکت پزشکی، مشاوران کارگردان: مصطفی فرهادمهر، فرجاد ساکی، دستیار کارگردان، منشی صحنه و برنامهریز: زهره دانیالی، طراح گریم: ماجد آل کثیر، سرپرست گروه گریم: نادیا آل کثیر، آهنگساز و موسیقی: رضا رنجنهاد، طراح صحنه: مهدی آزادیان، ساخت دکور: امید حداد، طراح نور: حسین تفنگدار، طراح لباس: مصطفی فرهادمهر، لیان عباس زاده،گرافیست، طراح پوستر و طراح بروشور:علی طالبی و ...
در خلاصه داستان این نمایش آمده: گلهی چوپانی (خدابنده) بوتههای خرمایی که شاوور کاشتهاست را لگدمال میکنند. بین خدابنده و شاوور دعوایی در میگیرد. و خدابنده بیخبر از آنکه ۹ سال پیش پدر شاوور او را....
این اثر نمایشی هر شب ساعت ۱۹ به مدت ۷۰ دقیقه در تالار انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه میرود.
انتهای پیام
